sponsor

sponsor
Theme images by kelvinjay. Powered by Blogger.

Slider

Sample Text

Follow by Email

Video Of Day

වීඩියෝ

දේශපාලන

උණුසුම් පුවත්

news

politics

Journalist

video

ලයනල් වෙන්ඩ්ට්‌ගේ කලා ලෝකය

මෙරට කලා රසිකයන් විසින් වසරක්‌ පාසා උත්කර්ෂයෙන් අනුස්‌මරණය කරනු ලබන සාහිත්‍ය කලාකරුවන් ස්‌වල්ප දෙනා අතර ලනල් වෙන්ඩ්ට්‌ ද එක්‌ අයෙකි. ඔහුගේ ජන්ම දිනය එළඹෙත්ම හැම වසරකම ලයනල් වෙන්ඩ්ට්‌ කලාගාරයේ මේ කලාකරුවා සිහිපත් කොට නොයෙකුත් වැඩසටහන්, සංගීත - නර්තන ප්‍රසංග හා චිත්‍ර - ඡායාරූප ප්‍රදර්ශනාදිය පැවැත්වෙයි. ඒ දිනයන්හි මෙරට සිංහල, ඉංග්‍රීසි දෙබසින් ප්‍රකාශයට පත් කෙරෙන ප්‍රවෘත්ති පත්‍රවල ද ඔහු පිළිබඳ විශේෂ ලිපි පළවෙයි. මෙයින් පැහැදිලි වන්නේ ලයනල් වෙන්ඩ්ට්‌ මෙරට බුද්ධිමත් රසිකයන්ට පහසුවෙන් අමතක කළ නොහැකි චරිතයක්‌ බවට පත්ව ඇති බවය.

1900 වර්ෂයේ දෙසැම්බර් මස තුන්වැනි දින බර්ගර් ජාතික ශේ්‍රෂ්ඨාධිකරණ විනිශ්චයකාරවරයකුට දාව සිංහල ප්‍රභූ කාන්තාවකගේ කුසින් මෙලොව එළිය දකින ලයනල් වෙන්ඩ්ට්‌ තරුණ වියට පා තැබීමත් සමග එංගලන්තය බලා ගොස්‌, නීතිය හදාරා නීතිවේදියකු බවට පත් වුවද ඔහු සිය ජීවිත කාලයම කැප කරන්නේ කලාව වෙනුවෙනි. සංගීතඥයකු, ඡායාරූප ශිල්පියකු, සිනමාවේදියකු හා කලා විචාරකයකු වශයනේ පමණක්‌ නොව, කලා ක්‌ෂේත්‍රයේ ස්‌ථාපිතව පැවති ගතානුගතික ප්‍රවණතාවන්ට පටහැනිව යමින් කලාකරුවන් සංවිධානගත කළ අදීන බුද්ධිමතෙකු වශයෙන්ද ඔහු දිවයිනේ කීර්තිමත්ව සිටියේය. එමෙන්ම නිර්මාණාත්මක සාහිත්‍යය විෂයෙහිද ඔහු තුළ මහත් උනන්දුවක්‌, අවබෝධයක්‌ හා රසඥතාවක්‌ විය. 1944 වර්ෂයේ සිදු වූ ලයනල් වෙන්ඩ්ට්‌ගේ අභාවය නිමිත්තෙන් ඉංග්‍රීසි පුවත්පතකට ලිපියක්‌ සපයමින් සුප්‍රකට පුවත්පත් කලාවේදියකු වූ ටෝරි ද සූසා සඳහන් කළේ ඔහුගේ ගැඹුරු, අනලස්‌ උද්යෝගයට පාත්‍ර නොවූ ඔහුට හුරුපුරුදු නොවූ එකද කලාංගයක්‌ හෝ නොවූ බවය. (Rediscovering Lionel Wendt - Manel Fonseka) සාහිත්‍යය හා සංගීතයද, චිත්‍ර, මූර්ති, ඡායාරූප හා සිනමා යන කලා මාධ්‍යයන්ද ඉහළම ප්‍රමිතියකින් දැන සිටි ශ්‍රී ලාංකිකයා වූයේ ලයනල් වෙන්ඩ්ට්‌ යෑයි ලෙස්‌ටර් ෙ-ම්ස්‌ පීරිස්‌ ද වරක්‌ සඳහන් කළේය. (දිනමිණ - මංසල අතිරේකය, 2006 දෙසැම්බර් 19)

අටළොස්‌ හැවිරිදි වියට පත් වන විටම ඔහු ලෝකයේ සම්භාව්‍ය සංගීතඥයන් පිළිබඳව දැන සිටියේය. 1919 වර්ෂයේ එංගලන්තය බලා ගොස්‌ නීතිය හදාරමින් සිටින අතරතුර ඔහු රාජකීය විද්‍යායතනයට බැඳී සංගීතය හදාළේය. පෙරළා දිවයිනට පැමිණීමෙන් පසුව ඔහු සංගීත ප්‍රසංග ගණනාවක්‌ පැවැත්වීය. ශූර පියානෝ වාදකයකු වූ ඔහු ජීවිතාන්තය දක්‌වාම සංගීතය අත් නොහළ බවද, සංගීත ශාස්‌ත්‍රය ඉගැන්වීමෙහි පවා නියෑලුණ බවද කියෑවේ. එසේ වුවද ලයනල් වෙන්ඩ්ට්‌ සංගීත ප්‍රසංග පැවැත්වීමෙන් කිසිවිටෙකත් අර්ථ ශූන්‍ය ජනප්‍රියත්වයක්‌ ඇති කර ගැනීමට අපේක්‍ෂා නොකළ බව 1946 වර්ෂයේ නොවැම්බර් මාසයේ "ලංකා" සඟරාවට ඔහු පිළිබඳ ලිපියක්‌ සපයමින් වීරකුමාර නමැත්තා සඳහන් කළේය.

අනතුරුව ඔහු ප්‍රගුණ කළේ ඡායාරූප ශිල්පයයි. ඔහුගේ ඡායාරූප යුරෝපයේ ප්‍රධාන නගරවලද, ආසියානු රටවල හා දකුණු අප්‍රිකාවේ ද ප්‍රදර්ශනය කෙරිණ. 1940 පෙබරවාරි මාසයේ කොළඹ කලා භවනෙහි පවත්වන ලද ඔහුගේ ඡායාරූප ප්‍රදර්ශනයද කලා විචාරකයන්ගේ මහත් පැසසුමට පාත්‍ර විය. (Rediscovering Lionel Wendt -
Manel Fonseka) ලයනල් වෙන්ඩ්ට්‌ කොළඹ හතේ ප්‍රභූ සමාජයට අයත් වූවකු වුවද, ඔහු විසින් කැමරාවට නඟන ලද්දේ ගොවීන්, ධීවරයන්, පොල්ගෙඩි අහුලන මිනිසුන්, කිරිබණ්‌ඩලා, රාමන්ලා හා ලීලාවතීලා වැනි සාමාන්‍ය පන්තියේ ජනයා යෑයි ලෙස්‌ටර් ෙ-ම්ස්‌ පීරිස්‌ ප්‍රකාශ කළේය. (දිනමිණ, 2006 දෙසැම්බර් 19) සෞන්දර්ය ග්‍රහණය කිරීමෙහිලා විශ්මය දනවනසුලු නිපුණතාවක්‌ හා නිරවද්‍ය සහජාසයක්‌ ඔහු තුළ වූ බවද ඔහු ජාත්‍යන්තර කීර්තිධර ඡායාරූප ශිල්පියකු බවට පත්වූයේ එහෙයිනැයි ද ලයනල් වෙන්ඩ්ට්‌ මියගිය අවස්‌ථාවේ ටෝරි ද සූසා සඳහන් කළේය.

1934 වර්ෂයේ ලංකා තේ ප්‍රචාරක මණ්‌ඩලය වෙනුවෙන් වාර්තා චිත්‍රපට මාලාවක්‌ නිපදවීම සඳහා ලංකාවට පැමිණීමට නියමිතව සිටි බැසිල් රයිට්‌ නම් වූ සිනමා අධ්‍යක්‍ෂවරයාට සහාය වන මෙන් දන්වා බ්‍රිතාන්‍ය ජාතික වාර්තා චිත්‍රපට නිෂ්පාදකවරයකු වූ ජෝන් ගියර්සන් ලයනල් වෙන්ඩ්ට්‌ හට ඇරැයුම් කළේය. බැසිල් රයිට්‌ සිය සහායකයා වූ ජෝන් ටේලර්ද සමග ලංකාවට පැමිණියේ චිත්‍රපටය සඳහා තිර රචනයක්‌ පවා නොමැතිවය. චිත්‍රපටයට අවශ්‍ය වූ දර්ශන තෝරා ගැනීම සඳහා ඔවුන් අදාළ ස්‌ථානයන්ට කැඳවාගෙන යන ලද්දේත්, ලාංකේය ජන ජීවිතය වටහා ගැනීමට ඔවුනට ගුරු හරුකම් දෙන ලද්දේත් ලයනල් වෙන්ඩ්ට්‌ විසිනැයි ලෙස්‌ටර් ෙ-ම්ස්‌ පීරිස්‌ පෙන්වා දෙයි. ඔහු තවදුරටත් දක්‌වන අන්දමට ලයනල් වෙන්ඩ්ට්‌ අප සංස්‌කෘතියේ බාහිර විචිත්‍රත්වය විනිවිද ගොස්‌ එහි අභ්‍යන්තරය ස්‌පර්ශ කළ කෙනෙකි. Song of Ceylon (ලංකා ගීතය) නම් වූ මේ චිත්‍රපටයේ රූපයක්‌ රූපයක්‌ පාසා සෞන්දර්යයක්‌ පිළිබිඹු වේ. "ලංකා ගීතය" නරඹන විට එහි ඇතුළත් සමහර රූප හා ලයනල් වෙන්ඩ්ට්‌ගේ මෙරට ජීවිතය පිළිබිඹු කෙරෙන ඡායාරූප අතර සාම්‍යයක්‌ විද්‍යමාන වේ. මෙරට ගැමියන්, ධීවරයන්, නර්තන ශිල්පීන් හා ගෘහ කාර්මිකයන් නිරූපණය කෙරෙන අමතක නොවනරූප මාලාවක්‌ "ලංකා ගීතය" පුරා විසිර ඇත. "ලංකා ගීතය" මේ තත්ත්වයට පත්වූයේ සංස්‌කරණයේ දීය. (චිත්‍රපට මාධ්‍යය, 1964 සැප්තැම්බර් කලාපය,පිටු 12-15) බැසිල් රයිට්‌ දක්‌වන අන්දමට ලයනල් වෙන්ඩ්ට්‌ "ලංකා ගීතයේ" සංස්‌කරණ කටයුතුවලටද සහාය විය. (බැසිල් රයිට්‌ගේ සම්මුඛ සාකච්ඡාවක සිංහල පරිවර්තනය ( පණ්‌ඩුල ගොඩවත්ත, "කැමරා", 2007 වසන්ත කලාපය, පි.45) මේ චිත්‍රපටයට අවශ්‍ය වූ අමුද්‍රව්‍ය බොහොමයක්‌ සපයන ලද්දේ ලයනල් වෙන්ඩ්ට්‌ විසිනැයි සඳහන් කරන නෙවිල් වීරරත්න ඔහු නොවීනම් "ලංකා ගීතයක්‌" ද නොවීයෑයි පළකරයි. (43 Group Neville
Weereratne, pp.38- 39)


මේ චිත්‍රපටයට 1935 වර්ෂයේ බ්‍රසල්ස්‌හි පැවති ජාත්‍යන්තර චිත්‍රපට උළෙලේ ප්‍රථම ස්‌ථානය හිමිවිය. "ලංකා ගීතය" මේ වන තෙක්‌ බ්‍රිතාන්‍යයේ නිෂ්පාදිත හොඳම චිත්‍රපටය ලෙස රොජර් මැන්වෙල් හැඳින්වීය. ලංකා ගීතය පුරා ප්‍රචලිතව පැවති සෞන්දර්යය අතින් ගත්කල එය රුසියාවෙන් මෙපිට බිහිවූ අසමසම නිර්මාණයක්‌ වශයෙන් සැලකිය හැකි බව ඔහුගේ අදහස විය.

ශ්‍රී ලංකාවේ නිර්මාණය කෙරුණු පසුකාලීන වාර්තා චිත්‍රපට ගණනාවක මෙන්ම "රේඛාව" හා "ගම්පෙරළිය" වැනි වෘත්තාන්ත සිනමා පටවල පවා "ලංකා ගීතයේ" ආභාසය පිළිබිඹු වෙතැයි විචාරකයෝ පෙන්වා දෙති.

ලයනල් වෙන්ඩ්ට්‌ බොහෝ පතපොත පරිශීලනය කළ අයෙකි. බටහිර සාහිත්‍යය පිළිබඳ පුළුල් දැනුමක්‌ ඔහුට විය. එවක "කේශරී" නමින් වමට බර සඟරාවක්‌ පළවූ අතර එහි පසුපස සිටියේ ලයනල් වෙන්ඩ්ට්‌ ය. ලයනල් සතුව මාහැඟි පුස්‌තකාලයක්‌ වූ අතර එවකට ලංකාවේ චිලී කොන්සල්වරයාව සිටි පැබ්ලෝ නෙරුඩා පවා කියෑවීමට පොත් ලබා ගත්තේ ඔහුගෙනි. (Rediscoverin Lionel Wendt - Manel Fonseka) ලයනල් ප්‍රියකළ ලේඛකයන් අතර ස්‌ටීන්බර්ග්, ඔස්‌කා වයිල්ඩ්, ආනෝල්aඩ් බෙනට්‌, එච්. ජී. වෙල්ස්‌, බර්නාඩ් ෂෝ හා ඩී. එච්. ලෝරන්ස්‌ ද වූහ. යුරෝපා සංචාරයන්හි යෙදී පෙරළා මව්බිමට පැමිණෙන විට ඔහු නොයෙක්‌ පතපොත රැගෙන ආවේය.

ප්‍රතිභාසම්පන්න අංකුර කලාකරුවන්ට මාර්ගෝපදේශකත්වය සැපයීමට ලයනල් හැම විටම සැදී පැහැදී සිටියේය. ගැටවර වියෙහිදී ලයනල්ගේ ඇසුරට පත් ලෙස්‌ටර් ෙ-ම්ස්‌ පීරිස්‌ ස්‌වකීය ජීවිතය කෙරෙහි ඔහුතරම් බලපෑ අන් අයෙකු ගැන සිතා ගැනීම පවා දුෂ්කර යෑයි සඳහන් කොට ඇත. සිනමා ක්‌ෂේත්‍රයට අවතීර්ණ වීමට පෙර ලෙස්‌ටර් රචනා කළ කෙටිකතා සහ සිනමා විචාර ලිපි "කේශරී" සඟරාවේ පළකර දුන්නේ ලයනල් ය. (දිනමිණ, 2006 දෙසැම්බර් 19)

මුලදී කාව්‍යකරණයෙහි නියෑලී සිටි ජෝර්ඡ් කීට්‌ගේ සහජ කලා කුසලතා හඳුනාගත් ලයනල් ඔහු චිත්‍ර කලාව කෙරෙහි යොමු කරවීය. සිය ජීවිතය චිත්‍ර කලාව වෙනුවෙන් කැප කිරීමෙහිලා බලපෑ මුල්ම සාධකය වූයේ ලයනල් වෙන්ඩ්ට්‌ යෑයි ජෝර්- කීට්‌ සඳහන් කොට ඇත. ජෝර්- කීට්‌ ප්‍රංශ චිත්‍ර කලාවේ නවරැල්ල හඳුනාගත්තේ ලයනල් විදේශයන් ගෙන් ගෙන ආ පතපොත කියෑවීමෙනි. එමෙන්ම ඔහු සමග යෙදුණු කථෝපකථනයන් මාර්ගයෙනි. (සිළුමිණ, 2007 ජූලි 29)

ලයනල් වෙන්ඩ්ට්‌ උපතින් රෙපරමාදු ක්‍රිස්‌තියානි ආගමට අයත් වුවද බෞද්ධ චිත්‍ර කලාව හා උඩරට නැටුම එකසේ ප්‍රිය කළේය. උඩරට නර්තන ශිල්පීන්ට ඔහුගෙන් මහත් ධෛර්යක්‌ සැපයුණි. "ලයිකා" කැමරාවේ ප්‍රචාරය සඳහා අර්නස්‌ට්‌ ලීට්‌ස්‌ සමාගම විසින් ලොව පුරා බෙදාහරින ලද්දේ ලයනල්ගේ කැමරාවට හසුවූ භේරි තූර්ය වාදක සුරඹා ගුරුන්නාන්සේගේ ඡායාරූපයකි. "ලංකා ගීතයේ" කටයුතු නිමවා බැසිල් රයිට්‌ ප්‍රමුඛ සිනමාකරුවන් ලන්ඩනය බලා පිටත්ව ගිය පසුව උක්‌කුවා සහ සුරඹා යන නර්තන ශිල්පීන් සමග ලයනල් ද එහි ගියේය. එහිදී ඔහු මේ ශිල්පීන් දෙදෙනාගේ නිරවද්‍ය නර්තන විලාසයන් හා හඬ ද චිත්‍රපටයේ අවසාන සංස්‌කරණ කටයුතුවලට එක්‌ කිරීමට කටයුතු කළේය. උඩරට බෙර වාදනයන්හි හා ජන ගීවල නාදමාලා "ලංකා ගීතයෙහි" සුලබව භාවිත කොට ඇත. චිත්‍ර කලාකරුවන් එක්‌රැස්‌කොට 43 කණ්‌ඩායම (43 ඨරදමච) පිහිටුවීමට පුරෝගාමී වූයේ ලයනල් වෙන්ඩ්ට්‌ ය. එතෙක්‌ චිත්‍ර කලා ක්‌ෂේත්‍රයෙහි ආධිපත්‍යය දැරුවේ බ්‍රිතාන්‍ය ආණ්‌ඩුවේ අනුග්‍රහයට පාත්‍ර වූ ලංකා කලා සංගමයයි. සිරි ගුණසිංහ සඳහන් කරන අන්දමට මේ කලා සංගමය ශාස්‌ත්‍රීය අංශයට බර වෙමින් නව මත පළකිරීමට පෙළඹුණු බව සැබෑය. එහෙත් මේ නව මතවලින් ප්‍රකාශයට පත් වූයේ අනවශ්‍ය ප්‍රමාණයෙන් සරල භාවයට නඟමින් ස්‌වභාවය ප්‍රතිරූපණය කිරීමේ කලාව ය. ලංකා කලා සංගමය නව අත්හදා බැලීම් ප්‍රතික්‌ෂේප කළේය. (ලංකා කලා මණ්‌ඩලයේ කලා සඟරාව, 1962 සැප්තැම්බර් කලාපය, පිටු 25)

43 කණ්‌ඩායමට අයත් වූ හැරී පීරිස්‌, අයිවන් පීරිස්‌, ජස්‌ටින් දැරණියගල, ඕබ්‍රි කොලට්‌, ජෝර්- කීට්‌, ජෙෆ් බෙලිං, රිචඩ් ගේ්‍රබියල් හා ජෝර්- ක්‌ලාසන් ආදී කලාකරුවෝ බටහිර නවීනවාදී චිත්‍ර කලාවෙන් ආභාසය ලබමින් නිර්මාණකරණයෙහි නියෑලුණහ.

දකුණු ආසියාවේ ප්‍රථමයෙන්ම බිහි වූ නූතනවාදී කණ්‌ඩායම්වලින් එකක්‌ ලෙස 43 කණ්‌ඩායම හැඳින්විය හැකිය. දෘශ්‍ය කලාවේ නූතනවාදී හරයන් ශ්‍රී ලාංකේය සන්දර්භයෙහි බහා යළි ප්‍රකාශ කළ මුල් ම චිත්‍ර ශිල්පීන් 43 කණ්‌ඩායමට අයත් වෙතැයි ජගත් වීරසිංහ සඳහන් කරයි. මේ චිත්‍ර කලාකරුවන් නූතනවාදීන් ලෙස නිර්මාණකරණයෙහි නියෑලීමට පෙළඹීම යටත් විජිත යුගයේ අධිරාජ්‍ය විරෝධී අර්ථයන්ගෙන් සංයුක්‌ත වූවක්‌ ලෙස නිරීක්‌ෂණය කළ හැකි යයි ද ඔහු පෙන්වා දෙයි. (දිවයින - සරසවිඋයන, 2006 දෙසැම්බර් 21)

ලෙස්‌ටර් ෙ-ම්ස්‌ පීරිස්‌ දක්‌වන අන්දමට 43 කණ්‌ඩායම ගොඩනැඟීමට මුල් වූවෝ නම් හැරී පීරිස්‌ හා අයිවන් පීරිස්‌ යන දෙදෙනාය. එහෙත් අවශේෂ චිත්‍ර ශිල්පීන් ද එක්‌රැස්‌ කොටගෙන එය ආරම්භ කළේ ලයනල් වෙන්ඩ්ට්‌ ය. චිත්‍ර හා මූර්ති ශිල්පීන් මෙසේ ඒකරාශි කිරීම ලයනල් වෙන්ඩ්ට්‌ හැරණු විට අන් කිසිවෙකුටත් කළ නොහැකි විය. ඔහුගේ පෞරුෂය හා කොයි කවුරුන් තුළත් ඔහු කෙරෙහි පැවති ගෞරවය ඒ සඳහා හේතු විය. ඒ හැකියාව තිබූ එකම පුද්ගලයා වූයේ ඔහු ය. ඔහු නොවී නම් 43 කණ්‌ඩායම ද බිහි නොවනු ඇත. (සිළුමිණ 2007 මාර්තු 4)

ලයනල් වෙන්ඩ්ට්‌ගේ අභාවයෙන් දෙවසකරට පසුව ඔහුගේ සේවය අගයමින් ලංකා සඟරාවට සැපයූ ලිපියෙහි වීර කුමාර මෙසේ සඳහන් කළේය.

වෙන්ඩ්ට්‌ වැනි මිනිස්‌සු හැමදාම නූපදිති. ඔහු හා සමාන කිසිවෙකු අද ලංකාවේ නැත. හේ කලා ලෝකයේ යෝධයා විය. සෙස්‌සෝ ඔහුගේ අයිනෙහි සිටි කුරුමිට්‌ටෝ වූහ. ඔහු කලා භවනක්‌ ගොඩනැඟීම සඳහා කුරුඳු වත්තේ පිහිටි සිය සුන්දර නිවසද ලංකාව වෙනුවෙන් පරිත්‍යාග කළේය.

තතු මෙසේ හෙයින් ලයනල් වෙන්ඩ්ට්‌ මියගොස්‌ වසර 66 ක්‌ ගතවී තිබුණ ද කලා රසිකයන් උත්කර්ෂවත් අයුරින් ඔහු අනුස්‌මරණය කිරීමට පෙළඹීම මවිතයට කරුණක්‌ නොවේ.

මහාචාර්ය ජිනදාස දනන්සූරිය

ඔබගේ දෑස් ඉදිරියේ අප මියගොස් ඇත... - Mahesh Hapugoda

 https://www.youtube.com/c/LankaJournalist
ධනවාදයේ සැබෑ ස්වරුපය වෙන්නේ එය අතට හසුවන ඕනෑම දෙයක් පරිභෝජන වස්තුවක් බවට පත් කිරීම. එහෙම නොවුනොත් ඒක ධනවාදය නෙවෙයි වෙන මොකක් හරි වෙන්න ඕනි. ඔබේ සියළු ආශාවල් ('වල්' ආශාවල් වුනත්) ලාභය හමුවේ එයාට විකුණන්න පුළුවන් දෙයක් බවට පත් වෙනවා. පත් කර ගන්නවා. එයා පවතින්නේ එහෙම විකුණලා තමයි. වෙන විදියක් නැහැ පවතින්න. ඉතිහාසය, සංස්කෘතිය, සදාචාරය, නොස්ටැල්ජියාව මේ ඔක්කොම ද්‍රව (liquid) බවට පත් කරනවා කියල අර පරණ මාක්ස් කිව්වේ ඒකයි. එහෙම දෙයක් කිව්ව එයා පරණයි කියල හැමෝම කිව්වට එයා පරණ ම නැහැ. අදටත් වැඩ සිද්ද වෙන්නේ එයා කිව්ව විදියට තමයි. වෙනස් වෙච්ච දෙයක් තියනවා නම් ඒ විගලිත බවත් මේ යුගයේ විකුණන්න පුළුවන් වීම.

ඉතිං කියන්න පුළුවන් එකම දේ ඔහුගේ ඇස තුල අප මියගොස් සිටීමයි (We are dead in the eyes of Hegel කියල තමයි ජිජැක් එක තැනක කියන්නේ). පරණ ලෝකයෙන් ඛණ්ඩනය වෙනකල් සහ එහෙම ඛණ්ඩනය වෙලා අලුත් ලෝකයක් වෙත අප යනතුරු දෑස දල්වා ගෙන බලා සිටිය ඔහුගේ දෑස් ඉදිරියේ අප නිකම් ධනවාදයේ පහන් දැල්ල ඉදිරියේ නර්තනයේ යෙදෙන මියගිය ආත්ම විතරයි. මිය ගිහිල්ලා තියෙන්නේ එයා නෙවෙයි, එයා මියගියා කියල පාරම් බෑව අපියි.

මේ ලඟදි චන්දිමාල් ජයසිංහ කියල කෙනෙක් උපන් දිනයක් සමරලා තියනවා දැක්ක මුහුණු පොතේ. ඒ පාටි එක නම් කරලා තියෙන්නේ (theme) 'රෝයල් පාටියක්' හැටියට නිසා ඔක්කොමල ඇඳුම් ඇදල තියෙන්නේ රජ වරු, නිලමේ වරු, ගම්මුලාදෑනි වරු, වෙල් විදානේ ල, ළමා තැනීල, ලොරන්සෝ ද අල්මේදා, වසකෝ ද ගාම, ක්ලියෝ පැට්රා වගේ පෞරාණික (exotic) විදියට. මේ විදියට නිරුපණය විම මේ යුගයේ එක්තරා ආශා ප්‍රවර්ගයක් (category of desire). අපේ අවිඥාණයේ තැන්පත් වෙලා තියන 'යටපත් කල ඉතිහාසය' සහ එහි රූපක නව වටයකින් අප වෙත කඩා පනිනවා. කුඩ සේසත්, මාල වළලු, තුප්පොට්ටි, රෙදි හැට්ට, මුල් ඇඳුම්, කඩු කස්තාන, අංගම් පොර අප වෙත කඩා පැනල කියනවා අපි මැරිලා නැහැ..මේ බලපල්ලා...අපේ අවතාර කොළඹ නගරය මැද්දේ සැරිසරන හැටි කියල.

'කෝ දැන් තොපේ මාක්ස් මුත්තා කිව්වනේ ධනවාදය සියලු අතීත කාමයන් වාෂ්ප කරනවා කියල. දැන් කෝ ඒ විශ්ම කර්ම බලය? බලපල්ලා දැන් අපි ඉන්න හැටි...අපි තුල පැළපදියම් වෙලා ඉන්නව යකෝ ඒ වැඩවසම් අවතාර... කුල වාදයෙන් තොපි පාර්ලිමේන්තු චන්ද කරනවා නම් යකෝ අපිට බැරිද රජවරු වගේ අඳින්න. බලපල්ලා අපි දිහා. පුළුවන් දෙයක් කරපියව්'. මේ ඔවුන්ගේ හඬ. ඒ කියන්නේ මේ එයාල කතා කරන්නේ සියල්ල ඉවසන සුළු ධනවාදයට නෙවෙයි. අපට.

උන් එහෙම ඉන්නවා නම් අපිත් මෙහෙම ඉන්නවා කියන අසම්පාතය (parallax) තමයි මේ තියෙන්නේ. දෙකම පවතිනවා. කවුරුත් කාටවත් වෙනස් වෙන්න කියන්නේ නැහැ. ඉතින් දේශපාලඥයෝ කිහිප දෙනෙකුත් ඇවිත් තියනවා මෙතනට. එයාලගේ සඥා ඔස්සේ මෙයාල ලකුණු දා ගන්නවා. මෙයාලගේ සඥා අස්සේ එයාල ලකුණු දා ගන්නවා. ඒ මදිවට අපෙන් අහනවා මොකද දැන් උඹලා කියන්නේ කියල.

ඔවුන්ගේ ලිබරල් පියා නපුංසක නිසා මේ හිස්ටරික ප්‍රශ්නය ඔවුන් අහන්නේ අපෙන් කියලයි මම කියන්නේ. ඒක නිසයි වමේ අයගේ මුහුණු දමල සමහරු ෆේස් බුක් එකේ පොඩි වැඩක් දැම්මේ. 'මෙන්න බලපල්ලා උඹලගේ නපුංසක බව. ඒ කියන්නේ පරණ ලෝකය ඉවර නැහැ. අපි තුල අවතාර ලෙස හොල්මන් කරනවා ඒ පරණ ලෝකය. පුළුවන් නම් ඒ අවතාර එළවලා දමපල්ලා' කියන එක තමයි ඔවුන්ගේ ඉල්ලීම. හිස්ටරිකයා ඉල්ලනවා පීතෘ මූලික කප්පාදුවක් නැත්නම් යාගයක් අර පරණ අවතාර එලවන්න කියල.

දැන් වෙලා තියන අපූරු වැඩේ තමයි මේ අලකලංචි නිසා මේවා පැහැදිළි කරලා දෙන්න විචාරක සෙට් එකක් අරක්ගෙන සිටීම. ඔවුන් කරන්නේ මේ මඩ ගොහොරුව අර්ථකතන කරන එක. ඒ අර්ථකතනය ඔස්සේ තම පැවැත්ම ස්ථාපිත කරගන්න එක. ඉතින් දේශපාලනය කරනවා වෙනුවට (වෙනස් කරනවා වෙනුවට) මේ තත්වය දිගින් දිගට අර්ථකතනය වෙමින් පවතිනවා කෙළවරක් නැතුව. අනික් අතට දැන් මේ අර්ථකතනය සිදු වෙන්නේ නියම පශ්චාත් නූතන විදියකට. ඒ කියන්නේ විචාරකයෝ යනවා ට්‍රි හට් (tree hut) වලට. ඩ්‍රෝන් කැමරා ඒ ට්‍රී හට් හඹා යනවා. විඩියෝ ෂූට් එක යනවා. විචාරකයා හෝ ගාල කතා කරනවා. චන්දිමාල් ගේ සාදයයි මේ ට්‍රී හට් වැඩෙයි අතර වෙනසක් මම දකින්නේ නැහැ. දෙකම postmodern. මුල් ඇඳුමක් අන්දලා ම විචාරක වැඩේ පටන් ගත්ත නම් සියල්ල සම්පුර්ණ වෙනවා. දෙකම මාකට් වැඩක්. පරස්පර වගේ පෙනුනට පරස්පර බවක් නැහැ. එකම සඥා ගොඩක් එකම විදියට ගමන් කරනවා අනන්තය දක්වා.

එකම දේ අද චන්දිමාල්ල (ප්‍රපංචය හඳුන්වන නමක් විතරයි) වගේම විචාරකයෝ කියන්නෙත් වෙනම ම බල ධුරාවලියක් (social hierarchy). ඉරාජ් ල, හංසමාලි ල විතරක් නෙවේ මැද පෙරදිග ඉදන් ආව කුමාරි අක්ක වුනත් මම හිතන්නේ වැටෙන්නේ මේ නව ධූරාවලියට (populist category). පවත්නා බල පද්ධතිය තවත් ස්ථාපිත කරනවා ඔවුන්. ඔවුන් නව පරම්පරාවක් මේ ක්‍රමය තුලින් ම ඉස්මතු උන. විගලිත බව විපරීතකරණය උන (perverted alienation) අලුත් සමාජ පංතියක්. වේදනාව විනෝදයක් කරගෙන තියනවා ඔවුන් (enjoy the pain). විගලිත බව මේ අනුව විප්ලවයක් ජනනය කරන්නේ නැහැ. ඔවුන් වෙනසක් ඉල්ලන්නේ නැහැ. ඒ වෙනුවට පවත්නා පිළිවෙලට ගැට ගැහිලා පිළිවෙලේ තියන විපරීත බව තව තව ස්ථාවර කරනවා ඔවුන්. ඇත්තට ගත්තොත් ඔවුන් නිෂ්ක්‍රිය ආත්ම. ජෝඩන් පීටර්සන් සහ ජිජැක් අතර සංවාදයේ හරය ලෙසට අපට ගත හැක්කේ මේ ධනවාදයේ පරස්පරතා ඉස්මතු කරගන්න වේදයක් නැති කම (lack of method). වේදයක් නැති නිසා විප්ලවීය ක්‍රියාවක් සිදු වන්නේත් නැහැ (revolutionary act). මන්ද චන්දිමාල් වගේම ඔහුගේ විචාරකයෝ ඉන්නෙත් එකම ප්‍රාග්ධන සිහිනයේ. එකම නපුංසක බවක් ඇතුලේ දියබුං ගසමින්.

අසම්පාතය ඇතුලේ ගත්තත් ඔක්කොමල ඉන්නේ එකම දෛවයක් ඇතුලේ. මේ දෙගොල්ලම කරන්නේ මාක්ස් - හේගල් ගේ ඇස් ඉදිරියේ අප මියගොස් ඇති බව හඬ නගා කියන එක. ඒත් අපේ දුක්ඛිත හඬ අහන්න එයාල ආයේ කවදාවත් එන්නේ නැහැ.

Mahesh Hapugodaගේ ෆේස්බුක් සටහනකින් 

56 විප්ලවයට මඟපෑදූ දස පනත

 https://www.youtube.com/channel/UCUlKtJeAWHlvdyY-YR7dINg?view_as=subscriberඅපරාජිතයෙකු ලෙස මහජනතාව තුළ ආකල්පයක්‌ ගොඩ නඟාගෙන තිබූ පක්‍ෂයත් ඉන් වසර හතරකට පසුව පැවති මහ මැතිවරණයේ දී ආසන 8 කට සීමා වූයේ ඇයි?

1956 අප්‍රේල් මස පැවති මහ මැතිවරණයෙන් එක්‌සත් ජාතික පක්‍ෂය පරාජයට පත්වන තුරු බොහෝ දෙනා විශ්වාස කොට ඇත්තේ එම පක්‍ෂය කිසිදා පරාජය කළ නොහැකි බලවේගයක්‌ බවයි. 1952 දී පැවති මහ මැතිවරණයට එස්‌. ඩබ්. ආර්. ඩී. බණ්‌ඩාරනායක මහතා ශ්‍රී ලංකා නිදහස්‌ පක්‍ෂයෙන් තරග කළත් ඒ මහතාට ජයගත හැකිවී ඇත්තේ ආසන 09 ක්‌ පමණි. එම මැතිවරණයට තරග කළ ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂයටත් ආසන 09 ක්‌ හිමිවී ඇති අතර බණ්‌ඩාරනායක මහතාට විපක්‌ෂ නායකකම හිමිවී ඇත්තේ ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂයට වඩා වැඩිපුර ඡන්ද සංඛ්‍යාවක්‌ ශ්‍රී ලංකා නිදහස්‌ පක්‍ෂයට හිමිවී තිබුණ බැවිනි. බණ්‌ඩාරනායක මහතාට විපක්‌ෂ නායක ධුරය හිමි වුවත් එවකට ශ්‍රී ලංකා නිදහස්‌ පක්‍ෂයේ මහ ලේකම් ලෙස කටයුතු කළ අලුවිහාරේ මහතා 1952 දී මැතිවරණ පරාජයෙන් පසු යළිත් එක්‌සත් ජාතික පක්‍ෂයට සංක්‍රමණය වී ඇත. එක්‌සත් ජාතික පක්‍ෂය කිසිදා පරාජය කළ නොහැකි බලවේගයක්‌ යන ආකල්පය වර්ධනය වීමට ශ්‍රී ලංකා නිදහස්‌ පක්‍ෂය මෙන්ම ලංකා සමසමාජ පක්‍ෂයත් 1952 මැතිවරණයෙන් ලැබූ පරාජය බොහෝ දුරට හේතු වන්නට ඇත.


අපරාජිතයෙකු ලෙස මහජනතාව තුළ ආකල්පයක්‌ ගොඩ නඟාගෙන තිබූ පක්‍ෂයත් ඉන් වසර හතරකට පසුව පැවති මහ මැතිවරණයේ දී ආසන 8 කට සීමා වූයේ ඇයි? ඒ සඳහා හේතුවී ඇත්ත් 1956 පෙබරවාරි 04 වැනිදා නිකුත් කරන ලද බෞද්ධ තොරතුරු පරීක්‍ෂණ සභාවේ වාර්තාවේ නිර්දේශ කිරීමට අමතරව 1956 මාර්තු 03 වැනි දින එක්‌සත් භික්‍ෂු පෙරමුණ විසින් සම්මත කර කොළඹ නගර ශාලාවේදී බෞද්ධ මහජනතාව ඉදිරියේ තැබූ "දස පනත" ක්‍රියාත්මක කිරීමට බණ්‌ඩාරනායක මහතා එකඟ වීමය.

එම සභාවේ මුලසුන පූජ්‍ය මොට්‌ටුන්නේ ඉන්ද්‍රසාර හිමියන් විසින් උසුලා ඇති අතර දස පනත අන්තර්ගත වූ යෝජනාව පූජ්‍ය හේන්පිටගෙදර ඥණසීහ හිමියන් සභාවට ඉදිරිපත් කර ඇති අතර යෝජනාව ස්‌ථිර කර ඇත්තේ මැදගොඩ සුමනතිස්‌ස හිමියන් විසිනි. එම යෝජනාව ස්‌ථිර කිරීමෙන් අනතුරුව සුමනතිස්‌ස හිමියන් ඉල්ලා ඇත්තේ එම යෝජනාව පිළිගන්නා අයට ඉදිරි මහ මැතිවරණයේ දී ඡන්දය ලබාදෙන ලෙසයි.

කොළඹ නගර ශාලාවේ පැවති එම රැස්‌වීමට පිලිප් ගුණවර්ධන මහතා, ඒ. ඊ. ගුණසිංහ මහතා සහ බණ්‌ඩාරනායක මහතාද සහභාගි වී ඇත. දස පනත අන්තර්ගත යෝජනාව ඉදිරිපත් කිරීමෙන් අනතුරුව සභාව ඇමතූ බණ්‌ඩාරනායක මහතා ප්‍රකාශ කර ඇත්තේ දස පනත මහජන එක්‌සත් පෙරමුණ සහ ශ්‍රී ලංකා නිදහස්‌ පක්‍ෂය පිළිගන්නා බවයි.

බණ්‌ඩාරනායක මහතාගේ ජයග්‍රහණයට හේතුවූ දස පනත මෙසේය.

1. සියලු ක්‍රියාවන්හි අවිහිංසා ප්‍රතිපත්තිය අනුගමනය කිරීම.

2. කවර ස්‌වරූපයකින් හෝ පැමිණෙන අධර්මයට හෝ මැර බලයට විරුද්ධව ක්‍රියා කිරීම.

3. බෞද්ධ කොමිෂන් සභා වාර්තාවේ යෝජනා ක්‍රියාත්මක කිරීම

4. රටේ රාජ්‍ය භාෂාව සිංහල විය යුතු හැටියට වහාම නීති සම්පාදනය කිරීම හා එය ක්‍රියාත්මක කිරීමට අවශ්‍ය හැම මඟක්‌ම ගැනීම

5. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ දියුණුවත්, ආරක්‍ෂාවත් සැලසීම හා පැසිස්‌ට්‌ ඒකාධිපති ආණ්‌ඩුවක්‌ හෝ කොමියුනිස්‌ට්‌ ඒකාධිපති ආණ්‌ඩුවක්‌ ඇති කිරීමට අදාළ වන දේ වැළැක්‌වීමට අවශ්‍ය ක්‍රියාමාර්ග සකස්‌ කිරීම සහ එක්‌සත් ජාතික පක්‍ෂයේ ආණ්‌ඩුව කර තිබෙන ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධී සංවිධානද, ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධී ක්‍රියාවන්ද වෙනස්‌ කිරීම

6. ජාතික කලා ශිල්ප, ආයුර්වේද හා අනිකුත් ජාතික උරුමයන්ට අයත් සකලාංග පුනර්ජීවයට පත් කිරීම හා චාම් ජීවිත අනුගමනය කිරීම

7. තම තමන්ට අභිමත ආගමක්‌ විශ්වාස කිරීමට හා ඇදහීමට ඇති සම්පූර්ණ නිදහස දීමටද ආගම් භේදයක්‌ නොමැතිව සියලු දෙනාට සමාන ලෙස සැලකීමද සහතික වන අතර මේ රටේ වැඩි

ජනතාවගේ ආගම වන බුද්ධාගමට මේ රටේ හිමි තැන පිළිගැනීම

8. රටේ සියලු තරාතිරමේ අයට සතුටුදායක ජීවන තත්ත්වයක්‌ ලබාදීමට නොවරදින සේ කටයුතු පිළියෙල කිරීම

9. ධනය හැම දෙනකුම අතර වඩා සාධාරණව බෙදී යන සේ කටයුතු පිළියෙල කිරීම

10. ජාතිමමත්වයේ දියුණුවට බාධාවන පරිදි ජාතිභේද විදහාපාන සේ දියුණු කරන එමෙන්ම ජාතීන් අතර අසමගිය හා අසමානකම් ඇති කරවන කිසිම සංස්‌ථාවකට ආණ්‌ඩුවේ ආධාර නොදීමට වගබලා ගැනීම

දස පනතේ අඩංගු වූ කරුණු කාරණා අතරින් බණ්‌ඩාරනායක මහතාගේ ජයග්‍රහණය සඳහා ප්‍රධාන වශයෙන්ම හේතුවී ඇත්තේ සිංහල භාෂාව රාජ්‍ය භාෂාව කිරීමට එකඟවීමය.

එරික්‌ ගාමිණී ජිනප්‍රිය

ප‍්‍රශ්නය ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට භාරදීම

 https://www.youtube.com/channel/UCUlKtJeAWHlvdyY-YR7dINg?disable_polymer=true
රටේ නීති හා ප‍්‍රතිපත්ති සම්පාදනයේ ප‍්‍රධාන බලධාරියා ලෙස ක‍්‍රියා කරන්නේ පාර්ලිමේන්තුවය. රටේ පොදු දේපළවල භාරකාරයා ලෙස ක‍්‍රියා කරන්නේද පාර්ලිමේන්තුවය.

පාර්ලිමේන්තුවේ හා මැති ඇමතිවරුන් හා මන්ත‍්‍රීවරුන් තමන් භාරයේ තිබෙන පොදු දේපළ නීතියට පටහැනිව අයථා ලෙස පරිහරණය කරයි නම්, එය පිළිගත් ප‍්‍රතිපත්තියක් බවට පත්කර ගනිමින් පොදු දේපළ විෂයෙහි වැරදි කරන මන්තී‍්‍රවරුන්ට එරෙහිව නීතිය කි‍්‍රයාත්මකවීම පාර්ලිමේන්තුව විසින් වළකාගෙන සිටින්නේ නම්, රජයට ආදායම් උපයා දෙන හොඳම ආර්ථික මාර්ග පාර්ලිමේන්තු නියෝජිතයන් විසින් ඍජු ලෙස හෝ අනියම් ලෙස අත්පත් කරගෙන සිටින තත්ත්වයක් යටතේ රජයට ලැබෙන ආදායම් හීනවී රජය බංකොළොත් තත්ත්වයකට පත්වීම නිසා රට අධික ලෙස විදේශ ණය මත යැපෙන තත්ත්වයකට පත්කිරීමට හේතුවී තිබේ නම් පාර්ලිමේන්තුව විසින් දිගින් දිගට කරගෙන යමින් තිබෙන එම වරද නිවැරදි කළ යුතුව තිබෙන්නේ කෙසේද?

ආණ්ඩු පෙරළියක් මේ ප‍්‍රශ්නයට විසඳුමක් වන්නේ නැත. පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රීවරුන් විසින් පොදු දේපළ අයථා ලෙස පරිහරණය කිරීම ලංකාවේ රාජ්‍ය පාලනයේ නිත්‍ය ලක්ෂණයක් ලෙස සැලකිය හැකි අතර එය 1978 ආරම්භ වී දැන් වසර 40කට වැඩි කාලයක් තිස්සේ බලයට පත්වන හැම පාලක පක්ෂයක් විසින්ම අඛණ්ඩව පවත්වාගෙන යන ක‍්‍රමයක් ලෙස ද සැලකිය හැකිය. ඒ නිසා ආණ්ඩු වෙනස් කිරීම මේ ප‍්‍රශ්නයට තිබෙන පිළියමක් ලෙස සැලකිය නොහැකිය.

මෙය ඉක්මන් විසඳුමක් ලැබිය යුතු රටේ පැවැත්ම කෙරෙහි බලපාන ප‍්‍රධාන ප‍්‍රශ්නයක් ලෙස සැලකිය හැකිය. මේ සම්බන්ධයෙන් කතානායකවරයාට ගතහැකි ක‍්‍රියාමාර්ගයක් ඇතැයි විශ්වාස කරමින් ප‍්‍රශ්නයේ ස්වභාවය හා එහි ඇති බරපතළකම විස්තර කරමින් 2019 මැයි 19 වැනිදා ලිඛිත පැමිණිල්ලක් ඉදිරිපත් කළෙමි. ඊට කතානායකවරයා දෙන ලද පිළිතුර වූයේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රීවරුන් අතර යම් යම් දූෂණයන් හෝ වංචාවන් සිදුවන්නේ නම් ඒ පිළිබඳව නෛතික පියවර ගැනීමේ හැකියාව තිබෙන්නේ අල්ලස් හෝ දූෂණ විමර්ශන කොමිසම හා නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුව වැනි ආයතනවලට බවය. මෙය පුද්ගලයන්ගේ හෝ පුද්ගලයන් කිහිපදෙනකුට අදාළ ප‍්‍රශ්නයක් නොව, පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රීවරුන්ට අදාළ පොදු ප‍්‍රශ්නයකි. පුද්ගලයන්ට අදාළ ප‍්‍රශ්නයක් මිස ආයතනයකට අදාළ පොදු ප‍්‍රශ්නයක් ගැන කරුණු සොයා බැලීමේ හැකියාවක් අල්ලස් හෝ දූෂණ විමර්ශන කොමිසමට ඇතැයි අපි විශ්වාස නොකරමු. එසේම මන්ත‍්‍රීවරුන්ට අදාළව එම කොමිසමට ලැබුණු පැමිණිලිවලදී ඵලදායී ක‍්‍රියාකාරීත්වයක් පෙන්නුම් කිරීමට එම කොමිසම සමත් වී නැත.

එම තත්ත්වය පැහැදිලි කරන ලිපියක් කතානායකවරයා වෙත අප විසින් යොමු කරන ලද අතර (2019.05.10) කතානායකවරයා ඊට දෙන ලද පිළිතුර වූයේ (2019.05.24) ව්‍යාපාර කරන මන්ත‍්‍රීවරුන්ට එරෙහිව ක‍්‍රියාකිරීමේ බලයක් කතානායක වශයෙන් තමන්ට ව්‍යවස්ථාවෙන් ලබාදී නැති බවය.

නීතියට පටහැනිව රජය සමග ව්‍යාපාර කරන මන්ත‍්‍රීවරුන් ගැන සොයා බලා ක‍්‍රියාකිරීමේ හැකියාවක් පාර්ලිමේන්තුවේ කතානායකට නැත්නම් පුරවැසියන් වශයෙන් රටේ සියලූ මහජනතාවටද රටේ පැවැත්මටද බලපාන එම ප‍්‍රශ්නය කිව යුතුව තිබෙන්නේ කාටද?

පුරවැසියන් වශයෙන් අපේ දුක්ගැනවිල්ල ඉදිරිපත් කරන්නට තිබෙන එකම තැන ලෙස සැලකිය හැක්කේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයයි. අවසානයේ අපි අපේ දුක්ගැනවිල්ල ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය වෙත ඉදිරිපත් කරන්නට තීරණය කොට ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට ඉදිරිපත් කරන ආයාචනාත්මක පැමිණිල්ලක් ලෙස 62කගේ අත්සනින් යුතුව එම ආයාචනය ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය වෙත ඉදිරිපත් කළෙමු. එම ආයාචනයට අත්සන් කළ හැටදෙදෙනා විවිධ වෘත්තීන්ට අයත් කිසියම් විශාල ප‍්‍රමාණයකට ලංකා සමාජය පිළිබිඹු කරන එකතුවක් ලෙස සැලකිය හැකිය.

ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය වෙත ඉදිරිපත් කරන ලද පැමිණිල්ල මෙසේය.

ශ‍්‍රී ලංකා ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී සමාජවාදී ජනරජයේ ගරු අගවිනිසුරුතුමා ඇතුළු ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ සියලූ විනිසුරුතුමන්ලා වෙත රටේ පොදු යහපත පිණිස කරන ආයාචනයකි.

1. මෙම ආයාචනයේ අන්තර්ගත ප‍්‍රශ්නය කෙටියෙන් මෙසේ සම්පිණ්ඩනය කළ හැකිය. මහජන ඡන්දයෙන් විධායකයට, ව්‍යවස්ථාදායකයට, පළාත් සභාවලට සහ ප‍්‍රාදේශීය සභාවලට තේරී පත් වන මහජන නියෝජිතයින්, තමන් වෙත මහජනතාව තැබූ විශ්වාසය සාපරාධී ලෙස උල්ලංඝනය කරමින්, නීතියට පටහැනි ලෙස රජයේ දේපළ මිල දී ගන්නා, රජය සමග ව්‍යාපාර කරන, ආර්ථික වටිනාකමක් ඇති ව්‍යාපාර අවස්ථා සඳහා අවශ්‍ය බලපත් නීති විරෝධීව අත්පත් කරගන්නා, රජයේ ටෙන්ඩර ප‍්‍රසම්පාදන ක‍්‍රම උල්ලංඝනය කරමින් ප‍්‍රදානය කරවා ගන්නා, තම සංවර්ධන ව්‍යාපෘති නීති විරෝධීව අනුමත කරගන්නා ක‍්‍රමයක් දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ ක‍්‍රියාත්මක වේ. එම නීති විරෝධී ක‍්‍රමය සමස්ත රාජ්‍යය ම දුෂිත කිරීමටත්, රජය උපයන ආදායම් හීන කිරීමටත්, සමස්ත පරිසර පද්ධතිය විනාශ කිරීමටත්, රට විදේශ ණය මත යැපෙන තත්වයට බංකොළොත් කිරීමටත්, නීති විරෝධී අනුග‍්‍රහයන් නොලබන වෙනත් ස්වාධීන ව්‍යවසායයන්ට තරගකාරීව ඉදිරියට යාම වැළැක්වීමටත්, රටට වැඩදායී විදේශ ආයෝජන ගලා ඒම අඩපණ කිරීමටත්, මහජනතාව මත අධික බදු බර පැටවීමටත්, ශ‍්‍රම වෙළෙඳ පොළ දුර්වල කර විරැකියාව වැඩි කිරීමටත්, උගතුන් රට හැර යාමටත්, දුප්පතුන් වඩාත් දුප්පත් කරවීමටත්, නීතියේ ආධිපත්‍යයට යටත් නොවන ව්‍යාපාර බිහි කිරීමටත්, නීතියේ ආධිපත්‍යය දුර්වල කිරීමටත්, ආණ්ඩු ක‍්‍රමය විකෘති කිරීමටත්, මහජන නියෝජිතයින්ගේ යොමුව සහ ස්වභාවය විකෘති කිරීමටත් යනාදී වශයෙන් සමස්ත ශ‍්‍රී ලංකාව ම සමාජ, ආර්ථික, දේශපාලන, සංස්කෘතික හා පාරිසරික, යන සෑම අංශයකින් ම ගෝලීය ප‍්‍රජාව තුළ පිළිගත් නිර්ණායක අනුව පසුගාමී සහ ආපස්සට යන රටක් බවට පත් කිරීමටත්, එමගින් සමස්ත ශ‍්‍රී ලංකා වාසීන්ගේ මූලික අයිතිවාසිකම් උග‍්‍ර ලෙස නිරන්තර උල්ලංඝනය කිරීමටත් හේතු වී තිබේ.

2. අප මෙම මහජන වැදගත්කමක් ඇති ප‍්‍රශ්නය මහජන සුභසාධන නඩුකරයක් ලෙස ඉදිරිපත් නොකර ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට මහජන පැමිණිල්ලක් ලෙස ඉදිරිපත් කරන්නේ ප‍්‍රශ්නයට තිබෙන වැදගත්කම හා බැරෑරුම්කම අනුව බලන විට එසේ කිරීම වඩා සුදුසු නිසාය. තවද අතිවිශාල ජාතික වැදගත්කමක් ඇති මෙම ප‍්‍රශ්නය සියතට ගෙන එය විසඳා දීමට අවශ්‍ය කරන බලය හා හැකියාව ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට තිබෙන බවත්, ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය කෙරෙහි පූර්ණ විශ්වාසය තබා එසේ කරන ලෙස අපේ නීති උපදේශකයින් අපට උපදෙස් දෙන ලද නිසාත්, එම මග පෙන්වීම අප සියලූ දෙනාගේ ද පිළිගැනීමට හා විශ්වාසයට හේතු වී තිබෙන නිසාත්ය.

3. මහජන ඡන්දයෙන් විධායකයට හා ව්‍යවස්ථාදායකයට තේරී පත් වී පාලන බලයේ සුක්කානම හසුරුවන්නන් රජය සමග ව්‍යාපාරික ගනු-දෙනුවල නොයෙදිය යුතුය යන්න මුලූමහත් ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී ලෝකය ම පිළිගත් මූලික ධර්මතාවක් ලෙස සැලකිය හැකිය. ඒ සඳහා සෑම ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී රටක ම පාහේ දැඩි නීති තිබෙන අතර, ලංකාවේ ද 1977 දක්වා ඒ සඳහා වන දැඩි ප‍්‍රතිපත්තියක් ක‍්‍රියාත්මක විය. එහෙත් 1977න් පසුව ඒ සඳහා තිබෙන නීති ක‍්‍රියාත්මක වීම අඩපණ කරන ක‍්‍රමයක් අද දක්වා ම ක‍්‍රියාත්මක වන අතර, එ නිසා නීතිය ගැන ඇති කර ගන්නා බියකින් තොර ව මහජන නියෝජිතයින් මෙම විෂයයට අදාළව කරනු ලබන නීති උල්ලංඝන මහා පරිමාණයෙන් සිදු වන දෙයක් බවට පත් ව තිබෙන්නේය.

4. විශාල නිල බලයක් තිබෙන මහජන නියෝජිතයින් තමන්ගේ බාරයේ තිබෙන වටිනා පොදු සම්පත් සිය පවුලේ අයට, සිය පක්ෂයේ මන්ත‍්‍රීවරුන්ට හා ගජ මිතුරන්ට නාමික මිලකට ලබා දෙන දූෂිත ක‍්‍රමයක් ස්ථාපිත වී තිබේ. ඒ ක‍්‍රමය තුළ මහජන මන්ත‍්‍රීවරුන්ගෙන් විශාල පිරිසක් ද නීතියට පටහැනිව රජය සමග ව්‍යාපාර කරන ව්‍යාපාරිකයෝ බවට පත්ව සිටිති. මෙම නීති විරෝධී ක‍්‍රියාදාමය බහුල වශයෙන් ම සිදු වෙමින් තිබෙන්නේ රජයේ ඉඩම්, රජයේ ටෙන්ඩර, රජයේ ව්‍යාපාරික බලපත‍්‍ර යන අංශවලය.

5. මහජන නියෝජිතයින් රජය සමග ව්‍යාපාර කිරීම බරපතළ නීති උල්ලංඝනයක් ලෙස සැලකිය හැකි වුව ද 1977න් පසුව අද දක්වා ම එය සිදු වෙමින් පවතින්නේ රාජ්‍ය නායකයින් ද පලප‍්‍රයෝජන ලබන ඔවුන්ගේ ද අනුදැනුම හා ආශීර්වාදය ඇති ව සිදු වන ක‍්‍රියාදාමයක් ලෙසය.

6. ඒ සඳහා දැක්විය හැකි නිදර්ශන මෙසේය.

(අ) ජනාධිපති ජේ.ආර්.ජයවර්ධන, තමන්ට මාදම්පේ තිබුණු නිසරු පොල් ඉඩමක්, ඉඩම් ප‍්‍රතිසංස්කරණ කොමිසමට දී, එම කොමිසම සතුව තිබුණු සරුසාර පොල් ඉඩමක් තමන් වෙත හිමි කරගත්තේය. ඒ සමග ම එම කොමිසම සතුව තිබුණු ඉඩම් හා වටිනා ගොඩනැගිලි නාමික මිලකට අත්පත් කර ගැනීමට ආණ්ඩු පක්ෂ මන්ත‍්‍රීවරුන්ට හා ගජ මිතුරන්ට ඉඩ ලබා දුන්නේය. ඒ ආදර්ශය අනුව යමින් අනුප‍්‍රාප්තික ජනාධිපතිවරු ද එම කොමිසමේ සහ නාගරික සංවර්ධන අධිකාරියේ ඉඩම් තමන්ගේ පවුලේ අයට හා පක්ෂයේ මන්ත‍්‍රීවරුන්ට ද, ගජ මිතුරන්ට ද, නාමික මිලකට අත්පත් කර ගන්නට ඉඩ දුන්නෝය. එ නිසා පමණක් රජයට සිදු වූ අලාභය රුපියල් ටි‍්‍රලියන ගණනක් විය හැකිය.

(ආ) රූපවාහිනී හා ගුවන්විදුලි විකාශනය සඳහා යොදා ගනු ලබන ගුවන් තරංග සැලකෙනුයේ මහජන හිමිකමක් ඇති, අති විශාල ආර්ථික වටිනාකමක් සහිත, ඉතාමත් සීමිත සම්පතක් ලෙසය. ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදි රටවල ඒවා විකුණනු ලබන්නේ මහජන යහපත සඳහා පාවිච්චි කරන බවට සහතික කෙරෙන දැඩි කොන්දේසිවලට යටත් ව, වෙන්දේසි කරන ක‍්‍රමයකටය. ඒවා විකිණෙන්නේ අති විශාල මිලකටය. ගුවන් තරංග විකිණීම ආරම්භ වන්නේ රණසිංහ පේ‍්‍රමදාස ජනාධිපති වරයාගේ පාලන කාලයේ සිටය. එ තැන් සිට අද දක්වා ම සියලූ ජනාධිපතිවරුන් ඒවායේ හිමිකම ලබා දී තිබෙන්නේ නාමික මිලකට සිය ගජ මිතුරන්ටය. ඒවා හිමි කර ගත් ගජ මිතුරන් එම විකාශන බලපත‍්‍ර තුන්වැනි පාර්ශ්වයකට විකිණීමෙන් උපයා ගෙන තිබෙන ආදායම අති විශාලය. එ මගින් පමණක් රජයට අහිමි වී තිබෙන ආදායම රුපියල් බිලියන සිය ගණනක් විය හැකිය.

(ඇ) මත් පැන් වෙළඳ සැල් ක‍්‍රමය ඕනෑ ම රටක රජයට ආදායම් උපයා දෙන වැදගත් මාර්ගයකි. එහෙත් ලංකාවේ මත්පැන් බලපත‍්‍ර ලබා දෙන්නේ ද රජයට උපයා ගත හැකි ආදායම් විශාල ප‍්‍රමාණයකට අහිමි කෙරෙන ආකාරයට, නාමික මිලකටය. ජනාධිපති චන්ද්‍රිකා කුමාරණතුංග පාලන කාලයේ දී මත්පැන් බලපත‍්‍ර දහසකට වැඩි සංඛ්‍යාවක් නිකුත් කරන ලද්දේ ආණ්ඩු පක්ෂ මන්ත‍්‍රීවරුන් මාර්ගයෙනි. එ නිසා එම ආණ්ඩු පක්ෂයේ කිසියම් විශාල පිරිසක් සෘජු හෝ අනියම් ලෙස තැබෑරුම් පවත්වා ගෙන යන තැබෑරුම්කරුවෝ බවට පත් වූහ. මහා පරිමාණයේ ඉස්කාගාර හිමියන් ද මන්ත‍්‍රීවරු අතර සිටිති. ප‍්‍රති අපනයන, වැලි, ගල්, පස්, දැව හා මගී ප‍්‍රවාහන බලපත‍්‍ර ලාභීහු මන්ත‍්‍රීවරුන් අතර සිටිති.

7. 1977න් පසු කාලයේ දී ද රජය සමග ව්‍යාපාර කිරීමේ හේතුව මත අවස්ථා දෙකක දී මන්ත‍්‍රීවරුන් දෙදෙනෙකුගේ (ඇල්බට් සිල්වා සහ රාජිත සේනාරත්න) මන්ත‍්‍රී ධූර අධිකරණය විසින් අහිමි කරන ලදී. ඒ අවස්ථා දෙකේ දීම එම අධිකරණ තීන්දු දෙකේ තීන්ත වේලෙන්නටත් පෙර පක්ෂ නායකයින් විසින් වෙනත් ක‍්‍රමවලට ඔවුන් පාර්ලිමේන්තුවට පත් කරන ලදී. ජනාධිපති ජේ.ආර් ජයවර්ධන විසින් මන්ත‍්‍රී ධූරය අහිමි වී සිටි ඇල්බට් සිල්වා තුණ්ඩු ක‍්‍රමයට කඹුරුපිටිය ආසනයට පත් කරන ලදී. රනිල් වික‍්‍රමසිංහ විසින් මන්ත‍්‍රී ධූරය අහිමි වී සිටි රාජිත සේනාරත්න ජාතික ලැයිස්තුවෙන් පාර්ලිමේන්තුවට පත් කරන ලදී. රටේ දේශපාලන නායකයින් මෙම විෂයට අදාළව අධිකරණය දෙනු ලබන තීන්දුවලට ගරු කිරීමට සූදානම් නැති බවත්, නීතියට පටහැනිව අයථා ලෙස ධනය උපයා ගැනීම සඳහා පවත්වා ගෙන යන ක‍්‍රමය ආරක්ෂා කර ගැනීම ඔවුන්ගේ පරම අභිලාෂය වන බවත්, එම නිදර්ශන දෙක හොඳින් පෙන්නුම් කරයි.

8. රටේ පොදු දේපළවල තාවකාලික බාර කරුවන් ලෙස ක‍්‍රියා කරන මහජන මන්ත‍්‍රීවරුන් ද ඇතුළත් රාජ්‍ය පාලකයින්, තමන් බාරයේ තිබෙන පොදු දේපළ අයථා ලෙස පරිහරණය කිරීම මගින් දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ රජයට අතිවිශාල අලාභයක් ඇති කර තිබෙන බවත්, එම තත්ත්වය රජයට ලැබෙන ආදායම් හීන කර රට විදේශ ණය මත යැපෙන තත්ත්වයකට පත් කිරීමෙන් නොනැවතී සමස්ත රාජ්‍යය දූෂිත කිරීමට හේතු වී තිබෙන බවත්, එ මගින් ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යස්ථාවේ 12 (1) ව්‍යවස්ථාව මගින් තහවුරු කර තිබෙන, මෙම පෙත්සම ඉදිරිපත් කරන අප සියලූ දෙනාගේ පමණක් නොව, රටේ සමස්ත ජනතාවගේ ම මූලික අයිතිවාසිකම් බරපතළ ලෙස හා අඛණ්ඩව උල්ලංඝනය කර තිබෙන බවත් ප‍්‍රකාශ කර සිටිමු.

9. මෙම ප‍්‍රශ්නයේ ඇති බැරෑරුම්කම හා ඊට ලැබෙන ජාතික වැදගත්කම සලකා,

(අ) ඒ ගැන අධිකරණ පරීක්ෂණයක් ආරම්භ කරන ලෙසත්,

(ආ) මහජන නියෝජිතයින්, ඔවුන් විසින් ම හෝ ඔවුන්ගේ පවුල්වල සමාජිකයින් මගින් හෝ වෙනත් පුද්ගලයින් මගින් හෝ රජය සමග ව්‍යාපාර කිරීම ගැනත්, ඔවුන්ට නීතියට පටහැනිව හා රජයට අලාභයක් ඇති කෙරෙන ආකාරට දේපළ පවරාදීම ගැනත්, නියම කරන ලද කාල රාමුවක් ඇතුළත ඉක්මන් විගණනයක් සිදු කර අදාළ තොරතුරු අධිකරණයට වාර්තා කරන ලෙස විගණනකාධිපතිට නියෝග කරන ලෙසත්,

(ඇ) මන්ත‍්‍රීවරුන්ට එරෙහිව අල්ලස් හෝ දූෂණ විමර්ශන කොමිසමට ලැබී තිබෙන පැමිණිලි අතරින්, විමර්ශනයට ගෙන තිබෙන පැමිණිලි, විමර්ශන අවසන් කර ඇති එහෙත් නඩු පවරා නැති පැමිණිලි සහ විමර්ශන අවසන් නොකළ පැමිණිලි පිළිබඳ වාර්තාවක් අධිකරණයට ලබා දෙන ලෙස එම කොමිසමට නියෝග කරන ලෙසත්,

(ඈ) මැතිවරණවලට නාම යෝජනා බාර ගන්නා විට අපේක්ෂකයින්, ඔවුන් විසින් ම හෝ ඔවුන්ගේ පවුල්වල සමාජිකයින් මගින් හෝ වෙනත් පුද්ගලයින් මගින් හෝ රජය සමග ව්‍යාපාර නොකරන බවට දිවුරුම් ප‍්‍රකාශ ලබාගැනීම අනිවාර්ය කරන ලෙස මැතිවරණ කොමිසමට නියෝග කරන ලෙසත්,

(ඉ) නීතියට පටහැනිව රජය සමග ව්‍යපාර කර තිබෙන හෝ රජයේ දේපළ හිමි කර ගෙන තිබෙන හෝ මන්ත‍්‍රීවරුන්ගේ මන්ත‍්‍රී ධූර අහෝසි කර, නැවත මැතිවරණ සඳහා තරග කිරීමේ අයිතිය ද සුදුසු කාල සීමාවක් සඳහා තහනම් කරන ලෙසත්, වැරදිකරුවන් වන එම පුද්ගලයින් විසින් නීතියට පටහැනිව කර තිබෙන ගනු-දෙනුවලින් රජයට අලාභයක් සිදු වී තිබේ නම් ඒවා අය කර ගැනීම සඳහා ඔවුන්ට එරෙහිව නඩු පවරන ලෙස නීතිපතිට නියෝග කරන ලෙසත්,

(ඊ) අධිකරණයට පෙනීයන වෙනත් සුදුසු ක‍්‍රියාමාර්ග ගන්නා ලෙසත්,
පහත අත්සන් කරන අපි සියලූ දෙනා ගරු අගවිනිසුරුතුමාගෙන් ද, ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ සෙසු ගරු විනිසුරුවරුන්ගෙන් ද ගෞරව පූර්වකව ඉල්ලා සිටිමු.

2019 අගෝස්තු 02 දින දීය.

මෙම පැමිණිල්ලට අත්සන් තබන ලද 62 මෙසේය.

01. ජනමාධ්‍යවේදී එම්.කේ. වික්ටර් අයිවන්
02. හිටපු නියෝජ්‍ය අධ්‍යාපන අධ්‍යක්ෂ ටී.එම්. පේ‍්‍රමවර්ධන
03. පූජ්‍ය දියකඩුවේ සෝමානන්ද ස්ථවිර
04. ඉංජිනේරු තිලක් ද සිල්වා
05. ලේඛිකා සුනේත‍්‍රා රාජකරුණානායක
06. සිනමා අධ්‍යක්ෂ අශෝක හඳගම
07. ජනමාධ්‍යවේදිනී සීතා රංජනී
08. ප‍්‍රවීණ ඡුායාරූප ශිල්පී ලාල් හෑගොඩ
09. මහාචාර්ය හේමන්ත සේනානායක
10. ජ්‍යෙෂ්ඨ නීතීඥ නීල් රාජකරුණා
11. ප‍්‍රවීණ සංගීතඥ නවරත්න ගමගේ
12. ප‍්‍රධාන ලේකම් (සීඑම්යූ) සිල්වෙස්ටර් ජයකොඩි
13. හිටපු විගණකාධිපති එස්.සී. මායාදුන්නේ
14. සිනමා අධ්‍යක්ෂ විමුක්ති ජයසුන්දර
15. සම්මානිත මහාචාර්ය පියදාස අතුකෝරළ
16. සම්මානිත මහාචාර්ය ක‍්‍රිෂාන් දෙහෙරගොඩ
17. ජ්‍යෙෂ්ඨ නීතීඥ ජයන්ත දොලවත්ත
18. හිටපු විදුහල්පති ජී.ඞී. දහනායක
19. වෛද්‍ය සයිෆුල් ඉස්ලාම්
20. ජ්‍යෙෂ්ඨ කථිකාචාර්ය එස්.එච්.එම්. ෆලීල්
21. නාට්‍ය හා සිනමා අධ්‍යක්ෂ පරාක‍්‍රම නිරිඇල්ල
22. හිටපු විදුහල්පති සිරිල් එ‍ඩේරමුල්ල
23. බී.ටී. සරත් ඉද්දමල්ගොඩ පියතුමා
24. මහචාර්ය ඇන්ටන් මීමන
25. අලෙවි විධායක නොයෙල් ප‍්‍රනාන්දු
26. ධීවර සමූපාකාර සමිතියේ සභාපති ඒ. සුනිල් ප‍්‍රනාන්දු
27. මේරියන්ස් සංගීත කණ්ඩායමේ නායක නලීන් පෙරේරා
28. මහාචාර්ය එස්.බී.එස්. අබයකෝන්
29. කායික විශේෂඥ වෛද්‍ය යූ.ටී. විදානගම
30. මහාචාර්ය ලියනගේ අමරකීර්ති
31. මහාචාර්ය මොහොමඞ් ඉස්මයිල් මොහොමඞ් මව්ජූඞ්
32. සම්මානිත මහාචාර්ය වෛද්‍ය එම්.ඒ.එම්. සිද්දීක්
33. ජ්‍යෙෂ්ඨ කථිකාචාර්ය එම්.අයි.එම්. තව්ෆීක්
34. ඉංජිනේරු ගුෆ්රාන් ඉස්මයිල්
35. ආචාර්ය ඒ.ඞී. නිමල් චන්ද්‍රසිරි
36. ගීත රචක ධම්මික බණ්ඩාර
37. ප‍්‍රගතිශීලී ගොවිජන සම්මේලනයේ සභාපති එම්.කේ. ජයතිස්ස
38. ආචාර්ය රාජන් හූල්
39. සම්මානිත මහාචාර්ය රාජරත්නම් සිවචන්ද්‍රන්
40. භාෂා පරිවර්තක එස්. සිවගුරුනාදන්
41. නාට්‍ය සහ සිනමා අධ්‍යක්ෂ ධර්මසිරි බණ්ඩාරනායක
42. ලේඛක මහින්ද හත්තක
43. ප‍්‍රවීණ ගීත රචක රත්න ශ‍්‍රී විජේසිංහ
44. ජනමාධ්‍යවේදී පී.කේ. කසුන් පුස්සෙවෙල
45. රාවය ප‍්‍රධාන කර්තෘ විමලනාත් වීරරත්න
46. ජනමාධ්‍යවේදිනී ඉඳුනිල් උස්ගොඩ ආරච්චි
47. ජනමාධ්‍යවේදිනී වින්ද්‍යා ගමගේ
48. කාබනික පොහොර නිෂ්පාදකයන්ගේ සංගමයේ කැඳවුම්කරු ආර්.ඒ. ජයසූරිය
49. ජනමාධ්‍යවේදී තරිඳු ඉරංග ජයවර්ධන
50. ජනමාධ්‍යවේදී රසික ගුණවර්ධන
51. රාවය ප‍්‍රවෘත්ති කර්තෘ ප‍්‍රියන්ත ප‍්‍රදීප් රණසිංහ
52. ජනමාධ්‍යවේදී එන්.ඒ. නිමල් අබේසිංහ
53. රාවය නියෝජ්‍ය කර්තෘ ටිරන් කුමාර බංගගමආරච්චි
54. ජනමාධ්‍යවේදිනී දිනේෂිකා උදයංගි
55. ජනමාධ්‍යවේදී ටී. නඩරාසා
56. ආරක්ෂක නිලධාරී එන්.ඞී. වල්පොල
57. පොත් ප‍්‍රකාශක රංජිත් දිසානායක
58. දූෂණ විරෝධී ක‍්‍රියාකාරික විජය උඳුපිටිය
59. නිදහස සඳහා භාෂා සංගමයේ සභාපති පී.ආර්. උදය කුමාර
60. ව්‍යාපාරික එස්.ඒ. සුමිත් නේත්රංජන
61. රාජ්‍ය කළමනාකරණ සහායක එම්.එච්. රාසා මොහොමඞ්
62. ගීත රචක සහ මාධ්‍යවේදී උදය මානවසිංහ

ආගමික අන්තවාදය මිනිස් නිදහස සීමා කළා |රටින් පිටුවහල් කළ ශී‍්‍ර ලාංකික මුස්ලිම් ලේඛිකා ෂර්මිලා සෙයියිද්

අජිත් නිශාන්ත
ශ්‍රී ලාංකික මුස්ලිම් ලේඛිකාවන් ගැන අපට අසන්නට ලැබෙන්නේ කලාතුරකිනි. එයට හේතුව ලේඛනයේ හෝ නිර්මාණකරණයේ යෙදෙන මුස්ලිම් කාන්තාවන් හිග වීමය. එහෙත්, ද්‍රවිඩ සහ ඉංගී‍්‍රසි බසින් මෙන්ම සිංහලෙන් ලියන මුස්ලිම් ලේඛිකාවන් ද අතළොස්සක් පමණ පිරිසක් හෝ අප අතර සිටීම සතුටට කරුණකි. ඒ කෙසේවූවද, ලංකාවේ එවැනි එක් මුස්ලිම් ලේඛිකාවක් මේ වන විට බරපතළ අර්බුදයකට මැදිව සිටින්නීය. ෂර්මිලා සෙයියිද් නම් වන ඇයට පසුගිය වසර කිහිපයක් තිස්සේ මෙරට මුස්ලිම් මූලධර්මවාදීන්ගෙන් දිගින් දිගටම එල්ල වෙමින් පැවැති තර්ජන ගර්ජන සහ තාඩන පීඩන නිසාම ඇයට ලංකාව අත හැර යන්නට පවා සිදුවී තිබේ.

ද්‍රවිඩ බසින් නිර්මාණකරණයේ යෙදෙන ශී‍්‍ර ලාංකික මුස්ලිම් ලේඛිකාවක, කිවිදියක සහ සමාජ කි‍්‍රයාකාරිණියක වන ෂර්මිලා මේ වන විට සැගවී ජීවත් වන්නියක බවට පත්ව සිටියි. එරාවුර් හි ප‍්‍රජා කටයුතු පිළිබද සංවිධානයක් වන සමාජ සංවර්ධන සංවිධානයේ නිර්මාතෘවරිය වන ඇය 30 හැවිරිදි, එක් දරු මවකි. සිවිල් යුද්ධය නිමා වීමෙන් පසු ගෙවී ගිය වසර තුනක කාලය පුරා ඇය නැගෙනහිර පළාතේ සුළු ජාතික කාන්තාවන් සමග සමීපව කටයුතු කළාය.

ඇය විසින් රචනා කරන ලදුව, 2012 වසරේදී පළ වූිසිරගු මුලයිත්ත පෙන්’ සහ 2015 වසරේදී පළ වූිඌව්ව’ යන කාව්‍ය සංග‍්‍රහයන් දෙකට මෙන්මිඋම්මත්’ නමින් 2014 වසරේදී පළ වූ ඇගේ ප‍්‍රථම නවකතාවට ද තමිල්නාඩුවේ ප‍්‍රගතිශීලී ලේඛක සහ කලා සංගමයෙන් සම්මාන පිරිනැමිණි.

‘පියාපත් වැඩුණු ගැහැනු’ යන අදහස සහිත ඇගේිසිරගු මුලයිත්ත පෙන්’ කාව්‍ය සංග‍්‍රහය පළ වීමෙන් පසුව, 2012 නොවැම්බර් 18 වැනිදා බී.බී.සී. ද්‍රවිඩ (BBC
Tamil) සේවය සමග ඇය පැවැත්වූ සම්මුඛ සාකච්ඡාවකින් පසුව ඇගේ ජීවිතය කණපිට පෙරැළිණි. කාන්තාවන්ගේ ආරක්ෂාව පිළිබදව එම සම්මුඛ සාකච්ඡාවේදී අසන ලද ප‍්‍රශ්නයකට අවංකව පිළිතුරු දෙමින්, ගණිකා වෘත්තිය නීතිගත කිරීමෙන් ඔවුන්ට කිසියම් ආරක්ෂාවක් සැලසෙනු ඇතැයි ඇය කියා සිටියාය. ඇගේ එම ප‍්‍රකාශය මගින්, ඉස්ලාම් ආගමට අනුවිහරාම්’ හෙවත් තහනම් වෘත්තියක් ලෙස සැලකෙන ගණිකා වෘත්තිය පිළිගන්නා බවක් කියැවෙන්නේ යැයි කියමින් මූලධර්මවාදී කණ්ඩායම් හඩ නගන්නට වූහ. මේ සම්බන්ධයෙන් සමාව ගැනීමට සේයිද් එකග වූ නමුදු, මූලධර්මවාදී කණ්ඩායම් තරයේ කියා සිටියේ එම ප‍්‍රකාශය ඇය විසින් ඉල්ලා අස්කරගත යුතු බවය. එහෙත් ඇය එයට එකග වූයේ නැත.

ඇගේ එම ස්ථාවරය නිසා බරපතළ අර්බුදකාරී තත්ත්වයක් උද්ගත විය. ඇයත්, ඇගේ සොයුරියත් එක්ව පවත්වාගෙන ගිය ඉංගී‍්‍රසි අධ්‍යාපන ආයතනයකට පහර දී අලාභ හානි සිදු කළ මූලධර්මවාදී කණ්ඩායම් විසින් දිගින් දිගටම එල්ල කරන ලද බලපෑම් හේතු කොටගෙන ඇයටත්, ඇගේ පවුලේ සියලූ දෙනාටත් රටෙන් පිටවීමට සිදුවිය.
පසුගිය මාර්තු මාසයේදී පර්දාව නොමැතිව ඇය පෙනී සිටි ඡායාරූප කිහිපයක් මුහුණු පොතේ (Facebook) පළ වූ අතර, ඒවා ඉවත් කරගන්නැයි මූලධර්මවාදීන් විසින් ඇයට කරන ලද බලපෑම් ද ඇය විසින් ප‍්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබීමෙන් පසුව, මූලධර්මවාදී මුස්ලිම් කණ්ඩායම් විසින් ඇගේ මරණය පිළිබද ප‍්‍රවෘත්තියක් ද සමග දූෂණය කර මරා දමන ලද’ ඇගේ සිරුර සේ පෙනෙන පරිගණක පොටෝෂොප් තාක්ෂණ යෙන් නිර්මාණය කළ පින්තූර ද ඇතැම් මාධ්‍ය ඔස්සේ පළ කර තිබිණි.
මේ සියල්ල මෙසේ සිදු වන අතර, ශී‍්‍ර ලංකාවේ මෙන්ම ඉන්දියාවේත් ඇයට සහාය පළ කිරීමට මධ්‍යස්ථ මතධාරී මුස්ලිම් පිරිස් සහ ලේඛක ලේඛිකාවන් පිරිසක් ද ඉදිරිපත්ව සිටිති.

The News Minute නමැති පුවත් සේවාව සමග පැවැති සුවිශේෂී සම්මුඛ සාකච්ඡාවකදී රටින් පිටුවහල්වීම, සිය බී.බී.සී සම්මුඛ සාකච්ඡාව සහ ප‍්‍රකාශන නිදහස ඇතුළු කරුණු පිළිබදව ඇය දැක්වූ අදහස් පෙළගැස්මකි මේ.

ඔබ උපන් රට හැර ගිහින් තිබෙනවා. නමුත් එයින් මේ ප‍්‍රශ්නයට කිසියම් හෝ විසදුමක් ලැබී තිබෙනවාද?

පුද්ගලික ආරක්ෂාව සම්බන්ධයෙන් කිසියම් ආකාරයක සැනසිලි සහගත හැගීමක් නම් අපට දැනෙනවා. මට එරෙහිව දියත් කර තිබුණු ක්‍රෝධ සහගත පළිගැනීම් මාලාව විවිධ පැතිවලට පැතිරිලා යනවා කියලා හිතෙනකොට මට දැනුණු හැගීම වුණේ මම මගේ මුළු පවුලම ලොකු අර්බුදයකට දානවා කියන එකයි. ඒ වෙනකොට සාමාන්‍ය මුස්ලිම් ප‍්‍රජාව පවා මා වෙනුවෙන් පෙනී සිටියේ නැහැ. මම කියපු දේ වැරදි විදිහට වටහාගත්තු හුග දෙනෙක් කිව්වෙ මම ගණිකා වෘත්තිය හොද දෙයක් කියලා පිළිගන්නවයි කියලයි. හැබැයි මේ වෙනකොට ලෝකෙ පුරාම ජනතාව මගේ අවංක අදහස්වලට ගරු කරමින්, මගේ හඩ හරහා මතු වුණු කාන්තා ගැටලූ තේරුම් අරගෙන සිටීම ගැන මට සතුටුයි. ජීවිතය පිළිබද ඇති වුණු බිය නිසා රටෙන් පිටවෙන්න සිද්ධ වුණත්, ඒක වෙස් වළාගත්තු ආශීර් වාදයක් බවට පත් වෙලා තියෙනවා.

පර්දාව නැතිව ඔබ පෙනී සිටි ඡායාරූප මුහුණු පොතේ පළ කිරීම සම්බන්ධයෙන් ඔබට චෝදනා එල්ල වී තිබෙනවා. ශී‍්‍ර ලංකාවේ මුස්ලිම් ප‍්‍රජාව අනවශ්‍ය තරමට දැඩියි හෝ සාම්ප‍්‍රදායිකයි කියා ඔබ සිතනවාද?

මම දන්න විදිහට නම්, අල්-කුරානයේ සුරා අන්නූරයේ 31 වැනි ගාථා පාඨය අනුව, බර්කාවක් අදින්න කියලා නියමයක් ඉස්ලාම් ආගමේ නැහැ. අවාසනාවකට වගේ පීතෘ මූලික සමාජයක ඉස්ලාම් ආගම කි‍්‍රයාත්මක වෙනකොට, සමහර පුද්ගලයො හෝ ඇතැම් කණ්ඩායම් කිහිපයක් මේක අර්බුදයක් හැටියට නිර්මාණය කරනවා. මුළු ලෝකෙ පුරාම විහිදිලා ඉන්න මුළු මහත් මුස්ලිම් ජනතාවම එකම අනන්‍යතාවක් යටතට ගේන්න ඉස්ලාමීය කණ්ඩායම් කිහිපයක් කටයුතු කරමින් සිටිනවා. ඒ අනුවයි මුළු ඇගම වැහෙන්න ඇදුමක් අදින්නයි, මුහුණු වැස්මක් පළදින්නයි බල කරන්නෙ. ශී‍්‍ර ලංකාවේ අරාබි පාසල්වල පවා මේක කි‍්‍රයාත්මක කෙරෙනවා. ඉස්ලාම් ආගම කිසියම් ඇදුමක් හෝ කිසිම ආකාරයක අනන්‍යතාවක් මත පදනම් වෙච්ච ආගමක් නෙවෙයි. ඉස්ලාම් ආගමට පදනම් වෙන්නේ ඉමාන් කියන සංකල්පයයි. ඒකෙන් කියැවෙන්නෙ කිසිම කෙනෙක් විසින් තවත් කෙනෙකුට කිසිම දෙයක් සම්බන්ධයෙන් බලපෑම් කරන්න බැහැයි කියන එකයි.

වසර තුනක් තිස්සේ ඇදී යන මේ ප‍්‍රශ්නය ඇති වුණේ බී.බී.සී සේවයේ සම්මුඛ සාකච්ඡාව සහ ගණිකා වෘත්තිය සම්බන්ධයෙන් ඔබ දැක්වූ අදහස් නිසාම පමණක්ද?

මම නම් එහෙම හිතන්නෙ නැහැ. ඒකත් එක හේතුවක් තමයි. කාන්තාවන්ට ස්වාධීනව කටයුතු කරන්න පීතෘමූලික සමාජයක් ඉඩ දෙන්නේ නැහැ. මගේ අදහස්වලින් කාන්තාවන්ගේ නිදහස ගැන සංඥා නිකුත් කෙරුණු නිසා තමයි ඒ අදහස් සමාජයේ උදහසට ලක් වුණේ. ඒකෙන් මාව දෝෂ දර්ශනයට ලක් වුණා. ඔවුන් මං ගැන විමසිල්ලෙන් බලන්න පටන්ගත්තා. මගේ ස්වාධීනත්වය, මගේ නිදහස, මම කතා කරන දේවල්, මම ලියන දේවල්, මම අදින ඇදුම සහ මම ජීවත් වෙන විදිහ කියන මේ හැමදෙයක්ම ඔවුන්ගේ කැමැත්තට අනුව සිද්ධ වෙන දේවල් නෙවෙයි. ඉතින් ඔවුන්ට ඕන වුණා මාව නැති කරලා දාන්න…

ගණිකා වෘත්තිය පිළිබදව ඔබේ අදහස කුමක්ද? එය නීතිගත කිරීමෙන් යහපතක් වෙයි කියා ඔබ සිතන්නේ ඇයි?

යුද්ධයේ බලපෑමට හසුවූ ප‍්‍රදේශවල කාන්තාවන්ගේ ජීවිත හා බැදුණු සැබෑ යථාර්ථයන් සම්බන්ධයෙන් සිදු කළ මගේ පර්යේෂණ අනුවයි මම අදහස් පළ කළේ. උතුරු නැගෙනහිර පළාත්වල ගම්මාන රාශියකට මම ගියා. පවතින තත්ත්වයන් යටතේ ගණිකා වෘත්තියට බලෙන් තල්ලූ කරනු ලබන කාන්තාවන් වගේම බාල වයස්කාර ළමයින් පවා මට හමු වුණා. ලිංගික සේවය නීතිගත කිරීම මගින් බලහත්කාරයෙන් ලිංගික වහල් සේවයට පිරිස් යෙදවීම නවත්වන අතරම, අමානුෂික කි‍්‍රයා කලාපයන්ට එරෙහිව කටයුතු කිරීම සදහා පියවර ගැනීම සදහා කාන්තාවන්ට සහාය ලබා දිය හැකියි. කාන්තාවන් සම්බන්ධයෙන් සිදු වන අපරාධ සහ ප‍්‍රචණ්ඩකාරී තත්ත්වයන් ඒ මගින් අඩු කරගන්න පුළුවන් වෙයි. පවතින තත්ත්වයන් නිසාම කාන්තාවන් ගණිකා වෘත්තියට ඇදී යෑමත් ඒ මගින් වළක්වාගන්න පුළුවන් වෙයි. ගණිකා වෘත්තිය නීතිගත කරපු රටවල් දිහා බැලූවාම පේනවා ඒකෙන් කාන්තාවන්ගේ සුභසිද්ධිය, අපරාධ අනුපාතය පහළ යෑම සහ එයින් සමාජයට ඇති වී තිබෙන බලපෑම මොන වගේද කියලා. අන්න ඒ නිසායි මම කිව්වෙ පූර්ණ වශයෙන් පරිණත ධනවාදී රටක් වන ශී‍්‍ර ලංකාවටත් ඔය කාරණය සම්බන්ධයෙන් ගැටලූවක් තිබිය යුතු නැහැයි කියලා.

‘උම්මත්’ නමැති ඔබේ නවකතාවෙන් කියැවෙන්නේ ශී‍්‍ර ලංකාවේ නැගෙනහිර පළාතේ මුස්ලිම් ප‍්‍රජාව තලෙයිබාන්කරණය වීම ගැනයි. අද ඒ සම්බන්ධයෙන් පවතින තත්ත්වය ගැන යමක් අපට කියන්න පුළුවන්ද?

‘උම්මත්’ නවකතාවෙන් කිසිසේත්ම තලෙයිබානු කරණයක් ගැන කියැවෙන්නේ නැහැ. ඒක පොත ලියපු කතුවරියට අපහාස කිරීමේ අරමුණ ඇතිව, නවකතාව විකෘති කරලා අදහස් පළ කරන අය පතුරන දුර්මතයක්. ඇත්තටමිඋම්මත්’ නවකතාවෙන් කියැවෙන්නේ ශී‍්‍ර ලංකාවේ සිවිල් යුද්ධය අත්විදිමින් ජීවත් වූ, වාර්ගික සහ ආගමික වශයෙන් සුළුතරයට අයත් කාන්තාවන්ගේ ඛේදවාචකය ගැනයි. මේ නවකතාව සදහා මම තලෙයිබානුකරණය කියන වචනය යොදාගත්තේ පහසුවෙන් තේරුම්ගත හැකි උදාහරණයක් විදිහටයි. ඇතැම් ආගමික අන්තවාදී සංවිධාන ආගමික නිදහස සීමා කිරීමට පසුබිම සැකසෙන ආකාරයේ මතවාද පතුරුවමින් සිටිනවා. ඉස්ලාම් ධර්මය සම්බන්ධයෙන් ඔවුන් පළ කරන මතවාද සමස්ත මුස්ලිම් ප‍්‍රජාව විසින්ම අනුගමනය කළ යුතු යැයි විශ්වාස කරන මුස්ලිම් කල්ලි ප‍්‍රමාණයත්් ක‍්‍රමයෙන් වැඩි වෙමින් සිටිනවා. ඒ මතවාදවලට පටහැනි අදහස් දරණ අයව හෙළා දකින යම් ක‍්‍රමවේදයකුත් කි‍්‍රයාත්මක වෙනවා. ඒක තරමක් දුරට තලෙයිබාන්වරු කරන දේටත් සමානයි.

රාවය  - 
අජිත් නිශාන්ත

ajith_vithana@yahoo.com

කුමාරි අක්කාගේ ඛේදවාචකය

 https://www.youtube.com/c/LankaJournalist
මේ සමාජය දැන් කුණු වී ඕජස් ගලන තුවාලයකි .
වැගිරෙන දුගඳ ඕජස් රස බලන , මැස්සන් කැලක් බවට මහා ජනයා පත්ව සිටී .
කුවේට් හී කුමාරි අසරණ කාන්තාවකි . ජීවිත කාලයක් තිස්සේ ඇය විඳ ඇති කටොර අත්දැකීම් විසින් මානසික පීඩනයකට ලක්ව
සිටින්නියකි .
ඇයට ගීත ගායනය කිරීමට නොහැකි වුවත් රිසි සේ හඬ නැගීමෙන් ඇගේ දුක නිවා ගනිමින් සිටියාය .
මිනිසුන් සමච්චලයට නගන ඝෝෂාව ප්‍රීති ඝෝෂාවක් සේ වරදවා වටහා ගත් ඇය ඉන් ප්‍රමෝදයට පත්ව ඉවක් බවක් නැතිව කෑ ගසන්නට පටන් ගති .
ඇගේ නොසරුප් වදන් වලින් සහ මුග්ධ ප්‍රකාශ වලින් කුණු රසයක් ලැබූ ඇතැමෙක් ඇයව උසි ගන්වමින් විනෝදයක් ලබන්නට පටන් ගත්තාය ,
ඒ සමගම සමාජයේ ඇතැම් දෙනෙකුගෙන් ඈ වෙත අනුකම්පාවක්ද හිමි විය . එය ඇයට මහඟු අස්වැසිල්ලක් විය .
ජනප්‍රසිද්ධිය ඈ වෙත හිමිවනු දුටු බොහෝ අවධානය දිනා ගැනීමට කැමති පිරිස් ඈ දඩ මීමා කොට ගෙන ප්‍රචාරයක් ලබා ගැනීමට පෙළඹුණි .
දැන් ඇය සමාජයට විහිලු සපයන විකාර රූපී මෙවලමකි .
ඇගේ ගීත අසා වින්දනයක් ලබන්නට නොහැකි හෙයින් බහුතරය විනෝදයක් ලබති .
සුළු ගණනක් දී කුමාරි අක්කා ගෙන්වා පෙන්වා එයින් ආතල් ගැනීමට බොහෝ දෙනා පුරුදුව ඇත .
සත්‍යයකි , නොබෝ දිනකින් ඇය මැතිවරණ වේදිකාවේ දැකිය හැකි වනු ඇත .
අම්බරු චන්ද දායකයන් වෙසෙන රටක ඔවුන් ගෙන්වා ගැනීමට තකතීරු දේශපාලකයින් ඈ භාවිත කිරීම තේරුම් ගත හැකිය .
එහෙත් ඇතැම් කළා කරුවන් ඇගෙන් ආතල් ගැනීම පිළිකුල් සහගතය .
පොඩි ඇවිස්සීමකින් අනතුරුව ඇගෙන් පිටවන ඉවක් බවක් නැති වදන් වලින් කුණු රසය ගලා යයි .
සමාජය ඒ දෙස බලා සිටින්නේ ටික කාලයකි . අනතුරුව මේ අහිංසක ගැහැණිය නුදුරු දිනයක දී කෙසෙල් ලෙල්ලක් මෙන් විසි කර දැමෙනු ඇත .
මේ නූගත් , අසරණ ගැහැණියගෙන් ආතල් ගැනීම දැනුම් තේරුම් ඇති මිනිසුන් ලෙස දැන්වත් නැවැත්විය යුතුය .
අතීතයේ ගම් වල , මානසික රෝගී ගැහැණුන් ගේ රෙදි කොණෙන් ඇද , ඔවුන් අවුස්සා කුණුහරප වැලක් අසා ගෙන විනෝද වූ නසරානි කොලු කුරුට්ටන්ගේ තත්වයට මුළු සමාජයම පත්ව සිටී .
likes සහ views මිනුම් දණ්ඩ ලෙස ගත්විට ඕනෑම කුණුගොඩක් සඳහා වටිනාකමක් ඇතිවේ .
හරය හෝ ඉහල රස වින්දනය තව දුරටත් නිර්නායකයන් බවට පත් නොවේ .
මේ පහත් රුචිකත්වය ඕපපාතික නොවේ . කලකට පෙර රියැලිටි වැඩසටහනකට පැමිණි අසරණ මන්ද මානසික තරග කරුවන් අවුස්සා ඔවුන්ගෙන් පිටවන නොසරුප් කථා සමාජයට මුදා හළ බවත් , ඒවායේ කුණු රසය සමාජගත වූ බවත් අපට මතකය .
ඊ ලඟට කුවේට් හී දිළිඳු , පීඩිත කාන්තාවක් දුරකථනයෙන් කියන කුණුහරුප රස විඳීමට මේ සමාජයට හැකි විය . එවැනි දේ සොයමින් සමාජගත කරණ අන්දමේ අවජාතක මානසිකත්වයක් බෝවී යමින් පවතී .
මෙහෙම ගියහොත් , වේදිකාව මත වීදුරු වැසිකිළියක් තනවා විවිධ කෝණ වලින් රු ගතකරමින් මළපහ කරන වේගය අනුව ජයග්‍රාහකයා තෝරණ රියැලිටි තරග වැඩි ඈතක නොවේ !

ඔබේ දරුවන් හැදෙන වැඩෙන සමාජයේ යතාර්ථය බෙහෙවින් පිළිකුල් සහගතය .
අපේ සමාජය අනුගමනය කරණ පුරුෂාර්ථ ලොව ම්ලේච්චම ශිෂ්ඨාචාරයක් ඇති ගෝත්‍රික සමාජයකටත් වඩා අන්ත පහත් තත්වයට පත් වී ඇත .
මේ ව්‍යසනයෙන් ජාතිය බේරා ගැනීමට දැඩි නීති රීති පද්ධතියක් සකසා සමාජය සහ මාධ්‍යය ආරක්ෂා කර ගත යුතුය .
විද්වතුන් ඉදිරියට පැමිණිය යුතුය .

නාරද විජයසූරිය  ෙෆ්ස්බුක් සටහනක්







ඔහු මුස්ලිම් ජාතිකයෙක් ශ්‍රී ලංකිකයෙක් නායකයෙක්.......මොහොතක් නැවතී ඔහුගේ හඩට සවන් දෙන්න

 https://www.youtube.com/watch?v=b7iSE4GPIHU

මාධ්‍ය නිදහස සහ ශ්‍රී ලංකාවේ කැලෑ නීතිය – සුනන්ද දේශප්‍රිය

කබ්රාල්-නැඟණිය ඇලෝසියස් රඟපෑ තහනමට ලක් වූ ජේම්ස් බොන්ඩ් 1 - උපුල් ජෝශප් ප්‍රනාන්දු

කබ්රාල්-නැඟණිය ඇලෝසියස් රඟපෑ තහනමට ලක් වූ ජේම්ස් බොන්ඩ් 1 - උපුල් ජෝශප් ප්‍රනාන්දු

ගෙදර මිදුල නොව මේ සුද්ද කරන්නේ මහා රක්‍ෂිතයකි (කැලෑ පාළුවා යන්නට සමාන වචනයක්‌ වේ නම් ඒ දේශපාලුවාය)

මාධ්‍යවේදී නිමලරාජන් ඝාතනය කර වසර 15යි. ඝාතකයින් තවමත් සුවසේ නිදැල්ලේ?

අන්තර්ජාලයෙන් සිහින ලෝකයට පිවිසෙන ලාංකික නිරුවත් ම්ලේච්ඡයෝ -- W3Lanka

ඉන්දියාවේ හිටපු ජනාධිපති ආචාර්ය අබ්දුල් කලාම් ලංකාවේදී කියු කතාව ...... දේශපාලනඥයින්ට හොඳ ආදර්ශයක්..