sponsor

sponsor
Theme images by kelvinjay. Powered by Blogger.

Slider

Sample Text

Follow by Email

Video Of Day

වීඩියෝ

දේශපාලන

උණුසුම් පුවත්

news

politics

Journalist

video

ශක්තික සත්කුමාරගෙන් පසු කුසල් පෙරේරා ද?

සිවිල් හා දේශපාලන අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර සම්මුතිය පිළිබඳ පනත සැමට සාධාරණ අන්දමින් භාවිතා වනවා ද?
2007 අංක 56 දරණ සිවිල් හා දේශපාලන අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර සම්මුතිය පිළිබඳ පනත යටතේ මාධ්‍යවේදී කුසල් පෙරේරාට සහ ඩේලි මිරර් පුවත්පතට එරෙහිව කොළඹ සංවිධානාත්මක අපරාධ කොට්ඨාසය විසින් කොළඹ මහේස්ත්‍රාත්වරයා වෙත වාර්තා කර තිබෙන බව Sri Lanka Mirror වෙබ් අඩවිය විසින් වාර්තා කර තිබේ. මේ වන විට ලේඛක ශක්තික සත්කුමාර ද ඔහු විසින් ලියන ලද කෙටිකතාවක් විසින් බෞද්ධ ආගමේ සංකේතාත්මක චරිත හා භික්ෂූන් විවේචනයට ලක්වීම හේතුවෙන් මෙම පනත යටතේ රිමාන්ඩ් බන්ධනාගාරගත කර සිටියි.

Sinhala Tamil English Translations and Content Writing
කුසල් පෙරේරාට එරෙහිව කටයුතු ආරම්භ කර තිබෙන්නේ පසුගිය මැයි 17දා ඔහු විසින් ඩේලි මිරර් පුවත්පතට ලියන ලද “From Islamic terrorism to marauding Sinhala Buddhist violence” හෙවත් “ඉස්ලාම් ත්‍රස්තවාදයේ සිට කොල්ලකාරී බෞද්ධ ප්‍රචණ්ඩත්වය දක්වා” යන ලිපිය සම්බන්ධයෙනි.

2007 අංක 56 දරණ සිවිල් හා දේශපාලන අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර සම්මුතිය මෑතක සිට පොලිසිය විසින් ඇතැම් පුද්ගලයන්ට එරෙහිව භාවිතා කරන්නට පටන් ගෙන තිබෙන බව දක්නට ලැබේ.

මෙම පනත අනුව, කිසිදු පුද්ගලයකු යුද්ධය හෝ ජාතික, වාර්ගික, ආගමික වෛරය හෝ වෙනස්කම් කිරීමකට, එදිරිවාදිත්වයට හෝ ප්‍රචණ්ඩත්වයට පෙළඹවීමක් ඇති වන පරිදි ප්‍රචාරය නොකළ යුතු ය.

මේ මොහොත වන විටත්, මෙම වරද ඇතැම් මාධ්‍ය විසින් සහ ඇතැම් දේශපාලකයන් විසින් ශ්‍රී ලංකාවේ සුළු ජාතීන්ට එරෙහිව සුලබව කරමින් සිටින ආකාරය දැකිය හැකි ය.

මෙම පනත යටතේ ගැනෙන වරදකට වරදකරු බව මහාධිකරණ නඩු විභාගයකින් පසු ඔප්පු වුවහොත් වරදකරු අවුරුදු 10කට නොවැඩි දඬුවමකට ලක් කළ හැකි ය.

මෙම පනතෙහි ඇති සුවිශේෂත්වය වන්නේ මෙම පනත යටතේ ගැනෙන වැරදි සම්බන්ධයෙන් නඩු විභාග අවසන් වන තෙක් ඇප ලබාදිය නොහැකි වීමයි. ඇප ලබාදීම කළ හැක්කේ සුවිශේෂ තත්වයන් යටතේ මහාධිකරණය විසින් පමණි.

සිවිල් හා දේශපාලන අයිතිවාසිකම් ආරක්ෂා කර ප‍්‍ර‍වර්ධනය කිරීම සඳහා වන ජාත්‍යන්තර බැඳීම්වලට යටත් වෙමින් ශ්‍රී ලංකාව 1980 ජූනි 11 වෙනි දින සිවිල් හා දේශපාලන අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර සම්මුතිය (ICCPR) අත්සන් කළේ ය.

කේන්ද්‍රීය සිවිල් හා දේශපාලන අයිතිවාසිකම් සනාථ කිරිම සඳහා නීති සම්පාදනය කරමින් 2007 අංක 56 දරණ සිවිල් හා දේශපාලන අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර සම්මුතිය පිළිබඳ පනත බලාත්මක කරන ලදී.

          ----------------------- praja.lk

අල්ලස්ගත් මන්ත්‍රීවරු මැති සබයෙන් එළියට

ශ්‍රී ලංකාවේ දෙවැනි රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභාව වෙනුවෙන් මහ මැතිවරණයක් පැවැත්වූයේ 1936 දීය. එවකට මෙරට තිබූ මන්ත්‍රී ආසන සංඛ්‍යාව 50 කි. පළමු රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභාව වෙනුවෙන් නියෝජිතයන් තොරා පත්කර එවීම සඳහා මෙරට ඡන්දදායකයන් හත් ලක්ෂ අට දහසක් සුදුසුකම් ලැබ සිටියත් දෙවැනි රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභා මැතිවරණය වෙනුවෙන් ඡන්ද දායකයෝ ලක්ෂ 21 ක් ලියාපදිංචිව සිටියහ. මහජන ඡන්දයෙන් තේරි පත් වූ මන්ත්‍රීවරු 1936 මාර්තු මස 16 වැනිදා රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභාවේදී මුල් වරට රැස් වූයේ ශ්‍රීමත් වෛත්‍යලිංගම දොරේසාමි මහතාගේ සභාපතිත්වයෙනි. 

ඡන්දයෙන් පත් වූ මන්ත්‍රීවරුන් අතරින් 5 දෙනෙකුටත් අණ්ඩුකාරවරයා විසින් රාජ්‍ය සභාවට පත් කළ මන්ත්‍රීවරුන් අතරින් තිදෙනෙකුටත් එරෙහිව අල්ලස් චෝදනා එල්ල වීම දෙවැනි රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභා අවධියේ සිදු වූ සුවිශේෂම සිදුවීම විය. මෙම මන්ත්‍රීවරුන් අල්ලස් ගත් බවට ඔප්පු වී ඇතැයි අනාවරණය වන්නේ 1943 අප්‍රේල් 03 වැනිදා රාජ නීතිඥ එල්. එම්. ඩී. ද සිල්වා මහතා ආණ්ඩුකාරවරයා වෙත භාරදුන් අල්ලස් කොමිසන් සභා වාර්තාව මගිනි. 

චෝදනා එල්ල වූ මන්ත්‍රීවරුන් මෙසේය. 

කළුතර මන්ත්‍රී චාල්ස් බටුවන්තුඩාව, නුවරඑළිය මන්ත්‍රී ඊ. ඩබ්ලිව්. අබේගුණසේකර, බණ්ඩාරවෙල මන්ත්‍රී ඩී. ඩී. ගුණසේකර, බළන්ගොඩ මන්ත්‍රී එච්. ඒ. ගුණසේකර, ත්‍රිකුණාමලය මඩකළපුව මන්ත්‍රී ඊ. ආර්. තම්බිමුත්තු සහ ආණ්ඩුකාරවරයා විසින් පත් කළ මන්ත්‍රීවරුන් වූ එම්. ඊ. නිවුන්හැම්, එච්. එෆ්. පාර්පිට්, ඊ. සී. විලියර්ස් වෙති. 

බණ්ඩාරවෙල මන්ත්‍රී ඩී. ඩී. ගුණසේකර මහතාට එල්ල වූ චෝදනාව වූයේ නෙල්සන් නමැති බස් සමාගම වෙනුවෙන් බස් රථ අයිතිකරුවන් දෙදෙනෙකුගෙන් රුපියල් 25 ක අල්ලසක් ලබා ගැනීමේ චෝදනාවයි. මන්ත්‍රීවරයා නිතරම අල්ලස් ගන්නා අයකු බව පෙනී යන බවද ඉහත චෝදනාව ඔප්පු වී යැයි ද අල්ලස් කොමිෂන් සභාවෙන් නිගමනය කර තිබිණි. 

එකල වතු අයිති ඉංග්‍රීසි ජාතිකයන්ගේ බල පරාක්‍රමය බිඳ හෙළමින් හා හිටපු සුදු ජාතික මන්ත්‍රී පැලෝස් ගෝඩන් වැඩි ඡන්ද 9372 කින් පරාජයට පත් කරමින් බණ්ඩාරවෙල ආසනය දිනා ගත්ත ද ඩී. ඩී. ගුණසේකර මන්ත්‍රීවරයාට රුපියල් 25 ක් හේතුවෙන් සිය ධුරය හැර යන්නට සිදු වීම කිසිවකු බලාපොරොත්තු වූවක් නොවීය. ඔහු සී. ඩබ්ලිව්. ඩබ්ලිව්. කන්නන්ගර මහතාගේ සභාපතිත්වයෙන් යුතු අධ්‍යාපන විධායක කාරක සභාවේ සභිකයෙක් ද විය. 

කළුතර මන්ත්‍රී චාල්ස් බටුවන්තුඩාව මහතාට එල්ල වූයේ අරක්කු රේන්දකරුවන්ගෙන් රුපියල් 2000 ක් ලබා ගැනීමේ චෝදනාවයි. 

එයද ඔප්පු වී යැයි එම වාර්තාවේ සඳහන්ය. බටුවන්තුඩාව මන්ත්‍රීවරයාද ඩී. බී. ජයතිලක මහතාගේ සභාපතිත්වයෙන් යුතු ස්වදේශ කටයුතු පිළිබඳ විධායක සභාවේ සභිකයෙක් ලෙස කටයුතු කළේය. 

ත්‍රිකුණාමලය මඩකළපුව රාජ්‍ය මන්ත්‍රී ඊ. ආර්. තම්බිමුත්තු මහතාත් බළන්ගොඩ රාජ්‍ය මන්ත්‍රී එච්. ඒ. ගුණසේකර මහතාත් නැගෙනහිර මාතලේ ප්‍රදේශයේ රටේ මහත්තයා තනතුරට එල්. බී. අත්තනායක නමැත්තකු පත් කිරීම සඳහා මුදලින් අල්ලස් ගත් බවට වූ චෝදනාව ද ඔප්පු වී යැයි රාජ්‍ය නීතිඥ ඇල්. ඇම්. ඩී. ද. සිල්වා මහතා සිය වාර්තාවේ සඳහන් කර ඇත. තම්බිමුත්තු මහතා ගත් මුදල රුපියල් 250 ක් ද 750 ක් ද යන්න පැහැදිලි නැති බවත් එහි සඳහන්ය. තම්බිමුත්තු මන්ත්‍රීවරයා එවකට ඇස්. ඩබ්ලිව්. ආර්. ඩී. බණ්ඩාරනායක මහතාගේ සභාපතිත්වයෙන් යුතු පළාත් පාලන විධායක කාරක සභාවේ සාමාජිකයෙකි. ගුණසේකර මන්ත්‍රීවරයා ස්වදේශ කටයුතු පිළිබඳ විධායක සභිකයෙක්ව සිටියේය. 

නුවරඑළිය මන්ත්‍රී ඊ. ඩබ්ලිව්. අබේගුණසේකර මහතා රුපියල් 500 ක අල්ලසක් ගත් බව ඔප්පු වී යැයි ද ඔහු අන් මන්ත්‍රීවරුන්ට අල්ලස් දීමට මඟ පෑදු මූලිකයා බව හෙළි වූයේ යැයි ද අල්ලස් කොමිෂන් සභා වාර්තාවේ සඳහන් කර තිබේ. 

ආණ්ඩුකාරවරයා විසින් පත් කළ සුදු ජාතික මන්ත්‍රීවරුන් තිදෙනාට එරෙහි අල්ලස් චෝදනා මීට වඩා වෙනස්ය. එනමුත් අල්ලස් යන වචනයෙහි අදහස අනුව ඔවුන් තිදෙනාට එරෙහි චෝදනාවලට ද ඔවුන් වරදකරුවෝ කරනු ලැබූහ. 

එච්. ඊ. නිවුන්හැම් මහතාට එල්ල වූ චෝදනාව වූයේ යුරෝපීය වෙළෙඳ සංගමයේ අදහස් විධායක මණ්ඩලය ඉදිරියේ පැවැසීමට එම සංගමයෙන් මුදල් ලබා ගැනීමයි. 

ඒ සඳහා නිවුන්හැම් මහතාට මසකට රුපියල් 2000 ක් ද ඒ මහතාගේ ලේකම්වරයකුට මසකට රුපියල් 200 ක් ද ගෙවා තිබෙන බව ඔප්පු විය. එහෙයින් ඉහත කාරණයම අල්ලස් ගැනීම යැයි පැවැසීමට ප්‍රමාණවත් බව කොමිසමෙන් කියැවිණි. 

ඊ. සී. විලියර්ස් මන්ත්‍රීවරයාට ලංකාවේ වැවිලිකරුවන්ගේ සංගමයෙන් මසකට රුපියල් 2000 බැගින් ගෙවා ඇති බව හෙළිවිය. ඒවා ත්‍යාග මුදල් ලෙස හඳුන්වා ඇති අතර ඒවා පිළිගෙන ඇත්තේ එම සංගමයේ අදහස් රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභාව සහ විධායක මණ්ඩලය ඉදිරියේ තබා ඒවා ක්‍රියාත්මක කරවා ගැනීම සඳහා බව අනාවරණය කෙරිණි. 

ශ්‍රීමත් ඩී. බී. ජයතිලක මහතාගේ සභාපතිත්වය දැරූ ස්වදේශ කටයුතු පිළිබඳ විධායක කාරක සභාවේ සභිකයකු වූ එච්. එෆ්. පාර්පිට් මහතා ලංකාවේ ඉඩම් හිමියන්ගේ සංගමයේ ලේකම්වරයා වශයෙන් සහ රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභාවේ නියෝජිතයා වශයෙන් මසකට රුපියල් 2000 බැගින් ලබාගෙන තිබෙන බව කොමිසම හමුවේ අනාවරණය වී තිබිණි. ඒ මහතා එවකට සීමා සහිත මැක්වුඞ් සමාගමේ අධ්‍යක්ෂවරයා ද විය. 

මේ කාරණා අල්ලස් ගැනීම යන අර්ථකථනයට ප්‍රමාණවත්ය යනුවෙන් රාජ්‍ය නීතිඥ ඇල්. එම්. ඩී. ද. සිල්වා මහතාගේ වාර්තාවේ සඳහන් වීම හේතුවෙන් ඉහත මන්ත්‍රීවරුන් අට දෙනාටම සිය මන්ත්‍රී ධුර හැර යන්නට සිදු විය. රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභාවේ සිටියදී තමා කරන සේවයක් සම්බන්ධයෙන් අල්ලසක් දීම, ගැනීම හෝ ඉල්ලීම ඔප්පු වුවහොත් එකී මන්ත්‍රීවරයා ධුරයෙන් පහර කර දැමීමට හැකි පනතක් දෙවැනි රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභාවේ දී ඉන් පසුව සභා සම්මත කර ගැනිණි.

රඛිත හේමවර්ධන

වැරදුණේ කොතැනද? - වික්ටර් අයිවන්

ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂගේ හිතුවක් කාරී, දූෂිත, පීඩාකාරී හා භේදවාදී පාලනය පරාජය කොට බලයට පත් ජනාධිපති මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේනගේ හා අගමැති රනිල් වික‍්‍රමසිංහගේ ආණ්ඩුව මහජනයාට අලූතෙන් කිසිවක් නොදුන්නා වුවද රාජපක්ෂ පාලනය පරාජය කිරීමේ දේශපාලන සංසිද්ධියට ලැබෙන ඓතිහාසික වැදගත්කම නැතිවන්නේ නැත. එය අනියම් ලෙස ඇති කළ එක් වැදගත් ප‍්‍රතිඵලයක් වනුයේ අශීලාචාර මාවතක ගමන් කරමින් තිබූ රටේ ගමන් මග ශීලාචාර මාවතකට තල්ලූ කිරීමය. එය ආපස්සට හැරවිය නොහැකි ඓතිහාසික ක‍්‍රියාදාමයක් ලෙසද සැලකිය හැකිය.

මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයා එම ජනාධිපතිවරණය නැවත ජයගැනීමට සමත් වී නම් විය හැකිව තිබූ නරක දේවල් අතර තිබූ නරකම දේ ලෙස සැලකිය හැක්කේ ඇමරිකාව ප‍්‍රමුඛ බටහිර රටවල් තනි තනිව හෝ එකට එකතු වී ලංකාවට සම්බාධක පනවන තත්ත්වයක් ඇතිවීමය. එය එසේ වී නම් ලංකාව පහසුවෙන් ජයගත නොහැකි කාලකණ්ණි තත්ත්වයකට ඇද වැටෙන්නට ඉඩ තිබුණි. ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂද ඒ බව දැන සිටියේය. ඔහු ඉක්මන් ජනාධිපතිවරණයකට යොමුවූයේද එවැනි තත්ත්වයක් ඇතිවන්නට පෙර තමන්ගේ දේශපාලන ආධිපත්‍යය තහවුරු කරගැනීම අවශ්‍යවේයැ’යි කල්පනා කළ නිසාය. ඒ අර්ථයෙන් ඉක්මන් ජනාධිපතිවරණයක් සඳහා ජනාධිපතිවරයාට ඇතිවූ දේශපාලන තෘෂ්ණාව රටේ ජනතාවගේ වාසනාවට ඇතිවූ තෘෂ්ණාවක් ලෙස සැලකිය හැකිය. මහින්ද රාජපක්ෂ පාලනය පරාජය කිරීම නිසා ලංකාවේ ජනතාවට ඊළඟට ලැබුණු වැදගත්ම දායාදය ලෙස සැලකිය හැක්කේ අන්තර්ජාතික සම්බාධක පනවන තත්ත්වයෙන් ලංකාව නිදහස් වීමය.

ඇතිවූ දේශපාලන පරිවර්තනයේ ලොකු චිත‍්‍රය වර්ණවත්ය. එහෙත් ඊට වෙනස්ව පොඩි චිත‍්‍රය අවුල්සහගතය. මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයාට තමන්ගේ පාලනය පිළිබඳ යථා තක්සේරුවක් නොතිබීම ඔහුගේ පරාජය කෙරෙහි බලපෑ එක් වැදගත් සාධකයක් වීයැ’යි කිව හැකිය. දැන් එයම ජයග‍්‍රාහී අනුප‍්‍රාප්තික ආණ්ඩුවේ ඉදිරි ගමන අවුල් කිරීමට හේතුවී තිබෙන ප‍්‍රබල සාධකයක් වී තිබේ.

යෝධයා පරාජය කිරීමට සිහින දැකීම

එල්ටීටීඊය යුදමය වශයෙන් පරාජය කිරීමේ සංසිද්ධිය මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයා යෝධයකු බවට පත් කොට අන් සියලූ ප‍්‍රතිපක්ෂ නායකයන් අඟුටුමිට්ටන් බවට පත්කිරීමට හේතු විය. ඒ සමග යෝධයකුට තිබෙන උද්දච්චකම ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂටද තිබුණේය. යෝධයකු ඉදිරියේ අඟුටුමිට්ටන්ට තිබෙන හීනමානය අන් ප‍්‍රතිපක්ෂ නායකයන්ටද තිබුණේය. මේ දෙපක්ෂය අතර තිබූ මහා පරතරය නිසා ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂගේ හරි වැරදි කුමක් වුවත් ඔහු ප‍්‍රතිපක්ෂ අඟුටුමිටි නායකයන්ට පරාජය කළ නොහැකි අනභිභවනීය නායකයකු ලෙස සලකන තත්ත්වයක් මහජනතාව අතරද තිබුණේය.

දේශපාලන සමාජය වසාගෙන පැවති එම හීනමානයට එරෙහිව මතුපිටින් බලන විට ඉතා ආකර්ෂණීය දේශපාලන සූත‍්‍රයක් ඉදිරිපත් කරන සමාජ ව්‍යාපාරයක් පසු කලෙක මතුවිය. ඒ මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමියන්ගේ නායකත්වයෙන් ක‍්‍රියාත්මක වූ සාධාරණ සමාජයක් සඳහා වන ව්‍යාපාරයයි. එම ව්‍යාපාරය කීවේ ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ සමග ජනාධිපති ක‍්‍රමය පරාජය කිරීම සඳහා මහින්ද රාජපක්ෂ සමග තරගයට දේශපාලන නායකයකු වෙනුවට මහජනයාගේ පිළිගැනීමට හේතුවන ස්වාධීන පුද්ගලයකු පොදු අපේක්ෂකයා ලෙස ඉදිරිපත් කළ යුතු බවය. මහින්ද විරෝධී සියලූ දේශපාලන පක්ෂ එම පොදු අපේක්ෂකයාට සහාය දිය යුතු බවය. පොදු අපේක්ෂකයාගේ එකම අරමුණ විය යුත්තේ සීමිත ව්‍යවස්ථා ප‍්‍රතිසංස්කරණයක් මගින් ජනාධිපති ක‍්‍රමය අහෝසි කොට 17 වැනි සංශෝධනය නැවත බලගැන්වීමය. ඒ මගින් 17 වැනි සංශෝධනය යටතේ ඇති කර තිබූ ස්වාධීන කොමිෂන් සභා ක‍්‍රමය නැවත පණගැන්වීමය. මෙම සීමිත අරමුණ වෙනුවෙන් සකස් කරන ලද ව්‍යවස්ථා සංශෝධන කෙටුම්පතක්ද මෙම ව්‍යාපාරයට තිබුණි. එම කෙටුම්පතේ කෙටුම්පත්කරුවා ලෙස ක‍්‍රියාකර තිබුණේ වර්තමානයේ මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයාගේ ව්‍යවස්ථා සම්පාදන විෂයේ ප‍්‍රධාන උපදේශක ලෙස ක‍්‍රියාකරන ආචාර්ය ජයම්පති වික‍්‍රමරත්නය.

සීමිත ප‍්‍රතිසංස්කරණ වැඩසටහනේ සීමා

ජනාධිපති ක‍්‍රමයට එරෙහිව මහජන මතයක් ගොඩනැගීමෙහිලා මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමියන් හා ඒ හිමියන්ගේ ප‍්‍රධානත්වයෙන් ක‍්‍රියාත්මක වූ සාධාරණ සමාජයක් සඳහා වන ව්‍යාපාරය ඉටුකරමින් තිබූ කාර්යභාරය ගැන මා තුළ විශාල ප‍්‍රසාදයක් තිබුණද මහින්ද රාජපක්ෂ පරාජය කොට දේශපාලන ක‍්‍රමයේ විපර්යාසයක් ඇති කිරීම පිණිස එම ව්‍යාපාරය ඉදිරිපත් කළ සූත‍්‍රය ආරම්භයේ සිටම මාගේ බලවත් විවේචනයට හේතුවිය. ඒ ගැන ලියන විවේචනය දීර්ඝ ලිපි පෙළක් බවට පත්වී අවසානයේ එම ලිපි එකතුව ‘නව ව්‍යවස්ථාවක් හදාගැනීමේ ප‍්‍රශ්නය’ යන තේමාව යටතේ පළකෙරෙන පොතක් බවටද පත්විය. දැන් ඇතිවී තිබෙන අවුල්සහගත තත්ත්වය හොඳින් තේරුම් ගැනීමට ප‍්‍රයෝජනවත් වන නිසා ඒ ගැන මා පළකරන ලද විවේචනයට ඇතුළත් මූලික තර්ක නැවත සලකා බැලීම ඇතිවී තිබෙන අවුල්සහගත තත්ත්වය තේරුම් ගැනීම සඳහා ප‍්‍රයෝජනවත්ය.

1. එම ව්‍යාපාරය ඉදිරිපත් කරන ලද සීමිත ප‍්‍රතිසංස්කරණ වැඩසටහනට ‘ජාතිය ගොඩනැගීම පිළිබඳ ප‍්‍රශ්නය’ ඇතුළත් නොවීය. ¥ෂිත හිතුවක්කාරී අශීලාචාර පාලන ක‍්‍රමයක් ඇතිවීම කෙරෙහි ජනාධිපති ක‍්‍රමය අතිරේක සාධකයක් ලෙස බලපා තිබුණද, එවැනි තත්ත්වයක් ඇති කිරීම කෙරෙහි ප‍්‍රධාන සාධකය ලෙස බලපා තිබුණේ ජාතිය ගොඩනැගීමට අසමත්වීම තුළ ඇතිවී තිබුණු වර්ග, ආගම් හා කුල වශයෙන් වර්ධනය වූ භේදයන්ය. එම මූලික ප‍්‍රශ්නය නොසලකා ඉදිරිපත් කරන කිසිදු විසඳුමක් රට මුහුණ දී තිබෙන අර්බුදයට විසඳුමක් නොවන බවත් ඒ නිසා එම අර්බුදයට විසඳුමක් ලැබෙන ආකාරයට විධිමත් ලෙස නව ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් ඇතිකර ගන්නා තැනකට අප යායුතු බව මගේ මතය විය.

2. පොදු අපේක්ෂකයා පිළිබඳ ප‍්‍රශ්නයේදී එම ව්‍යාපාරය එක හඬින් පෙනී සිටියේ ඉදිරිපත් කරන පොදු අපේක්ෂකයා පක්ෂ දේශපාලනයට කිසිදු සම්බන්ධයක් නැති සියලූ දෙනාගේ පිළිගැනීමට හේතුවන නිර්පාක්ෂිකයකු විය යුතු බවය. නිර්පාක්ෂික පොදු අපේක්ෂකයා වෙත පවරා දී තිබුණු වගකීම වූයේ තිබෙන ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවට ඉදිරිපත් කරන සරල ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයක් මගින් ජනාධිපති සතු බලතල අහෝසි කොට තිබුණු 17 වැනි සංශෝධනය යළි බලගැන්වීමය. එම කාර්යය හයමාසයක් තුළ සම්පූර්ණ කොට පොදු අපේක්ෂකයා තනතුරෙන් ඉවත් වී ගෙදර යා යුතුය. ඒ ගැන වන මගේ විවේචනය වූයේ වැදගත් වනුයේ පොදු අපේක්ෂකයා කවුරුන්ද යන්න පළමුවෙන් තීන්දු කිරීම නොව සරල ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයක් වෙනුවට නව ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් ඇතිකර ගැනීමේ වැදගත්කම පිළිගනිමින් එම ව්‍යවස්ථාවට ඇතුළත් විය යුතු මූලධර්ම හඳුනා ගනිමින් එම මූලධර්ම සඳහා විරුද්ධ පක්ෂ අතර පොදු එකඟතාවක් ඇතිකර ගනිමින් ඉන්පසු ජනාධිපතිවරණය සඳහා පොදු අපේක්ෂකයකුත්, පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය සඳහා පොදු අපේක්ෂක ලැයිස්තුවකුත් හඳුනාගැනීම බවය. සීමිත ප‍්‍රතිසංස්කරණ වැඩසටහන ජනාධිපතිවරයාට පමණක් සීමාකිරීම ගැනද මම විවේචනය කළෙමි. එසේම පොදු අපේක්ෂකයා ජයගත්තත් පාර්ලිමේන්තුවේ වැඩි බලය තිබෙන්නේ පරාජිතයාගේ පක්ෂයට වීම නිසා වැරදිලාවත් එම පක්ෂය සීමිත ප‍්‍රතිසංස්කරණ වැඩසටහනට අවහිර කරන තැනකට ගියහොත් ඊට දෙන විසඳුම කුමක්දැ’යි මම ප‍්‍රශ්න කළෙමි. ඒ ප‍්‍රශ්නයට ආචාර්ය ජයම්පති වික‍්‍රමරත්න දෙන ලද පිළිතුර වූයේ ජනාධිපතිවරණයෙන් මහින්ද රාජපක්ෂ පරාජය වුවහොත් ශ‍්‍රීලනිපයේ මන්ත‍්‍රීවරුන් ජනාධිපති ක‍්‍රමය අහෝසි කරන වැඩසටහනට සහාය දෙන බව තමන්ට හොඳටම විශ්වාස බවය.

අරාජිකත්වයක් වෙනුවට අවුල්සහගත තත්ත්වයක්

අවසානයේ පොදු විපක්ෂය මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන තමන්ගේ පොදු අපේක්ෂකයා ලෙස තෝරාගැනීමෙන් පසු තමන්ගේම වැඩසටහනක් ඉදිරිපත් කරනවා වෙනුවට රටට ඉදිරිපත් කළේ සාධාරණ සමාජයක් සඳහා වන ව්‍යාපාරය ඉදිරිපත් කළ වැඩසටහනය. එයට අලූත් අංග කිහිපයක් එකතු කර තිබුණද වැඩසටහනේ සාරය එක සමාන විය.

රටේ මොනයම් හෝ වාසනාවකට පොදු අපේක්ෂකයා ලෙස තරග බිමට ආවේ දේශපාලනයෙන් පිටස්තර ස්වාධීන පුද්ගලයකු නොව දේශපාලන පුද්ගලයෙකි. ස්වාධීන පුද්ගලයකු ජයගත්තේ නම් සාධාරණ සමාජයක් සඳහා වන ව්‍යාපාරයේ කොන්දේසි අනුව ඔහු හයමාසය සම්පූර්ණවීමෙන් පසුව තනතුරෙන් ඉවත් වී ගෙදර යායුතුව තිබුණේය. ජයග‍්‍රාහී පොදු අපේක්ෂකයා ස්වාධීන පුද්ගලයකු නොවන නිසා ඔහු හය මාසයක කාලය සම්පූර්ණ වීමෙන් පසු තනතුරෙන් ඉවත් වී ගෙදර යන්නේ නැත. ඒ වෙනුවට අවුරුදු 5ක් තනතුරේ රැුඳී සිටීමට අපේක්ෂා කරයි. වැදගත්ම දේ ජයග‍්‍රාහකයා තමන් ලැබු ජයග‍්‍රහණයෙන් පසු ශ‍්‍රීලනිපයේ නිල නායකයා බවට පත්ව සිටියදීත් සීමිත ප‍්‍රතිසංස්කරණ වැඩසටහන සඳහා ශ‍්‍රීලනිප එකඟ කරවා ගැනීමට සමත් නොවීමය. මෛත‍්‍රීපාල වෙනුවට දේශපාලනයෙන් පිටස්තර ස්වාධීන පුද්ගලයකු ජයගත්තේ නම් විය හැකිව තිබුණේ ශ‍්‍රීලනිප ප‍්‍රතිසංස්කරණ වැඩසටහනට සහාය නොදීම හා තේරී පත්වූ පුද්ගලයාට හයමාසයක කාලය සම්පූර්ණ වීමෙන් පසු තනතුර අතහැර ගෙදර යන්නට සිදුවීම නිසා රට පූර්ණ අරාජික තත්ත්වයකට තල්ලූවීමය. එහෙත් දැන් අප ඉන්නේ පූර්ණ අරාජික තත්ත්වයක නොව පූර්ණ අවුල්සහගත තත්ත්වයකය. එය තෝරාගත් වැඩසටහන ප‍්‍රායෝගික නොවීම හා ඒ ආශ‍්‍රයෙන් ගොඩනගා ගෙන තිබෙන චින්තනයට ආවේණික අවුල්සහගතභාවයේම ප‍්‍රති ඵලයක් ලෙස සැලකිය හැකිය.

මැතිවරණ ජයග‍්‍රහණයෙන් පසු ජනාධිපති මෛත‍්‍රීපාල ශ‍්‍රීලනිපයේ නිල නායකත්වයට පත්වුවද ආණ්ඩුවේ ප‍්‍රතිසංස්කරණ වැඩසටහන ආණ්ඩුව අපේක්ෂා කරන ආකාරයට ක‍්‍රියාත්මක කිරීමට ඉඩදෙන්නට ශ‍්‍රීලනිප කැමති වූයේ නැත. ශ‍්‍රීලනිප මන්ත‍්‍රී කණ්ඩායම අතර ප‍්‍රවණතා තුනක් ඇති බව පැහැදිලිව පෙනෙන්නට තිබේ. එක් ප‍්‍රවණතාවක් මෛත‍්‍රීපාලට පක්ෂය. තවත් ප‍්‍රවණතාවක් මහින්දට පක්ෂය. මේ දෙපැත්තටම නැති තුන්වැනි පිරිසක්ද එහි සිටින්නේය. ශ‍්‍රීලනිප මන්ත‍්‍රී කණ්ඩායම ආණ්ඩුවේ ප‍්‍රතිසංස්කරණ වැඩසටහනට සහයෝගය දෙන බව කීවද සහයෝගිතාව සඳහා ඉදිරිපත් කරන කොන්දේසි ප‍්‍රතිසංස්කරණ වැඩසටහනේ දර්ශනයට පටහැනිය. ජනාධිපති ක‍්‍රමය අහෝසි කරනවාට ශ‍්‍රීලනිප විරුද්ධය. ඔවුන්ගේ අපේක්ෂාව වී ඇත්තේ එය ප‍්‍රතිසංස්කරණය කිරීමය. ඔවුන් යෝජනා කරන්නේ ජනාධිපති ක‍්‍රමය ප‍්‍රතිසංස්කරණය කිරීමෙන් පසුත් ජනාධිපතිවරයා තෝරා පත්කරගත යුත්තේ ජාතික මට්ටමෙන් පැවැත්වෙන මැතිවරණයකින් විය යුතු බවය. ආණ්ඩුවට යට නොවී ආණ්ඩුවේ ප‍්‍රතිසංස්කරණ වැඩසටහන අනියම් ලෙස පාලනය කිරීම ශ‍්‍රීලනිපයේ උපාය මාර්ගික අරමුණ වී තිබෙන බව පෙනේ. ඇතිවී තිබෙන මෙම අවුල්සහගත තත්ත්වය ඉදිරියේ අගමැති රනිල් වික‍්‍රමසිංහගේ ස්ථාවරය වී ඇත්තේ අපේක්ෂා කරන ප‍්‍රතිසංස්කරණ දින 100ක කාලය තුළ සපුරාගත නොහැකි නම් දින 100 කාලය සම්පූර්ණ වීමත් සමග අපේ‍්‍රල් 23 වැනිදා පොරොන්දු වී ඇති පරිදි පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැර පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයකට යායුතු බවය.

තීක්ෂ්ණ ඉදිරි දැක්මක් නොතිබීම

ජනාධිපතිවරණය ජයගත් පක්ෂ එකතුවේ නායකයන්ට යථාර්ථවාදී හා තීක්ෂ්ණ ඉදිරි දැක්මක් තිබුණේ වී නම් අනුන්ගෙන් ණයට ගත් සරල ප‍්‍රතිසංස්කරණ වැඩසටහනකට කොටු නොවී ජනාධිපතිවරණ ජයග‍්‍රහණයෙන් පසු තාවකාලික ආණ්ඩුවක් පිිහිටුවා ගනිමින් පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැර පොදු ලැයිස්තුවක් යටතේ පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය තරග කරන තැනකට යායුතුව තිබුණි. එසේ වී නම් ජනාධිපතිවරණයේදී වෙනසක් වෙනුවෙන් පෙනී සිටි ජනතාව ඊට දායක වන්නට ඉඩ තිබුණේ මහත් ආස්වාදජනක හැඟීමකින් යුතුවය. එවිට ජනාධිපති වරණයේදී පරාජය වූ පක්ෂ එකතුවට පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයට යන්නට සිදුවනුයේ රාජ්‍ය බලයද නැතිව පරාජිත හැඟීමකින් යුතුවය. එවැනි මැතිවරණයකින් ජයග‍්‍රාහී එකතුවට කැපීපෙනෙන ජයග‍්‍රහණයක් හිමිකර ගන්නට ඉඩ තිබුණා සේ ම එසේ වී නම් පාර්ලිමේන්තුවට තේරී පත්වන ශ‍්‍රීලනිප මන්ත‍්‍රීවරුන් ප‍්‍රතිසංස්කරණ වැඩසටහනට සාර්ථක ලෙස දායක කරගැනීමටද හැකිවන්නට ඉඩ තිබුණි.

එහෙත් ජනාධිපතිවරණය ජයගැනීමෙන් පසු ඉක්මන් පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයකට නොගොස් සීමිත ප‍්‍රතිසංස්කරණ වැඩසටහනක් ක‍්‍රියාත්මක කිරීමට දරන ලද අසාර්ථක උත්සාහයකින් පසුව පැවැත්වෙන පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයකදී ජනාධිපති වරණයේ ජයග‍්‍රහණයට දායක වූ පිරිස් ඒ සමාන උද්යෝගයකින් පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයකට දායක වනු ඇතැ’යි සිතිය නොහැකිය. අනෙක් අතට පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේදී ජයග‍්‍රාහකයාට ලැබෙන ජයග‍්‍රහණයද ජනාධිපති වරණයෙන් පසු වහාම පවත්වනු ලබන මැතිවරණයකින් ලැබෙන ජයග‍්‍රහණය තරම් විශාල වනු ඇතැ’යිද සිතිය නොහැකිය. දැන් ජයග‍්‍රාහී පිල ඉන්නේ සමගිසම්පන්නව එකා මෙන් ක‍්‍රියාකරන තැනක නොව භේදභින්න වූ තත්ත්වයකය. එක පැත්තකට ගමන් කරන තැනක නොව පැති කිහිපයකට අදින තැනකය. ජනාධිපතිවරණයේදී මහින්ද පරාජය කිරීමට දායක වූ ජනතාව අතර ඇත්තේද පරවී යන උද්යෝගයකි. පක්ෂ එකතුවේ නායකයන් කෙරෙහි ඔවුන් තුළ පැවති විශ්වාසයේද කිසියම් පිරිහීමක් ඇතිවී තිබෙන්නේයැ‘යි කිව හැකිය. ඔවුහු දෙන ලද පොරොන්දු ඒ ආකාරයෙන්ම ඉටුකරනු ඇති බවට ලොකු විශ්වාසයක් ඇති කරගෙන තිබුණු අතර ¥ෂිතයන්ට දැඩි දඬුවම් දෙන පිළිවෙතක් අනුගමනය කරනු ඇතැ’යි ද විශ්වාස කළහ. ඔවුන් අපේක්ෂා කළ කිසිවක් ඒ ආකාරයෙන් ඉටු නොවී තිබීම නිසා දැන් ඔවුන් අතර ඇත්තේ අපේක්ෂාභංග තත්ත්වයකි.

අගමැති රනිල් වික‍්‍රමසිංහ

දැන් අගමැති රනිල් වික‍්‍රමසිංහ එකහඬින් කියා සිටිනුයේ දින සීයේ වැඩසටහනට ඇතුළත් කාරණා එම දින සීය තුළ සම්පූර්ණ කිරීමට අසමත් වුවත් අපේ‍්‍රල් 23 වැනිදා පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැර මැතිවරණයකට යායුතු බවය. ඒ අදහසට එකඟ නැති පිරිසක්ද ආණ්ඩුව තුළ සිටින බව පෙනෙන්නේය. ඔවුන් කියන්නේ දෙන ලද පොරොන්දු ඉටුකිරීමට දින 100 ප‍්‍රමාණවත් නොවේ නම් වැඩිපුර කාලයක් ලබාගෙන හෝ ඒවා සම්පූර්ණ කිරීමෙන් පසුව පමණක් පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයකට යායුතු බවය. එහෙත් ඇත්තටම දැන් පවතින්නේ කාලය පිළිබඳ ප‍්‍රශ්නයටත් වඩා ශ‍්‍රීලනිප වෙට්ටු දැමීමේ ප‍්‍රශ්නයක් ලෙස සැලකිය හැකිය. ශ‍්‍රීලනිපයේ එකඟතාවක් ඇති නම් වැඩිපුර කාලයක් ගෙන හෝ පොරොන්දු වී තිබෙන ප‍්‍රතිසංස්කරණ සම්පූර්ණ කිරීම වැදගත්ය. එහෙත් ශ‍්‍රීලනිපයේ උපාය මාර්ගික අරමුණ වී තිබෙන්නේ සහයෝගය දීමේ මුවාවෙන් ප‍්‍රතිසංස්කරණ වැඩසටහන ක‍්‍රියාත්මකවීම වැළැක්වීම නම් නොකරන වෙදකමක් වෙනුවෙන් කාලය ගතකරනවාට වඩා පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයකට යෑම රටට යහපත්ය.

අගමැති රනිල් වික‍්‍රමසිංහ ඉන්නේ ඉතාමත් පීඩාකාරී හා අසහනකාරී තත්ත්වයකය. ඔහු අගමැති වුවද පාර්ලිමේන්තුවේ බහුතර බලය තිබෙන්නේ ශ‍්‍රීලනිපයටය. එය විකටරූපී තත්ත්වයක් ලෙස සැලකිය හැකි අතර එම හාස්‍යජනක තත්ත්වයෙන් හැකි ඉක්මනින් අත්මිදී පාර්ලිමේන්තුවේ බහුතර බලයක් සහිත අගමැතිවරයකුගේ තත්ත්වයට පත්වීම ඔහුගේ අපේක්ෂාව වී තිබේ. රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මුලින් පෙනීසිටියේ සීමිත ප‍්‍රතිසංස්කරණ වැඩසටහනක් වෙනුවෙන් නොව රටේ පවතින ප‍්‍රශ්න සැලකිල්ලට ගනිමින් අලූත් ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් හදාගත යුතුයැ’යි කියන ස්ථාවරයකය. එහෙත් කවර හේතුවක් නිසා හෝ ඔහුද මෙම සීමිත ප‍්‍රතිසංස්කරණ වැඩසටහනේ හිරකරුවකු බවට පත්විය.

ජනාධිපති මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන

ජනාධිපතිවරයා කල්ප නාවෙන් ක‍්‍රියා නොකළහොත් අගමැති රනිල් වික‍්‍රමසිංහගේ ස්ථාවරය ජනාධිපති ලොකු සදාචාර අර්බුදයකට තල්ලූ කිරීමට හේතුවිය හැකිය. එජාප මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපති ධුරයට ගෙනා ප‍්‍රධාන දේශපාලන යාන්ත‍්‍රණය විය. ඔහු ඒ වෙනුවෙන් එජාපයට දී තිබෙන පොරොන්දු අතර අපේ‍්‍රල් 23 වැනිදා පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීමේ පොරොන්දුවද ප‍්‍රධාන පොරොන්දුවක් ලෙස සැලකිය හැකිය. පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හරිනවාද නැද්ද යන්න අවසාන වශයෙන් තීන්දු කිරීමේ බලය ඇත්තේ ජනාධිපතිවරයාටය. ඒ අනුව අගමැති රනිල් වික‍්‍රමසිංහගේ ඉල්ලීම නොසලකා හැරීමේ බලයක්ද ජනාධිපතිට තිබෙන්නේය. එසේ වුවහොත් තනතුරුවලින් ඉවත් වී විරුද්ධ පක්ෂයේ අසුන් ගැනීම හෝ තනතුරුවලින් ඉවත් වී ආණ්ඩුවට සහාය දීම යන පිළිවෙත් දෙකින් එකක් තෝරාගැනීමේ හැකියාව අගමැති රනිල් වික‍්‍රමසිංහට හා එජාපයට තිබෙන්නේය. රනිල් වික‍්‍රමසිංහ හා එජාප අස්ථාවර තත්ත්වයකට පත්කිරීමට හේතුවන ලෙස ජනාධිපතිවරයා මොනයම් හෝ පියවරක් ගතහොත් එය ජනාධිපතිවරයා බලයට පත් කළ ජනතාවගේ විශේෂයෙන්ම එජාපයට හිතවත් ජනතාවගේ මහත් කම්පනයට හේතුවන කාරණයක් වනු නොවැළැක්විය හැකිය. එවැනි තත්ත්වයක් ජනාධිපතිවරයා විශාල සදාචාර අර්බුදයකට තල්ලූ කරන තත්ත්වයක් ඇති කරයි. එවැනි තත්ත්වයකට පත්වීමට ජනාධිපතිවරයා කිසිසේත්ම කැමතිවනු ඇතැ’යි සිතිය නොහැකිය.

ජනාධිපතිවරයාට එජාප සමග ඇති කරගෙන තිබෙන සමගිය හා මිත‍්‍රත්වය මුළුමනින් අතහැර නැවත ශ‍්‍රීලනිපය සමග ක‍්‍රියාකරන තැනකට තල්ලූ විය නොහැකිය. ජනාධිපතිවරණයේදී මෛත‍්‍රීපාලට සහාය දුන්නේ ශ‍්‍රීලනිපයේ ඉතාමත් සුළු පිරිසක් පමණය. මහජන නියෝජිතයන්ගෙන් අතිවිශාල බහුතර පිරිසක් හා ශ‍්‍රීලනිප පාක්ෂිකයන් අතිවිශාල බහුතර පිරිසක් මෛත‍්‍රී සලකන ලද්දේ ද්‍රෝහියකු ලෙසය. සැබෑ ලෙසින්ම ඔහු එහිදී කරන ලද්දේ ද්‍රෝහිකමක් නොව ඉතා යහපත් හා ඉදිරිගාමී සේවාවකි. මහින්ද රාජපක්ෂ පාලනය පරාජය කිරීම යහපත් ඉදිරි ගමනක් සඳහා අත්‍යවශ්‍ය කොන්දේසියක්ව තිබූ අතර ශ‍්‍රීලනිපයෙන් කැඞී විපක්ෂයේ පොදු අපේක්ෂකයා ලෙස තරග කිරීමෙන් ඔහු එම ඓතිහාසික අවශ්‍යතාව සම්පූර්ණ කළේය. එහෙත් එම සාධනීය පරිවර්තන කාර්යභාරයේදී ශ‍්‍රීලනිප ඔහුට ද්‍රෝහි වූයේය. ජනාධිපති මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේනම ප‍්‍රකාශ කර ඇති පරිදි ඔහු ජනාධිපතිවරණයෙන් පරාජය වී නම් ඔහුගේ ඉරණම ඉතාමත් බිහිසුණු වන්නට ඉඩ තිබුණේය. එවැනි ඉරණමකදී ශ‍්‍රීලනි පාක්ෂිකයන් හෝ මන්ත‍්‍රීවරුන් ඔහු වෙනුවෙන් දුක්වෙනු ඇතැ’යිද සිතිය නොහැකිය. ජයග‍්‍රහණයෙන් පසු පක්ෂයේ නිල නායකත්වයට පත්වීමෙන් පසුත් ශ‍්‍රීලනිප මන්ත‍්‍රීවරුන් ඔහුට සලකන ලද්දේ ගෞරවයෙන් නොව එපා වාහෙට හොදි බෙදන ආකාරයටය. අදත් ශ‍්‍රීලනිප පාක්ෂිකයන් අතිවිශාල බහුතර පිරිසක් අතර ජනාධිපති මෛත‍්‍රී පිළිබඳව ඇත්තේ යහපත් ආකල්පයක් නොව සතුරු ආකල්පයකි. ඒ නිසා ජනාධිපතිවරණයේදී දිනාගත් බලවේගයන් අතහැර ජනාධිපතිවරණයේදී සතුරු ආකල්පයකින් ක‍්‍රියා කළ බලවේගයන්ගේ සරණ පතන තත්ත්වයකට පත්වුවහොත් ජනාධිපති මෛත‍්‍රීපාලගේ දේශපාලන ඉරණම ඉතාමත් ශෝචනීය එකක් වනු නොඅනුමානය.

පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය

ඉදිරි පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය ඉදිරියේ ශ‍්‍රීලනිප දෙකඩ වන තත්ත්වයක් ඇතිවනු නොවැළැක්විය හැකිය. එහි කෙටිකාලීන වාසිය ලැබෙනු ඇත්තේ එජාපයටය. ශ‍්‍රීලනිප තමන්ට අවනත තැනක තබා ගැනීමට එහි වර්තමාන නායක ජනාධිපති මෛත‍්‍රීපාලට අවශ්‍ය නම් තමන්ට අවනත නොවන පුද්ගලයන්ට නාමයෝජනා ලබාදීමෙන් වැළකී සිටින ප‍්‍රතිපත්තියක් අනුගමනය කරන්නට පක්ෂ නායකයා වශයෙන් ජනාධිපතිවරයාට සිදුවනු ඇත්තේය. එහි නොවැළැක්විය හැකි ඊළඟ ප‍්‍රතිඵලය වනු ඇත්තේ ඒ සියලූදෙනා හිටපු ජනාධිපති මහින්දට එකතු වී මහින්දගේ නායකත්වයෙන් විකල්ප ශ‍්‍රීලනිපයක් ඇතිවීමය. ශ‍්‍රීලනිපයේ මෙම පිල් දෙකම ඉදිරි ජනාධිපතිවරණයට තරග කරනු ඇති අතර එම පිල් දෙක අතර ඇතිවන රාජකීය තරගයෙන් වැරදිලාවත් මෛත‍්‍රී පිල අබිබවා මහින්ද පිල ඉදිරියට ඒමට සමත් වෙතොත් ජනාධිපතිවරයා දේශපාලන අර්ථයෙන් ඇදවැටෙනු ඇත්තේ අවලස්සන හා හාස්‍යජනක තත්ත්වයකටය. ඒ නිසා ජනාධිපතිවරයාගේ යහපතට හේතුවනු ඇත්තේ එජාප සමග ඇති කරගෙන තිබෙන මිත‍්‍රත්වය තවදුරටත් ආරක්ෂා කරගනිමින් පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේදී කිසිදු පිලකට ආධාර නොකරන මැදිහත් හා ස්වාධීන පිළිවෙතකි. එවැනි පිළිවෙතක් ජනාධිපතිවරයා හිමිකරගෙන තිබෙන ගෞරවය හා කීර්තිය තවදුරටත් වර්ධනය කිරීමට හේතුවනු ඇත.

සහරාන් කොළඹ ඉස්කෝලේ ගියා නම් මේ ප්‍රහාරය නොකරයිද I Deepthi Gunarathna

සහරාන් කොළඹ ඉස්කෝලේ ගියා නම් මේ ප්‍රහාරය නොකරයිද I Deepthi Gunarathna

අර්බුදය කෙළවර වනු ඇත්තේ මහා විනාශයකිනි - වික්ටර් අයිවන්

වික්ටර් අයිවන්
(2018 නොවැම්බර් 23, )මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයාට පෙර ජනාධිපති ධුරය හෙබවූ අය අතරින්ජේ.ආර්. ජයවර්ධන හා මහින්ද රාජපක්ෂ පදවියේ බලපරාක්‍රමය හා තේජස වැඩියෙන්ම ප්‍රදර්ශනය කළ ජනාධිපතිවරුන්ලු දෙදෙනා ලෙස සැලකිය හැකිය. ඒලු දෙදෙනාට එසේ කරන්නට අවශ්‍ය තරම් බලය ඔවුන් හොබවන ලද ජනාධිපති ධුරයෙන් ඔවුන්ට ලැබී තිබුණි. ජේ.ආර්. ජයවර්ධනගේම වචනවලින්කියතොත් ජනාධිපතිට පුළුවන්කම නොතිබුණේ පිරිමියෙක් ගැහැනියක් කරන්නට හා ගැහැනියක් පිරිමියෙක් කරන්නට පමණය. ජනාධිපතිවරයකු පිස්සු වැටුණු තත්ත්වයකට පත්වුවහොත් ඔහු තනතුරෙන්ඉවත් කරන්නට දීර්ඝ කාලයක් ගතවන නිසා “අපට නුසුදුසු ජනාධිපතිවරයකු පමණක් නොව, පිස්සු වැටුණු ජනාධිපතිවරයකු ගැන පවා ඉවසිලිවන්ත වීමට සිදුවන බවලු කීවේ ව්‍යවස්ථා විශාරදයකු වන කොල්වින්ආර්. ද සිල්වාය.
සුභ සහ යස
බලය ප්‍රදර්ශනය කිරීමේදී මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා මේ මොහොතේදී රඟදක්වමින් තිබෙන සංදර්ශනය හිටපු ජනාධිපතිවරුන් කවරෙක්වත් මීට පෙර රඟදක්වා නැති අසමසම ගණයෙහිලා සැලකිය හැකි සංදර්ශනයක් ලෙස සැලකිය හැකිය. එම සංදර්ශනයේ තිබෙන මහජනයා හෝ රාජ්‍ය නිලධාරීන් ඇතුළු පොලිසිය හා ත්‍රිවිධ හමුදාව තවමත් හඳුනා ගෙන නැති වැදගත් ලක්ෂණයක් ලෙස සැලකිය හැක්කේ මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා ඒ සියල්ල එසේ කරමින් සිටිනුයේ එසේ කිරීමට අවශ්‍ය බලයක් නැතුව බවය. පරණ ජනාධිපතිවරුන් සමග ගත් විට මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා සැලකිය හැක්කේ බොහෝ දුරකට විධායක බලය අහිමි කරනු ලැබූ නාමමාත්‍රික ජනාධිපතිවරයකු වශයෙනි. 19 වැනි සංශෝධනය මගින් ජනාධිපතිවරයාට තිබූ එම බලය අහෝසි කරන ලදි. ජනාධිපතිවරයා හැසිරෙන්නේ සිංහයකු ලෙසිනි. එහෙත් ව්‍යවස්ථාව අනුව ඔහු සිංහයකු නොව, සිංහ වෙස් ගත් පුද්ගලයකු පමණය. එහෙත් සිංහ වෙස් ගත් පුද්ගලයා සැබෑ සිංහයකු සේ ජනතාව බියගැන්වීමට සමත් වී තිබේ. මෙය ‘සුභ සහ යස’ නාටකයේ නිර්මාණශීලී නව සංස්කරණයක් ලෙස සැලකිය හැකිය.
යස වෙනුවට රජවී සිටියේ සැබෑ රජු නොව දොරටුපාලයා වුවත් මහජනයා ඒ බව දැන නොසිටියේය. ඔවුන් සුභ දැක්කේ සැබෑ රජු ලෙසය. එම මංමුලාව මේ අර්බුදය තුළද ඊට වෙනස් ආකාරයකින්ක්‍රියාකරනු දැකිය හැකිය. 19 වැනි සංශෝධනයේ හොඳ නරක කුමක් වුවත් එම සංශෝධනය ජනාධිපතිවරයාට තිබෙන විධායක බලය ඉවත් කොට ජනාධිපතිවරයා විශාල ප්‍රමාණයකට නාමමාත්‍රික ජනාධිපතිවරයකුගේ තත්ත්වයකට පත් කළේය. මෙම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය අගමැතිවරයා තමන් වෙත බලය හිමිකර ගැනීමේ අරමුණින් ක්‍රියාවට නගන ලද්දක්වීම හේතු කොටගෙන ජනාධිපතිවරයාගේ බලතල කප්පාදු කිරීමට හේතුවූ මෙම ව්‍යවස්ථා සංශෝධන ගැනවත් බලතල විෂයෙහි එය ඇති කරන ලද වෙනස්කම් පිළිබඳවත් මහජනයාට කරුණු පැහැදිලි කිරීමෙන් වැළකී සිටින ප්‍රතිපත්තියක් ක්‍රියාත්මක විය. අනෙක් අතට ජනාධිපතිවරයා තේරී පත්වී තිබුණේ පරණ ක්‍රමයටය. බලතල අහිමි කිරීමක් සිදුවූයේ ඉන්පසුවය. ජනාධිපතිවරයා යහපාලන ආණ්ඩුවේද නායකයා වීම හේතු කොටගෙන බලතල අහිමිකර තිබියදීත් ධුරයට ආවේණික පරණ තේජස භුක්ති විඳීමට ජනාධිපතිවරයාට ඉඩදී තිබුණි. ඒ නිසා ජනාධිපතිවරයා පෙර භුක්ති විඳි බලතල රාශියක් අහිමි කිරීම තුළ ජනාධිපතිවරයා විශාල ප්‍රමාණයකට නාමමාත්‍රික ජනාධිපතිවරයකුගේ තත්ත්වයට පත් කර තිබෙන බව මහජනයා තබා රාජ්‍ය නිලධාරීහුවත් හරි හැටි නොදැන සිටියේය. කොටින්ම 2020 ජනාධිපතිවරණයට තරග කරන්නට උනන්දුවක් දැක්වූ අපේක්ෂකයෝ පවා එම යථාර්ථය දැන නොසිටියහ. 19න් බිහිවී තිබෙන ජනාධිපතිවරයා නාමමාත්‍රික ජනාධිපතිවරයකු මිස විධායක බලතල ඇති ජනාධිපතිවරයකු නොවේය කියන විවාදය පළමුවරට කරළියට ගෙනාවේ මෙම ලියුම්කරුය. ජනාධිපතිවරයා ආණ්ඩු වෙනසක් ඇති කරන ප්‍රාතිහාර්ය ක්‍රියාවට නගන ලද්දේද ඒ විවාදය පැවති කාලයේදීමය.
නැති බලයක් ආරෝපණය කරගැනීම
දැන් සියලු දෙනා විස්මයට පත්කිරීමට හේතුවන ලෙස ඉහළ අහසේ පියාඹමින් කරණම් ගසමින් සිටින්නේ අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහ විසින්පියඹා යන්නට නොහැකි වන ලෙස තටු කපනු ලැබූ ජනාධිපති කුරුල්ලාය. මීට පෙර සිටි ජනාධිපතිවරුන් ව්‍යවස්ථාව උල්ලංඝනය කළේ ව්‍යවස්ථාවටවත් පාලනය කරන්නට බැරි තරමට ඔවුන්ට තිබූ අසීමිත බලය නිසාය. එහෙත් මේ ජනාධිපතිවරයා එසේ කර තිබෙන්නේ එවැනි බලයක් නොතිබියදීය. පරණ ක්‍රමය යටතේ ජනාධිපතිවරයාට අගමැතිවරයාගේ සිට කැබිනට් මණ්ඩලයේ සිය ලු දෙනා ඉවත් කොට තමන් කැමති අගමැතිවරයකු ඇතුළත් කැබිනට් මණ්ඩලයක් පත්කිරීමේ බලය තිබුණි. පාර්ලිමේන්තුව කල් තැබීමේ බලය තිබුණු අතර පාර්ලිමේන්තුවේ කාලය අවුරුද්දක් සම්පූර්ණවීමෙන් පසුව ජනාධිපතිවරයා කැමති ́නෑම අවස්ථාවක පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීමේ බලයද තිබුණි. එහෙත් 19 වැනි සංශෝධනයෙන් ඇති කර තිබෙන ජනාධිපතිට අගමැතිවරයා තීරණය කළ නොහැකිය. කැබිනට් මණ්ඩලය තීරණය කළ නොහැකිය.පාර්ලිමේන්තුවේ බහුතර බලයක් තිබෙන පක්ෂයේ නායකයා අගමැති වන විට කැබිනට් මණ්ඩලය තීරණය කරන්නේද අගමැතිය. ජනාධිපතිවරයාට එසේ තේරී පත්වන අගමැති ඇතුළු කැබිනට් මණ්ඩලය වෙනස් කළ නොහැකිය. වෙනස් කළ හැක්කේ අගමැති ප්‍රමුඛ කැබිනට් මණ්ඩලයට එරෙහිව ඉදිරිපත් වන විශ්වාසභංග යෝජනාවකින් පරාජය වන අවස්ථාවකදී පමණය.
ජනාධිපතිවරයා අගමැති ඇතුළු කැබිනට් මණ්ඩලය ඉවත් කොට පාර්ලිමේන්තුවේ බහුතර බලයක් නොතිබුණු ප්‍රතිපක්ෂයට ආණ්ඩු බලය ලැබෙන ආකාරයට නව අගමැතිවරයකු ඇතුළු නව කැබිනට් මණ්ඩලයක් පත් කරන ලද්දේද, ඉන්පසු පාර්ලිමේන්තුව කල් තබා පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරියේද ව්‍යවස්ථාවෙන්ලැබී තිබෙන බලයක් අනුව නොව, තමන් වෙත ආරෝපණය කරගන්නා ලද කෘත්‍රිම බලයකිනි. එය ව්‍යවස්ථාව ගැන හරි වැටහීමක් නැතිව කරන ලද වරදක් ලෙස පෙනෙන්නේ නැත. ජනාධිපතිවරයාගේ අභිලාෂය අවංක වී නම් මෙවැනි වැඩසටහනකට අතගසන්නට පෙර එවැනි ක්‍රියාමාර්ගයක් නීත්‍යනුකූලද, ව්‍යවස්ථාවට අනුකූලද යන්න ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයෙන් කරුණු විමසා දැනගැනීමේ හැකියාවක් තිබුණි. එම අවකාශය ප්‍රයෝජනයට නොගත්තේ බාධාවකින්තොරව තමන්ගේ හිතුවක්කාරී හා සාහසික වැඩසටහන ක්‍රියාවට නැගීමේ අරමුණින්වන බව තේරුම් ගැනීම අමාරු නැත.
ජනාධිපතිවරයා තෝරා ගත් මාර්ගය අසම්මතය. සදාචාර විරෝධීය. ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධීය. ඉතාමත් බිහිසුණු සේ ම පරමාණු බෝම්බයක් තරම්ම විනාශකාරීය. ජනාධිපතිවරයා දේශපාලන අර්ථයෙන් රඟපාමින් තිබෙන්නේ මරාගෙන මැරෙන බෝම්බකාරයකුගේ භූමිකාවට සමාන භූමිකාවකි. ජනාධිපතිවරයාගේ අලුත්  ව වෛරක්කාරයා බවට පත්ව සිටින රනිල් වික්‍රමසිංහ පමණක් නොව, තමන් බලයට පත් කළ සිය ලුසංවිධාන හා එම ජනතාව සමඟත්, මේ මොහොතේ බොරු ආදරයක් මවාපාමින් වැලඳගෙන සිටින තමන්ගේ පරණ වෛරක්කාරයා වූ මහින්ද රාජපක්ෂත්, ඔහුගේ අනුගාමික ජනතාවත් තමන් සමගම මුළු රටත් විනාශ කිරීමේ හා ඒ සියලු දෙනාගෙන් පළිගැනීමේ අරමුණින් ක්‍රියාවට නගන ලද බිහිසුණු හා දුෂ්ට වැඩසටහනක් ලෙස සැලකිය හැකිය.
අර්බුදය කල්තියා දැකීම
මහින්ද රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව පරාජය කිරීම සඳහා නිර්පාක්ෂික පොදු අපේක්ෂකයකු කරලියට ගැනීම පිළිබඳ සංකල්පය මහින්ද විරෝධී බලවේගයන් කුල්මත් කරන මත් පෙත්තක් බවට පත්ව තිබුණු අවස්ථාවකදී එම සංකල්පය ප්‍රසිද්ධියේ විවේචනයට ලක් කළ එකම පුද්ගලයා මා විය හැකිය. මා ඒ ගැන සෝභිත හිමියන් හමුවී ඒ හිමියන්ටද අනතුරු ඇඟවීමක් කළෙමි. කොහෙන් හෝ ඇහිඳගෙ එන මිනිසකු යොදාගෙන මහින්ද පරාජය කළත් ජයග්‍රාහී මිනිසා ඊළඟට හිතුවක්කාරී ලෙස ක්‍රියාකරන තැනකට ගියහොත් ඔහු පාලනය කරන්නට තිබෙන ක්‍රමය කුමක්දැයි මම සෝභිත හිමියන්ගෙන් ප්‍රශ්න කළෙමි. සෝභිත හිමියන් මාලු දෙස බලා සිටියා මිස මා නගන ලද ප්‍රශ්නයට කිසිදු පිළිතුරක් දුන්නේ නැත. ඒ වනවිට මහජනයාගේ මහත් ආස්වාදයට හේතුවී තිබුණු සාධාරණ සමාජයක් සඳහා වන ව්‍යාපාරයේ සීමිත ප්‍රතිසංස්කරණ වැඩපිළිවෙළද මාගේ බලවත් විරෝධයට හා විවේචනයට හේතුවිය. සරල ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයක් මගින් ආණ්ඩු ක්‍රමයක් තුළ තිබෙන වැරදි හෝ අඩුපාඩුකම් නිවැරදි කළ හැකි වුවත් සරල ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයක් මගින්එක් ආණ්ඩු ක්‍රමයක් නැති කොට තවත් අ ලුත්ආණ්ඩු ක්‍රමයක් ඇති කළ නොහැකි බවත්, එය පිළිගත් ව්‍යවස්ථා සම්පාදන මූලධර්මයන්ට මුළුමනින් පටහැනි බවත් ජයම්පති වික්‍රමරත්න සාධාරණ සමාජයක් සඳහා වන ව්‍යාපාරය වෙනුවෙන්ඉදිරිපත් කර තිබෙන 19 වැනි සංශෝධනය මුළු මහත් ආණ්ඩු ක්‍රමය අවුල් ජාලාවක් බවට පත් කොට රට අරාජික තත්ත්වයකට තල් ලුකිරීමට හේතුවනු ඇති බවත් මම කියා සිටියෙමි. ඒ අවස්ථාවේදීවත් මා කරන ලද අනතුරු ඇඟවීම තේරුම් ගැනීමට අවශ්‍ය හික්මීම හා පරිචය යහපාලන වැඩසටහන කරට ගත් නායකයන්ට නොතිබුණි. එම නිශ්චිත මොහොතේදී රාවය පවා නිල වශයෙන් පෙනී සිටියේ 19 වැනි සංශෝධනය වෙනුවෙනි. රාවය ඇතුළු බොහෝ විචාරකයන්ට 19 වැනි සංශෝධනය වෙලාගෙන තිබූ විනාශකාරී පිළිකාව නොපෙනුණේය.
ඔවුන්ට පෙනුණේ බාහිර ආටෝපය සඳහා එයට එල්ලා තිබුණ තොරතුරු පනත, ජනාධිපතිගේ නිල කාලය අවුරුදු පහ දක්වා අඩු කිරීම, ජනාධිපතිගේ බලතල සීමා කිරීම වැනි දිළිසෙන දේවල් පමණය. 19 වැනි සංශෝධනය අවුල්සහගත ආකාරයට වුවත් සම්මත කරගැනීමෙන් පසුව ඊළඟට ඇතිවිය හැකි ලොකු අර්බුදයක් ගැන පුනරුද ව්‍යාපාරය වෙනුවෙන්රටට ලොකු අනතුරු ඇඟවීමක් කළෙමි. 19 වැනි සංශෝධනය රටේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව අංගවිකල තත්ත්වයකට පත් කොට සමස්ත ආණ්ඩු ක්‍රමය අවුල් ජාලාවක් බවට පත්කිරීමට හේතුවී තිබෙන බවත්, ඒ නිසා ලංකාව ලොකු අරාජික තත්ත්වයකට තල් ̈වීමට ඉඩ තිබෙන බවත් කීවෙමි. ඉන්පසු ව්‍යවස්ථා අර්බුදය කරලියට එන්නට පෙර මාස කිහිපයක් තිස්සේම ජනාධිපතිවරණයට පෙර ලංකාවේ ලොකු ව්‍යවස්ථා අර්බුදයක් ඇතිවීමට ඉඩක් තිබෙන බවත් දැන් ලංකාව තිබෙන්නේ පූර්ණ අරාජකත්වයක මුව විට බවත් පුන පුනා කීවෙමි. පුනරුද ව්‍යාපාරය විසින්ප්‍රකාශිත එම අනාවැකියද දැන් හොඳින් සනාථ වී තිබෙන්නේ යැයි කිව හැකිය.
අවසානය
ජනාධිපතිගේ මරාගෙන මැරෙන දේශපාලන ක්‍රියාන්විතය දුරගොස් තිබෙන තරම අනුව එම වැඩසටහන පරාජය කිරීමේ හැකියාවක් නැත. ඔහු විසින්රට මත හෙළන ලද පරමාණු බෝම්බය එහි අවසානය දක්වාම පුපුරනු ඇත. ඉන් රටට සිදුවනු ඇති විනාශයද අතිවිශාලය. එය එක යුගයක් මුළුමනින්අවසන් කිරීමට හේතුවනු ඇත. රනිල් වික්‍රමසිංහ, මහින්ද රාජපක්ෂ පමණක් නොව පරණ යුගයේ සිය ̈ම නායකයන්ද, කුණුවී තිබෙන රාජ්‍ය හා සිය ලුආයතන ක්‍රමද ආණ්ඩු ක්‍රමය හා ව්‍යවස්ථාවද මුළුමනින් නැති භංග කිරීමට හේතුවනු ඇත. රටේ සමස්ත ආර්ථිකයද විනාශ කිරීමට හේතුවී රට පූර්ණ බංකොළොත් තත්ත්වයකට පත්කිරීමට හේතුවී රටේ මහජනතාවද නොමරා මරණ තත්ත්වයකට පත්කිරීමට හේතුවනු ඇත.
ඊළඟ යුගය ආරම්භ කිරීමට සිදුවනු ඇත්තේ මහා විනාශයකින් පසු එය ඉතිරි කරන අළු දූවිලි හා සුන්බුන් මත්තෙහිය. සෑමලු දෙයක්ම අලුතෙන් ගොඩ නගා ගන්නා තැනකින්කටයුතු ආරම්භ කිරීමට රටට සිදුවනු ඇත. ජනතාවට ප්‍රඥාව තිබේ නම් ජපනුන්ට හා ජර්මනුන්ට මෙන් ඇතිවූ මහා විපත සැපතක් බවට හරවා ගැනීමේ පුළුවන්කමක්ද ඇත්තේය.

වික්ටර් අයිවන්
2018 නොවැම්බර් 23,

මේ ඛේදවාචකයට නිශ්චිතවම වගකියන්න ඹ්න දේශපාලන තන්ත්‍රය - පුබුදු ජයගොඩ

 https://www.youtube.com/watch?v=JLpCZ1uYr6k
මේ ඛේදවාචකයට නිශ්චිතවම වගකියන්න ඹ්න දේශපාලන තන්ත්‍රය - පුබුදු ජයගොඩ

අපෙු්ල් 21 ඇතිවුණ මහා ඛේදවාචකය සම්බන්ධයෙන් පක්ෂයේ අදහස ප්‍රකාශ කිරීම සඳහා පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂය විසින් 2019 අප්‍රේල් 25 දින පැවැත්වූ මාධ්‍ය සාකච්ඡාව...

මෙම මාධ්‍ය සාකච්ඡාවේ අදහස් දැක්වීම පක්ෂයේ අධ්‍යාපන ලේකම් පුබුදු ජයගොඩ විසින් සිදුකළ අතර පක්ෂයේ ප්‍රචාරක ලේකම් දුමින්ද නාගමුවද මේ සඳහා සහභාගි විය.

දුවේ පුතේ, පැපොල් ඇට ලොන්තයො වෙන්න එපා - උපුල් ශාන්ත සන්නස්ගල - Lanka-Journalist

දුවේ පුතේ,
1971 තරුණ කැරැල්ලක් ගැන අහලා ඇති. මං එතකොට දෙක වසරෙ. ට්‍රැක්ටර්වල පිටිපස්සෙ තරුණ කොල්ලො කෙල්ලො බාගෙට මරල ගෙනියනව මං දැකලා තියෙනවා. ඒ මිය ගිය ගණන දැන් ඔබට බිංදු ගොඩක් තියෙන සංඛ්‍යාලේඛනයක් වෙන්න පුළුවන්. විසාලාවෙ වගෙ දුර්භාග්‍ය දුර්භික්ෂයක් ආව ඊට පස්සෙ. ඒ අවාසනාවන්ත පරම්පරාවට අයිති වැඩිහිටියෙක් මම. තිස් වසරක් නොකඩවා භාෂාවට වඩා යමක් උගන්වන්න මං උත්සාහ කළා. මිනිස්සු ගැන. පළල් දියුණු මිනිස්කම් ගැන.
1977 ඉදලා සිරිල් මැතිව් ජාතිවාදි පොත් ලීව .ගාමිණී ජයසූරිය ජාතිවාදි දේශනා කළා .උන්ගෙ දේශපාලන වුවමනාට යාපනය පුස්තකාලය ගිනි තිබ්බා.ඒකෙ ප්‍රතිඵල එන්න ගත්තෙ 83.
1983 ජූලි කලබල වෙද්දී මං උසස් පෙළ පන්තියෙ. අත්තිඩියෙ ගල්කිස්සේ රත්මලාන දෙහිවල සම හරක්, මිනිස්සු මරනව දැක්ක ඇස් අපිට තියෙන්නේ. ඒ ඇස් ආයෙත් අවාසනාව දකිමින්. අපි තිස් අවුරුද්දක් යුද්ධය දැක්ක. මේක මිනී කනත්තක් වුණා. මේ මහපොළොව අවුරුදු දහයෙන් දහයට මිනී ඉල්ලනවා. ලේ විලක් ඉල්ලනවා. ඉතිහාසයේ අදාහනාගාර උඩ පාලකයො බලය ඉල්ලුවා. ජාතිවාදී රැළ, ආගම්වාදී පෙරහැර දැන් ඉල්ලන්නෙ ආයෙත් මරණය. 200ක් හිටපු කොටි 20000ක් කරේ 83 කළු ජූලිය.

අවුරුදු තිහක් තිස්සෙ මිනී කඳු ගොඩ ගහමින් අපි අත්වින්දෙ අපි ඒ වැපිරූ දේවල්වල අස්වැන්න.

1988-89 තරුණ නැඟිටීම මරණය ගැන සංඛ්‍යාලේඛනයක් නෙවෙයි.

අප්‍රේල් 21න් පස්සෙ දාමින් ඉන්න මේ ඇඳිරිනීතිය, බොහෝ විට ඕගොල්ලන්ගෙ ජීවිතේ පළවෙනි ඇඳිරිනීති අත්දැකීම වෙන්න ඇති. ඒත් අපි ඒ වගේ ඇඳිරිනීති ගණනාවක් පහු කරගෙන ආවා. අවුරුදු දහයෙන් දහයට විස්සෙන් විස්සට මේ රටේ මිනිස්සුන්ගෙ ලේ හැලෙන විදිහ අපි දැක්කා. ඒවට හේතු වුණ ජාතිවාදී ක්‍රියාකාරකම් මොනවද කියල අපි දැක්කා. මිනිස්සුන්ව ජාතිවාදයෙන් අන්ධ කරේ දේශපාලකයො බවත් දැක්කා. දැන් ඒ ඉතිහාසය නැවත සිද්ධ වෙමින් තියෙනවා.

ත්‍රස්තවාදයෙන් ජාතිවාදයෙන් අපේ ළඟම හිටපු සමීපතමයන් මියගියා. අපේ සමීපතමයා ත්‍රස්තවාදී දෙමළෙකු අතින් මියගියා කියල අපි සියලු දෙමළු කැති ගාන්න ගියේ නෑ. එරෙහි විය යුත්තේ ත්‍රස්තවාදයට මිසක් අනෙක් ජාතියට නෙමෙයි.

ලෝකය ගැන ඉතාම පටු කියවීමක් තියන ඕගොල්ලන්ට මේ කිසිවක් ගැන කිසිම දැනීමක් හෝ අදහසක් හෝ දෘෂ්ටිවාදයක් නැති බව පැහැදිලියි. දෙමාපියන්ගෙන් වැඩිහිටියන්ගෙන් අහන්න. කියවන්න. ඉතිහාසය හොයන්න. වැරදුණ තැන් හරි ගස්සගන්න. ගිනි අවුළන එක ක්ෂණිකව කරන්න පුළුවන්. හැබැයි ඇවිළුණ ගිනි නිවන්න පරම්පරා ගානක් ගත වෙනවා.

මේ ඊයෙ පෙරේදා ඉපදුණ ඕගොල්ලො නොදන්න ලංකාවෙ ඉතිහාසය. මේක එකම රටාවකට කාලෙන් කාලෙට ලංකාවෙ දේශපාලනය ඇතුළෙ සිද්ධ වෙන්නක්. ඕගොල්ලො ඔක්කෝම මේ ෆේස්බුක් එකේ දඟලන්නෙ ඒ විදිහට දේශපාලකයන්ගෙ ලණු ගිලල කියල ඕගොල්ලො දන්නෙත් නෑ.

මෙච්චර සරලව පැහැදිලි කරලත් තේරෙන්නෙ නැත්තං උඹලට අනුකම්පා කරනව ඇර කරන්න දෙයක් නෑ. මේ ටික ලීවෙත් මෙලෝ හසරක් නොදැන ෆේස්බුක් එකේ දඟලන හිස් ඔළුගෙඩි සංඛ්‍යාව දැක්කම පව් කියල හිතෙන නිසා. ලංකාවෙ දේශපාලන ඉතිහාසය ගැන කිසිම අදහසක් නැතිව ෆේස්බුක් එකේ කුණුහරප ලිවීමෙන් වීරයෙක් වෙන්න පුළුවන් කියල හිතන් ඉන්නව නම් උඹලට පැපොල් ඇට ලොන්තයො කියන නම හොඳ වැඩියි.

උපුල් ශාන්ත සන්නස්ගල