sponsor

sponsor
Theme images by kelvinjay. Powered by Blogger.

Slider

Sample Text

Follow by Email

Video Of Day

වීඩියෝ

දේශපාලන

උණුසුම් පුවත්

news

politics

Journalist

video

නිදහස් චතුරශ්‍රය අසලදී මියගොස් සිටී රජීව් ජයවීරගේ අවසන් ලිපිය!

කොළඹ 07, නිදහස් චතුරස්‍රය ආසන්නයේ තිබි පුද්ගල මළ සිරුරක් අද (12) උදෑසන 6.45 පමණ පොලිසිය විසින් සොයාගෙන තිබිණ.

එසේ මියගොස් සිටි 64 හැවිරිදි පුද්ගලයා තමන්ගේ මරණයට පෙර සිය සහෝදරයාට ලියන ලදැයි කියන අවසන් ලිපියක් පොලිසිය විසින් සොයා ගෙන ඇත. තමන් විසින් මෙවැනි තීරණයක් ගැනීම සම්බන්ධයෙන් සමාව අයදින බවද එහි සඳහන් කොට තිබේ.

පොලිසිය පවසන පරිදි එම ලිපියේ ඇති කරුණු අනුව තමන්ට ඇතිවී තිබෙන රෝගී තත්ත්වයක් හේතුවෙන් සියදිවි නසා ගන්නා බවට ඔහු එම ලිපියේ සඳහන් කර ඇත.

සිය නිවසේ මෙහෙකාරිය ලෙස කටයුතු කළ තැනැත්තිය තමාව රැකබලා ගැනීම උදෙසා ඇය වෙනුවෙන් රුපියල් මිලියනයක මුදලක් බැංකු ගිණුමක තැන්පත් කර ඇති බවත් කොවිඩ් 19 වසංගතය මර්ධනය සඳහා පිහිටුවා ඇති ජනාධිපති අරමුදලට ද රුපියල් ලක්ෂ 05 ක මුදලක් බැර කළ බවට එම ලිපියෙහි සඳහන් වේ.

2019/20 වර්ෂය සඳහා පියවීමට ඇති ආදායම් බදු ද තමන් විසින් ගෙවා ඇති බවත් සිය අවමංගල්‍ය කටයුතු වෙනුවෙන් අවශ්‍ය මුදල් පියවීමට උත්සහ කලද එය සිදුකළ හැක්කේ වයස අවුරුදු 70 කට වඩා වැඩිනම් පමණක් බැවින් එය පියවීමට තමන්ට නොහැකි වූ බව ද ඔහු සිය ලිපියේ සඳහන් කොට තිබේ.

තමන් විසින් සියදිවි නසා ගැනීම සඳහා යොදා ගනු ලැබූ ගිනි අවිය රුපියල් 151,500 ක මුදලකට මිලදී ගත් බවටද එම ලිපියෙහි සඳහන් වේ.

කෙසේ වුවත් මෙම ලිපියේ අඩංගු කරුණු සහ මරණය සියදිවි නසා ගැනීමක්ද යන්න සම්බන්ධයෙන් පොලිසිය වැඩිදුර පරීක්ෂණ සිදුකරයි.

මෙලෙස මියගොස් ඇත්තේ රජීව් ජයවීර නම් වන අයෙක් වන අතර ඔහු ශ්‍රී ලන්කන් ගුවන් සේවයේ හිටපු කළමණාකරුවෙක් මෙන්ම නිදහස් මාධ්‍යවේදියෙක් ලෙසද කටයුතු කළ අයෙකු වේ. ඔහු බොහෝ කාලයක සිට 'කලම්බු ටෙලිග්‍රාෆ්' වෙබ් අඩවියටද ලිපි සපයා ඇත.



'කළම්බෝ ටෙලිග්‍රාෆ්' එකට ලිපි සම්පාදනය කල අයෙක් :

රජීව් ජයවීර ගේ හදිසි අභාවය සම්බන්ධයෙන් සිය FB පිටුවේ සටහනක් පළකර ඇති 'කළම්බෝ ටෙලිග්‍රාෆ්' කර්තෘ මෙසේ පවසයි.

''උදේම නැගිටේ කණගාටුදායක ප්‍රවෘත්තියක් එක්ක. ඒ රජීවව මරල කියල ආපු කෝල් එකකින්. එයා මට ඥාතියෙකුත් වෙනව. රජීව ජයවීරගේ මරණය සිය දිවි නසා ගැනීමක් කියල පොලීසිය කියනව. ඒත් මට තාම හරියට තොරතුරක් නැහැ. එයා මට පහුගිය අප්‍රේල් මාසෙ වෙන කන් ලිව්ව එයාගෙ ඔපීනියන් කොලම් එකක්. ලිපි 170ක් ලියල තියෙනව 'කළම්බෝ ටෙලිග්‍රාෆ්' එකට.

ඒව මෙතනින් කියවන්න:

අන්තිම එක ලිව්වෙ මුස්ලිම් අය කොවිඩ් පතුරවනව කියල. ඒක මම දැම්මෙ නැහැ. ඒක පට්ට ජාතිවාදී කොලමක්. ඒකට මාත් එක්ක වාදෙකුත් ගියා. මම කිව්ව ආණ්ඩුව ඒ ඉන්දියාවෙයි, මැලේසියාවෙයි සම්මණ්ත්‍රණයට ගිහින් ආපු අයව ගුවන් තොටුපලේදි චෙක් නොකරපු ගැන ආණ්ඩුවට වරදක් නොකියා පිටරට ඉඳන් එන මුස්ලිම් අයට දොස් කියන එක වැරදියි කියල. එයා කොහොමත් ජාතිකවාදියෙක්.

එයා ලියන ඒව, එයාගෙ අදහස් මේ ආණ්ඩුව එක්ක එකට යනව, ඔය ශ්‍රී ලංකන් ගුවන් සේවයේ හුටපට ගැන හැර. ශ්‍රී ලංකන් ගැන එයා ලියපු කොලම් හැර අනික්වාට මගේ කිසිම පුද්ගලික කැමැත්තක් තිබ්බෙ නැහැ. ඒත් ඒවත් මතනෙ.

නමුත් එයාගෙ මරණය ඝාතනයක් උනත් ඒක දැනට ලියල තියෙන දේවල් උඩ කරපු එකක් කියල හිතන්න අමාරුයි. අනික එයා මට විතරක් නෙමෙයි 'සන්ඩේ අයිලන්ඩ්' එකටත් ලිව්ව. අප්‍රේල්වල ඉඳන් එයා ලිව්වෙ 'අයිලන්ඩ්' එකට විතරයි. මට එවන එක නතර කරා අර වාදෙන් පස්සෙ. ඝාතනයක් උනත්, සියදිවි නසා ගැනීමක් උනත්, එයා ගිහින් දැන්.

එයා සිංහල බෞද්ධයෙක්. නිවන් සුව ලැබේවා රජීව අයියා!!



සත්‍යවාදී ලියවිල්ලකි !

පොලිසිය විසින් සොගත් බව කියන රජීව් ජයවීරගේ අවසන් ලිපිය සම්බන්ධයෙන් සිය FB පිටුවේ සටහනක් පළකර ඇති 'කළම්බෝ ටෙලිග්‍රාෆ්' කතුවරයා මෙසේ සටහන් කර ඇත.

''රජීව සියදිවි තොරකර ගැනීමට පෙර ලියා ඇති පිටු තුනක ලිපිය කියවීමි. එය සත්‍යවාදී ලියවිල්ලකි. කොවිඩ් අරමුදලටත් මිලියන බාගයක් දීල, වැඩකරන කෙනාට මිලියන 1ක් පොතේ දාල ඔක්කොමත් කරල.     151,500කට ෆයරාම් එක අරන් තියෙන්නෙ. එයා ඒක අරගෙන නීතිය කැඩුවට දුක් වෙනව කියලත් කියනව.'' 

theleader.lk

ඝාතණය කළ මිතුරන් සය දෙනෙකු පිලිබඳ මතක ය.- සිරිමල් විජේසිංහ

ප‍්‍රගීත් එක්නැළිගොඩ - විජය කුමාරණතුංග - දයා පතිරණ - රිචඩ් ද සොයිසා - ලසන්ත වික‍්‍රමතුංග - රෝහණ කුමාර.

කුමන හෝ හේතුවක ට අප මිතුරන් ඝාතණය වීම අතිශය වේදනා ගෙන දෙන්නකි. 88/89 කැරළි සමයෙහි මා මිත‍්‍ර ජවිපෙ සොයුරන් විසිපහක ට වැඩි පිරිසක් මරා දැමිණි. උන් ගේ දේශපාලන මතය හා මා එක`ග නො වුණ ද නීත්‍යානුකූල නඩු පැවරීමකින් තොර ව එසේ ඝාතණ ය කිරීම තිරශ්චීන ය.

මේ කියන්න ට යන්නේ ද අමානුෂික ව ඝාතණය වූ සුවිශේෂී මිතුරන් සය දෙනෙකු ගැන ය.

රෝහණ කුමාරගේ ලිවීමේ කලාව ඔහුගේ යහලුවන් පවා කැමති නො වූ වකි. මාධ්‍ය කලාවෙහි සියලූ සදාචාර සීමාවන් උල්ංඝණය කළ ඔහු මිනිසුන්ගේ පුද්ගලික ජීවිතය ද ඈ දා නිර්ධය ලෙස පහර දුන්නේ ය.

මොන ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය තිබුණ ද සීමාව ඉක්ම වූ කළ අවසානය නියත බව ඔහු ගේ ඝාතණය විසින් අප ට තේරුම් කරන ලදි. එහෙත් ඔහු නිහ`ඩ කරනු වෙනුවට මරා දැමීම කිසිසේත් යුක්ති සහගත නො වේ.

ලසන්ත වික‍්‍රමතුංගගේ ලිවීම් ඉතා නිර්ධය වූ ව ද ඔහු රතු කට්ට පැන්නේ නම් නැත. එහෙත් පාලකයන් සිතු වේ ඔහු තම සීමාව ඉක්ම ගිය බවකි.

රිචඩ් ද සොයිසා අමු අමුවේ මරා දමන ලද්දේ ජවිපෙ කැරළිකරුවන් ට සහය දීම නිසා ය.

දයා පතිරණ සහ විජය කුමාරණතුංග ජීවිතය පිදුවේ සිය දේශපාලන මතය අභීතව, නො වෙනස් ව දරා සිටීම හේතුවෙනි. දෙමළ මුස්ලිම් ජනතාව වෙත දේශපාලන බලය බෙදා දිය යුත්තේ යැයි තරයේ විශ්වාස කළ උන් ඒ වෙනුවෙන් කොන්දේසි විරහිත ව සටන් කළෝ ය. ඒ නිසා ම අවසානයෙහි මරණය නියත විය.

ඔවුනගේ මේ දේශපාලන මත ය කො තරම් නිවැරදි දැයි අප ට පසක් කරවනු ලැබු යේ පසු ව දිග්ගැස්සුනු මහ යුද්ධය ක කුරිරුකම විසිනි.

කල්‍යාණ මිත‍්‍ර ප‍්‍රදීප් එක්නැළිගොඩ නවීන බුද්ධිමතෙකි. ඔහුගේ ලියැවිලි දේශපාලනික ය. සමාජ විද්‍යාත්මක ය. අතුරුදහන් වූ ව ද සැමගේ විශ්වාසය වන්නේ ඔහු ද ඝාතණය වී ඇති වග ය. එහෙත් මරා දමන්න ට තරම් ඔහුගේ ලේඛණ, සීමාවන් ඉක්ම ගියේ නැත. ඔහු විනාශ කර ඇත්නම්, එය එම ලියැවිලි හේතුවෙන් නොව කිහිප දෙනෙකු පමණක් දැන සිටි ඔහුගේ රහසක් අනුන් විසින් පාවා දීම නිසා බව මගේ අදහස යි. එය මෙහි ලිවීම අසීරු ය.

මෙහි රෝහණ කුමාර හැර අන් සියලු ඝාතණ වක‍්‍රකාර ව යුද්ධය හා සම්බන්ධ ය.

මේ ඝාතණයන් ගැන චෝදනා එල්ල වූ යේ පහත අය ට ය.

රෝහණ කුමාර - චන්දි‍්‍රකා කුමාරණතුංග

රිචඩ් ද සොයිසා - ආර්. පේ‍්‍රමදාස

විජය කුමාරණතුංග - රෝහණ විජේවීර

දයා පතිරණ - රෝහණ විජේවීර

ලසන්ත වික‍්‍රමතුංග - ගෝඨාබය රාජපක්ෂ

ප‍්‍රගීත් එක්නැළිගොඩ - ගෝඨාබය රාජපක්ෂ

ඊනියා යුධ ජයග‍්‍රහණය සමරන මේ මොහොතෙහි දී ඒ පිළිබ`ද ව ද මතක් කර ගැනීම වටී.

සිරිමල් විජේසිංහ
Sirimal Wijesinghe







පාර්ලිමේන්තුවේ අමුඩ මාමා

ජන නායකයෙක් වේදිකාවක ජනතාව අමතමින් සිටියි. ඒ සමඟම පසෙකින් ගැබ්බර වූ මවක් විලිරුදාවෙන් කෑ ගසයි. අසල රික්ෂෝ දෙකක් තිබුනද ඇයව රෝහල වෙත ගෙන යාමට එකදු මිනිසෙකු පියනැංගේ නැත. මෙම ජන නායකයා වේදිකාවෙන් බැස රික්ෂෝවේ එම මව තබා ඇයව රෝහල වෙත ගෙන ගියේය. ඊට පිටුපසින් ජනතාව ජයවේවා! ජයවේවා! යැයි කෑමොර දුන්නේය. අවසානයේදී මවත් ඇයගේ දරුවාත් බේරා ගැනීමට හැකිවිය. මෙම ක්‍රියාව නිසා මෙම ජනනායකයාගේ ජන්ද ව්‍යාපාරය සාර්ථක විය.
විජයානන්ද දහනායක මහතා

 දේශපාලනයේ බලය අයුතු ලෙස යොදා ගත් සමාජයේ මොහු සැමට ආදර්ශවත් චරිතයක් විය. මෙතුමා නමින් ආචාර්ය විජයානන්ද දහනායක මහතා ය. වරෙක පාසල් ලමුන්ට කන්න බනිස් දී බනිස් මාමා යැයි මොහුට කීවේය. තවත් විටෙක රෙදි මිල ඉහළ යෑම නිසා අමුඩයකින් සැරසී පාර්ලිමෙන්තුවට යෑම නිසා අමුඩ මාමා යන නම පටබැදුනේය. මේ ඔහුගේ කතාවයි.




 මොහු මූලික අධ්‍යාපනය ගාල්ල රිච්මන්ඩ් විද්‍යාලයෙන් ලත් අතර වැඩිදුර අධ්‍යාපනය සදහා ගල්කිස්ස ශාන්ත තෝමස් විද්‍යාලයට ගියේය. ඉන්පසු ඉංග්‍රීසි අභ්‍යාස විද්‍යාලයෙන් ගුරුවරයෙකු ලෙස පුහුණුව ලැබ වෘත්තිය ජීවිතය ගාල්ල ශාන්ත ඇලෝසියස් විද්‍යාලයෙන් ආරම්භ කලේය. ගුරුවරයෙකු ලෙස කලක් සේවය කර මෙතුමා දේශපාලනයට පැමිණියේ ය.

 1938 වන විට ගාල්ල නගර සභාවේ පාලනය  ඒකාධිකාරයක්ව පැවතුනි. සමාන්‍ය ජනතාව භය කර බදු අය කර ගැනීම එකල බොහෝ විට සිදුවිය. මේවාට විරුද්ධව කතා කිරීමට කවුරුවත් ඉදිරිපත් වූයේ නැත. මෙවන් වාතවරණයකදී දහනායක මහතා හා ඔහුගේ සගයෝ කිහිප දෙනෙක් සමඟ මිනී පෙට්ටි රැගෙන එහි කළු පැහැති කොළ අලවා විලාප කියමින් විරෝධතාවය පෑවේය. මෙම විරෝධතා ව්‍යාපාරය ඉතා සාර්ථක වූ අතර කෙටි කලකින් ගාල්ල නගර සභාව විසුරුවා හැරියේය. ඉන්පසු එහි ජන්දයට ඉදිරිපත් වූ දහනායක මහතාට එහි නාගරික සභිකයෙකු ලෙස තේරීප්ත් වීමට හැකිවිය. 1939 පැවැත්වූ ජන්දයෙන් ගාල්ලේ පලමු නගරාධිපති ලෙස පත් විය. ගාල්ල නගර සභාව ක්‍රමක්‍රමයෙන් නගා සිටවූ ඔහු ජනතාවගේ ආකර්ෂණය නොමදව දිනා ගත්තේය.



දහනායක මහතා වෙනුවෙන් නිකුත් වූ මුද්දරයක්
 1944 රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභාවේ බිබිල ආසණයට මොහු තර්ඟ කලේය. මොහු ජන්ද ප්‍රචාරණය සදහා මුදල් වියදම් කලේ නැත. තම එකම ජාතික ඇදුමෙන් සැරසී ගමින් ගමට ගියේය. මිනිසුන් ගැවසෙන නාන ලිදවල් හමුවූ විට ඔහු එතැනම නෑවේය. ඉන්පසු තම ඇදුම වේලෙන තුරු එතැන සිටි මිනිසුන් සමඟ දොඩමළු වූයේය. එමගින් ඔහුට ජනතාවගේ ආකර්ෂණය නොඅඩුව ලැබුනේය. 1947 දී ලංකා සමසමාජ පක්ෂයෙන් ගාල්ල ආසණයට , සතයක්වත් වියදම් නොකර තරඟ කල මොහු ජයග්‍රහණය කලේය. මොහු දේශපාලන රැස්වීම් වලදී කීවේ " මට පුලුවන් උනා හොදට සල්ලි තියෙන ගහක් හොලවලා මිනිසුන්ට ඒවා ඇහිදගන්න පුලුවන් වැඩපිළිවෙලක් සකස් කරන්න." දහනායක මහතා මෙසේ සල්ලි ගස කීවේ බිබිල ආසනයට ඔහු හා තරඟ කෙරූ පුද්ගලයා ගැනයි.

 1956 දී බණ්ඩාරණායක රජයේ අධ්‍යාපන ඇමති ධූරය හෙබවූයේය. ආර්ථික අර්බුධ හේතුවෙන් කලක් පාසල් ලමුන්ට ලබාදුන් දිවා ආහාරය නතර කර තිබුනි. දහනායක මහතා පාසල් ලමුන්ට බනිස් දීමට මෙම කාලයේදී ක්‍රියා කල නිසා මොහුට බනිස් මාමා යැයි ව්‍යවහාර විය.




1962 වසරේ පමණ රෙදි මිල අධික ලෙස වැඩිවූයේය. ඒ නිසා රෙදිපිලි අලෙවිය රජය යටතට ගැනීමට කටයුතු කලේය. රෙදි අලෙවිය කලේ සතොස ආයතනයයි. රෙදි හිගවූ නිසා පාරිභෝගිකයන් පීඩාවට පත් විය. මීට විරෝධය දැක්වූ දහනායක මහතා පාර්ලිමේන්තුව දක්වා අමුඩයෙන් සැරසී ගියේය. එමනිසා මොහු අමුඩ මාමා ලෙස ප්‍රකට විය.




අමුඩ මාමා
අද සිටින දේශපාලනඥයින්ට දහනායක මහතා ඉතා හොද ආදර්ශයකි. මෙතුමා රජයෙන් වාහනයක් ලැබෙන තුරු ගමන් ගත්තේ බසයෙනි. ලංකාවේ පස්වෙනි අගමැති ලෙස මෙතුමා පත්විය.

 බලය නිසාවෙන් මොහු
ජනතාවගෙන් තරමක් දුරස් වූවාදෝ යැයි සිතේ. 1960 මාර්තු මැතිවරණයේදී ගාල්ල ආසනය පරාජය වූයේ මෙතුමා අගමැති පදවියේ සිටියදීමයි. 1989 දී දේශපාලන ජීවිතයෙන් මෙතුමා විශාම ගත්තේය.

උපුටා ගැනිම - https://wasithaya.blogspot.com/2016/08/blog-post_27.html

මාධ්‍ය නිදහස් සම්මාන ලාභිනියක හා අහඹු හමුවක් ගැන අමුතු කතාවක්.

ලෝක ජනමාධ්‍ය නිදහස් දිනය හෙවත් World Press Freedom Day යෙදී තිබුණේ ඊයේටය. එය එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය විසින් නම්කරන ලද දිනයකි. ඔවුන් මේ දිනය සමරන්නේ කිසියම් රටක දී ජනමාධ්‍ය නිදහසට අදාළ 'ගෝලීය සම්මන්ත්‍රණයක්' සංවිධානය කරමින් හා යුනෙස්කෝ/ගිලර්මෝ කානෝ ලෝක ජන‍මාධ්‍ය නිදහස් ත්‍යාගය (UNESCO/Guillermo Cano World Press Freedom Prize) ප්‍රදානය කරමිනි.
එහෙත් මේ ඒ ගැන නොවේ.
මෙය ඊට වඩා පරණ කතාවකි. එහි මුල් කොටස බොහෝ දෙනෙක් දනිති.
එහෙත් එහි දෙවැනි කොටස ඉතාම සීමිත පිරිසක් පමණක් දන්නා පෞද්ගලික අත්දැකීමකි.

2006 වසරේ මෙම සැමරුම පැවැත්වීමට යුනෙස්කෝව විසින් තෝරාගනු ලැබුවේ ශ්‍රී ලංකාවයි. තෙදිනක සැමරුම අරඹමින් 2006 මැයි 02වැනි දා කොළඹ ප්‍රධාන හෝටලයක පැවැති සම්මාන රාත්‍රියට දෙස් විදෙස් මාධ්‍යවේදීහු, රාජ්‍ය තාන්ත්‍රිකයෝ හා සම්භාවනීය අමුත්තෝ සහභාගී වෙමින් සිටියහ. අපි ද ඒ අතර වීමු. එහෙත් උළෙල ආරම්භයේදීම වාගේ අප වෙත ආවේ නරක ආරංචියකි. අප එහි ඉන්නා අතරවාරයේ රටේ අනෙක් කොනේ ජනමාධ්‍ය ආයතනයකට මාරාන්තික ප්‍රහාරයක් එල්ලවී තිබිණි.

කොළඹ දී යුනෙස්කෝව හා ආණ්ඩුව එකතු වී මාධ්‍ය නිදහස් දිනය සමරන විට ඊට සමාන්තරව යාපනයේ දී උදයන් පුවත්පත් කාර්යාලයට වෙඩි ප්‍රහාරයක් එල්ල කර එහි සේවකයින් දෙදෙනකු ඝාතනය කරමින් මාධ්‍ය නිදහස සමරා තිබිණි.
ආරංචිය ලද සැණින් ඒ ගැන උත්සව සභාව දැනුවත් කර අපේ විරෝධය පළකළ අප උළෙල වර්ජනය කරමින් නැගිට ඒමට තීරණය කළෙමු. ඒ වසරේ ලෝක මාද්‍ය නිදහස් ත්‍යාගයට හිමිකම් කී ලෙබනන් රූපවාහිනී ජනමාධ්‍යවේදිනියකවූ මේ ෂිඩියැක් (May Chidiac) ද සිය සම්මානය ලැබීමේ බලාපොරොත්තුවෙන් උත්සව සභාවේ සිටියාය. 2005 වසරේ කාර් බෝම්බ ඝාතන තැතකින් මරණාසන්න තුවාල ලබා දිවි ගලවාගත් නමුත් ඇය සිටියේ ඒ අනතුරින් රෝද පුටුවකට සීමාවුණු තත්ත්වයකය. උළෙල මුළුමනින් කඩාකප්පල් කිරීමේ අරමුණක් නැතත්, සහෝදර මාධ්‍ය ආයතනයකට මාරාන්තික ප්‍රහාරයක් එල්ලවී තිබිය දී, මෙබඳු ප්‍රහාර නවත්වන්නට කිසිදු සාධාරණ උත්සාහයක් නොදරන, එපමණක් නොව ඒ ප්‍රහාරවලට ආධාර හා අනුබලද දෙන ආණ්ඩුවක් සමග මාධ්‍ය නිදහස සැමරීමට අපට නොහැකි බැවින්, ලංකාවේ ජනමාධ්‍ය සංවිධාන නියෝජනය කරන අප උත්සව සභාවෙන් පිටව යන බවත්, එහෙත් මේ අවාසනාවන්ත තත්ත්වයට කිසිදු අයුරකින් සම්බන්ධයක් නැති සහෝදර මාධ්‍යවේදිනිය ලබන්නට යන ඇගයීමට අපේ සුබපැතුම් එක්කරන බවත් පවසා අපි උත්සව සභාවෙන් පිටව ආවෙමු.
ඒ වනවිට අපට සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් ලැබී තිබූ තොරතුරු මත පිහිටා අප සියල්ලන් වෙනුවෙන් මේ ප්‍රකාශය සුනන්ද විසින් සිදුකරන ලද අතර, (මතක හැටියට) පෝද්දල, කනේසන්, කසුන්, අතුල, මංජුල, කොත්තිගොඩ, අමීන්, මුසම්මිල්, කමල්, අජිත් සමරනායක, අජිත් සෙනෙවිරත්න, නුවන් ලියනගේ, ධර්මසිරි සුනන්ද හා මා ද ඇතුළු (සියලු නම් මතක නැතිවීම/නිවැරැදි නොවීම ගැන කමන්න) පිරිසක් මෙසේ උළෙලින් නැගිට ආවෙමු. විදෙස් ජනමාධ්‍යවේදීන් අපේ විරෝධයට සම්බන්ධ කරගන්නට අපට අවශ්‍යතාවක් නොවුණු මුත් එවකට ජනමාධ්‍යවේදීන්ගේ ජාත්‍යන්තර සම්මේලනයේ (IFJ) සභාපතිවරයා වූ ක්‍රිස්ට්‍රෝපර් වොරන් ද අප සමග නැගිට ආවේය.
මේ කතාවේ බොහෝ දෙනෙක් දන්නා කොටස එයයි.

දැන් කිහිප දෙනෙක් පමණක් දන්නා අත්දැකීමට එමු.
2009 වසරේ සිට රටින් බැහැරව දිවිගෙවන මම 2010 වසරේ දී ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සඳහා මාධ්‍යවේදියෝ (JDS) නියෝජනය කරමින් ඩෙන්මාර්කයේ කෝපන්හේගන් නගරයේ පැවැති ජාත්‍යන්තර මාධ්‍ය සහයෝගීතාව (IMS) විසින් සංවිධානය කරන ලද මාධ්‍ය කතිකාවකට සහභාගී වීමි. මා ඇතුළු සිව් දෙනෙක් පමණ සංවාද සභාව ඇමතූ අතර, මේ කියන දවසින් වසර 4කට පෙර ශ්‍රී ලංකාවේදී සම්මානයට පාත්‍ර වූ මේ ෂිඩියැක් ද ඊට ඇතුළත් වූවාය.
මා ලංකාවෙන් බව දැනගත් ඇය සංවාද සභාවෙන් අනතුරුව මා හා කියාසිටියේ තමන්ට ශ්‍රී ලංකාව පිළිබඳ සිත් රිදවන මතකයක් තිබෙන බවය. තමන්ට 'ජාත්‍යන්තර ජනමාධ්‍ය නිදහස් සම්මානය ලැබෙන උත්සවයේ දී එය වර්ජනය කරමින් ලංකාවේ මාධ්‍යවේදීන් පිරිසක් සභාවෙන් පිටව යාම' ඒ 'අප්‍රසන්න, සිත් රිදවන සිදුවීම' විය.
මා ද එදා නැගිට ගිය කණ්ඩායමේ සාමාජිකයකුව සිටි බව මා කී විට කැළැඹීමට පත් ඇය වේදනාවෙන් විමසුවේ ''ඇයි ඔයාල මට එහෙම කළේ?" කියාය.
තමන් ජාත්‍යන්තර මාධ්‍ය නිදහස් සම්මානයෙන් පිදෙන උළෙල දවසේ ඒ රටේ ජනමාධ්‍ය සමාජය තුළ සිදුවූයේ කුමක්දැයි ඇය වසර හතරක් තිස්සේ නොදැන සිටීම ගැන මා තුළ ද විමතියක් ඇති වුවත්, මම ඇයට මුළු සිදුවීමම යළිත් පැහැදිළි කරමින් මෙසේද කීවෙමි. "අපි පිටවෙලා යන්න කලින් එදා මේ කතාව බොහොම පැහැදිළිව කිව්වනෙ. අපි ඔයාට සුබපතල, ඉන්න නොලැබීම ගැන කණගාටුවත් ප්‍රකාශ කරලයි පිටවුණේ." එසේම ජනමාධ්‍ය නිදහස වෙනුවෙන් සම්මාන ලබන කෙනෙකුට මේ තත්ත්වය තේරුම් ගන්නට හැකිවන්නට ඇතැයි අප බලාපොරොත්තු වූ බවද කීවෙමි.

"ඔව්, ඔයාල පිටවෙන්න කලින් ඒ කියපු දේ මං අහගෙන හිටියා." තරමක් ව්‍යාකූල වූ ඇය කීවා ය. "ඒත් එදා එතන හිටපු අනිත් හුඟක් අය ඔයාලටයි, ඔයාල කරපු දේටයි දොස් කිව්වා." අවසන මා තේරුම් ගත්තේ ඇය තමන් සම්මාන ලද උළෙලේ දී සිදුවූ ජනමාධ්‍යවේදීන්ගේ ම විරෝධ්‍ය දැක්වීමක් ගැන කල් අල්ලා හිටින අදහසකට අඩිතාලම දමාගෙන ඇත්තේ ඒ විරෝධතාව දැක්වූ මාධ්‍යවේදීන් ඍජුව කී දෙයින් නොව, ඔවුන් පිටව ගිය පසු ඉතිරි වූ පිරිස් විසින් කියන ලද දෙයින් බව ය. අඩුම තරමේ ඇය පසුවට හෝ ඒ සිදුවීම ගැන සොයානොබැලුවාදැ'යි මම මවිත වීමි.

''අපි එදා එතනින් පිටවෙලා ගියාට පස්සේ එතැන ලංකාවෙ අය කියල ඉතිරි වුණේ ආණ්ඩුවෙ දේශපාලකයො ටිකයි, නිලධාරීන් ටිකයි, එයාලට පක්ෂපාතී මාධ්‍යකාරයො ටිකකුයි විතරයිනෙ. ඉතින් ඒ වගේ පිරිසක් කියන දෙයකින් නිගමනයකට එළැඹෙන එක හරි කියල ඔයා හිතනවද?"
ඇය ඊට නිශ්චිත පිළිතුරක් නොදී සිනාසුණා ය.

කෙසේ වෙතත්, දැන් මේ සිදුවීමෙනුත් දශකයක කාලයක් ඉක්ම ගොසිනි.

සනත් බාලසූරිය - Sanath Balasooriya

වසංගතය රටේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය බිලිගනීද? - වික්ටර් අයිවන්

නිදහස ලැබීමෙන් පසු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී දේශපාලන මාවත තෝරාගනිමින් මේ දක්වා එම මාවතේ එක දිගට ගමන් ගත් ආසියානු රටවල් දෙක ලෙස සැල කිය හැක්කේ ලංකාව හා ඉන්දියාවය. ඉන්දියාවට නිදහස් අරගලයට නායකත්වය දුන් ඉන්දියානු ජාතික කොන්ග්‍රසය ආරම්භ කල මුල් කාලයේ සිටම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ඉදිරි දැක්මක් තිබුණි. ගාන්ධි එම කොන්ග්‍රසයේ නායකත්වය ගැනීමෙන් පසු කොන්ග්‍රසයේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී දැක්මේ ඉතා දියුනු වර්ධනයක් ඇති වී යයිද කිවහැකිය. කොන්ග්‍රසය බලවත් ලෙස ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී වටිනාකම් වෙනුවෙන් පෙනී සිටි අතර ඒවා සමාජගත කිරීමෙහිලා ඉතා වැදගත් කාර්ය භාරයක් ඉටුකලේ යැයිද කිවහැකිය. එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයක් නොතිබුනු. 1936 තරම් ඈත කාලයේදීත් එයට මානව හිමිකම් සදහා වන දියුනු තමන්ගේම වන ප්‍රක්ඤප්තියක් තිබුණි.

ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී අර්තයෙන් ලංකාවේ නිදහස් ව්‍යාපාරය එවැනි දියුනු තත්වයක තිබුනු ව්‍යාපාරයක් නොවීය. එම ව්‍යාපාරයේ සමහර නායකයින් බටහිර රටවලින් අද්‍යාපනයක් ලැබූ අය වුවද ඔවුන් අත‍ර දියුනු ලිබරල් දැක්මක් තිබූ අය නොවූහ. ඒ.ඊ ගුනසිංහ හැර නිදහස් ව්‍යාපාරයේ සියලු නායකයින් සර්වජන ඡන්ද බලය ලබාදෙනවාට පවා විරුද්ද විය.

දෘෂ්ටිමය අර්තයෙන් ගත් විට ඉන්දියානු නායකයින් සමග ගත් විට ලංකාවේ නායකයින් සිටියේ ඉතාමත් පසුගාමි තත්වයක වුවද එම සීමිතකම තිබියදීත් ලංකාව ගමන් ගත්තේද අඩුපාඩුකම් තිබියදීත් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදි මාවතේය. ලංකාව හමුදා කුමන්ත්‍රන දෙකකට හා සන්නද්ද කැරලි තුනකට මුහුන දුන්නද ලංකාව ගමන් ගනිමින් තිබූ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී මාවතේ වෙනසක් ඇතිකිරීමට ඒ කිසිම සන්සිද්දියක් හේතු වූයේ නැත. නිදහසින් පසු ලංකාව බිහිකල බලවත්ම රාජ්‍යය නායකයින් දෙදෙනෙකු ලෙස සැලකිය හැකි පලමුව ජනාදිපති ජයවර්දන විසින්ද ඉන් පසුව ජනාදිපති මහින්ද රාජපක්ෂ විසින්ද දීර්ගකාලින ඒක පාක්ෂික පාලනයක් ඇති කිරීමට උත්සහා කලද ඔවුන්ට ඔවුන්ගේ සිහින සැබෑ කරගැනීමට හැකිවූයේ නැත.

ඒකාධිපති අපේක්ෂා
පසුගිය ජනාධිපතිවරනය අවස්ථාව වන විට ලංකාවේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී දේශපාලන ක්‍රමය තිබුනේ ශක්තිමත් තත්වයක නොව හොදටම ගරා හැලුනු තත්වයකය. ඒ කෙරෙහි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී දේශපාලන ක්‍රමය ශක්තිමත් පදනමක පිහිටා ඇතිකරගෙන නොතිබීම, ක්‍රමය නිසි ලෙස නඩත්තු නොකිරීම, විටින් විට බලයට පත්වන පාලක පක්ෂ විසින් බලලෝබි අරමුණු වෙනුවෙන් ව්‍යවස්ථාව උල්ලංගනය කිරීම හා විකෘර්ති කිරීම, 1978 න් පසුව රාජ්‍යය පාලනය පොදු දේපල කොල්ල කන ක්‍රමයක් බවට හරවා ගැනීම වැනි සාදක බලපා තිබුණි.

දේශපාලන ක්‍රමයේ ඇතිවී තිබුන විකෘර්තීන් හා අවලස්සන සොබාවය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය කෙරෙහි මහජනයා අතර පැවති විශ්වාසයේද ලොකු බිදවැටීමක් ඇති කිරීමට හේතුවී තිබුණි. ඒ සමාජ වටා පිටාව තුල රටට ආදරේ කරන හිත හොද ඒකාදිපති පාලකයෙකු රටට අවශ්‍යයි කියන අදහසක්ද මහජනයා අතර පැතිර යමින් හා සූක්ෂම ලෙස පතුරුවා හරිමින්ද තිබුණි. එම අරමුණට ගැලපෙන හොදම පුද්ගලයා ලෙස රටට රෲජු ලෙස හා අනියම් ලෙස හදුන්වාදෙමින් තිබුනේ ගෝටාභය රාජපක්ෂය. ආරක්ෂක ලේකම් වශයෙන් එල්ටීටීඊයට එරෙහිව කරනලද යුද්දයේදී හා යුද්දයෙන් පසු කොලඹ නගරය අලංකාර කිරීමෙහිලා ඔහු ඉටුකරන ලද කාර්‍යය බාරයද ඔහුගේ දෙශපාලන ප්‍රතිරූපය ගොඩනැගීමෙහිලා යොදා ගනිමින් තිබුන බවද පෙනෙන්නට තිබුණි.

ගෝටාබය ගේ ජයග්‍රහනය වෙනුවෙන් සිංහල බොදු මනස සකස්කිරීමෙහිලා වසර දෙක තුනක් තරම් කාලයක් තිස්සේම ක්‍රියාත්මකවු බලවත් ප්‍රචාරක ව්‍යාපාරයක් ක්‍රියාත්මක වූ අතර එම ව්‍යාපාරය ගෝටාබයගේ ප්‍රති රූපය ගොඩනග මින් තිබුනේ දෙමල හා මුස්ලිම් ග්‍රහනයෙන් සිහල බොදු ජනතාවත් රටත් ගලවා ගැනීම පිනිස පහලවන වීරයා වශයෙනි.

19 අවුල
19 වැනි සංශෝධනය මගින් ජනාදිපතිට තිබූ විධායක බලය අහිමි කොට ජනාදිපති නාම මාත්‍රික ජනාදිපති වරයෙකු ගේ තත්වයට පත් කර තිබූ අවස්ථාවකදී ඒ බව නොසලකා ගෝටාබය ජානාදිපති අපේක්ෂකයා ලෙස කරලියට ගැනීම ගෝටාබය බලයට පත්කිරීම සදහා ක්‍රියාත්මක කරන ලද වැඩසටහනට ආවේනික තවත් වැදගත් ලක්ෂනයක් විය.

1978 දී ජනාධිපති කේන්ද්‍ර කරගත් අණ්ඩු ක්‍රමයකට මාරුවන්නට පෙර ලංකාවේ තිබුනේ. බ්‍රිතාන්‍ය අකෘතියේ පාර්ලිමේන්තුව කේන්ද්‍ර කරගත් ආණ්ඩු ක්‍රමයකි. ඒ කාලයේදී ජනාධිපති ගේ තත්වය බ්‍රිතාන්‍යයේ ව්‍යවස්ථානුකූල රජ තුමාගේ තත්වයට සමානය. පාලන බලයේ නියම කේන්ද්‍රස්ථානය බවට පත්ව තිබුනේ පාර්ලිමේන්තුවෙන් තේරීපත්වන අගමැති මුල්කරගත් කැබිනට් මන්ඩලයයි.

1978දී ජනාදිපති කේන්ද්‍ර කරගත් ආණ්ඩු කමයක් ඇති කරගැනීමත් සමග රාජ්‍යය බලයේදී පාර්ලිමේන්තුවට ලැබෙන වැදගත්කම දෙවැනි වී ජනාධිපතිවරයා රාජ්‍යය බලයේ කෙන්ද්‍රස්ථානය බවට පත් විය. නැවත ඉන් වසර 37 කට පසුව 19 වැනි සංශෝධනය නිසා රාජ්‍යයේ කේන්ද්‍රීය බලය ජනාධිපති වෙතින් ඉවත් කොට ජනාධිපති නාමමාත්‍රික ජනාධිපති වරයෙකුගේ තත්වයට පත් කොට පාර්ලිමේන්තුවෙන් තේරී පත්වන අගමැති ප්‍රමුක කැබිනට් මන්ඩලය රාජ්‍යය බලයේ ප්‍රදාන කේන්ද්‍රස්ථානය බවට පත් කලේය.

එහෙත් එම සංශෝධනය මගින් නාම මාත්‍රික ජනාධිපති තෝරාපත් කරන ක්‍රමයේ ඊට ගැලපෙන වෙනසක් ඇති කලේ නැත. සාමාන්‍යෙන් නාම මාත්‍රික ජනාධිපති වරයෙක්. තෝරා පත්කර ගනු ලබන්නේ අගමැතිවරයා විසින් හෝ ඉන්දියාවේ මෙන් ඡන්ද බල මණ්ඩලයක් මගිනි. බලය අහිමි කරනු ලැබූ නාම මාත්‍රික ජනාධිපති තෝරාපත් කරගැනීමට ප්‍රතිපාදන සලසා තිබුනේද විධායක බලය තිබූ ජනාධිපති තෝරා පත් කරගන්නා ක්‍රමයටමය. එනම් මුලු රටම එක ඡන්ද කොට්ඨාශයක් ලෙස සලකා පවත්වනු ලබන මැතිවරණයකිනි. මෙය බලවත් දෝෂයක් බව අමුතුවෙන් කිවයුතු නැත.

නීතිය හා බලය
ජනාදිපතිවරයා තෝරා පත් කරගැනීම සදහා පැවති මැතිවරණයෙන් සිංහල බොදු ඡන්ද මත පමණක් පදනම් වී කැපී පෙනෙන ජයග්‍රහනයක් හිමිකර ගැනීමට ගෝටාබය රාජපක්ෂ සමත් විය. නව ජනාධිපති වරයා තෝරා පත් කරගත්තේ මුලු රටම ඡන්ද කොට්ඨාශයක් ලෙස සලකා පවත් වනු ලැබූ මැතිවරණයකින් වුවද නීතියෙන් නියම කර තිබුන බලය අනුව නව ජනාධිපති වරයාට තිබෙනුයේ විධායක බලයක් තිබූ ජනාධිපතිවරුන්ට තිබුන බලයට සමාන බලයක් නොව නාම මාත්‍රික බලයකි. එහෙත් නව ජනාධිති වරයාට ඡන්දය පාවිච්චිකල වැඩි පිරිසකට 19 වැනි සංශෝධනය නිසා බලතල විෂයෙහි ඇතිව තිබුන විපර්‍යාසය ගැන හරි අවබෝදයක් තිබුනේ නැත. නව ජනාධිපති වරයාට පරන ජනාධිපති වරුන්ට තිබුන බලයට සමාන බලයක් තිබෙනවා කියා ඔවුන් විශ්වාස කල බව පෙනේ.

ගෝටාබය රාජපක්ෂට හා ඔහු බලයට පත් කිරීම සදහා ක්‍රියා කල දේශපාලන යාන්ත්‍රනය අවශ්‍ය වුයේ රාජ්‍යයේ කේන්ද්‍රීය බලය අල්ලා ගැනීමට නම් ගෝටාබය තරග කල යුතුව තිබුනේ නාම මාත්‍රික බලයක් පමණක් තිබෙන ජනාධිපති දූරය සදහා නොව 19 වැනි සංශෝධන යෙන් කෙන්ද්‍රීය බලය පවරා තිබූ අගමැති දූරය සදහාය. එහෙත් ගෝටාබය රාජපක්ෂ සේම ඔහු බලයට පත්කල දේශපාලන යාන්ත්‍රනයද උනන්දුවක් දැක්වූයේ රාජ්‍යය බලයේ කේන්ද්‍රිය බලය හිමි තනතුර අල්ලා ගැනීම සදහා නොව නාම මාත්‍රික බලයක් පමණක් තිබූ තනතුරක් අල්ලා ගැනීම සදහාය.

එය බලතල විෂයෙහි ඇතිව තිබූ වෙනස් කම් තේරුම් නොගැනීම නිසා සිදුවුවක් ද නැතිනම් උපාය මාර්ග හේතු නිසා හිතා මතා කල දෙයක්ද යන්න පැහැදිලි නැත. එහෙත් නීතියෙන් නියම කල බලයක් නැති තනතුරක් අල්ලාගෙන. එම තතුරට නීතියෙන් නියම කල බලයක් නැතිව නැති බලයක් ආරෝපනය කරගැනීම මගින් බලය ලබාගැනීමේ අරමුනින් කරන ලද්දක් නම එය සැලකිය හැක්කේ සරල වරදක් ලෙස නොව බරපතල වරදක් ලෙසය

කෙලවර කුමක්ද?
කොරෝනා වසංගතය ව්‍යවස්ථාවෙන් නියම කර තිබෙන ආකාරයට පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයක් පැවැත්විය නොහැකි තත්වයක් ඇති කර තිබෙන බව හොදටම පැහැදිලිය. නීතියෙන් නියම නොකල කල් තියා කිව නොහැකි, අසාමාන්‍ය දේවල් ඉතාමත් කලාතුරකින් සිදුවිය හැකිය. එවැනි අවස්තාවලදී එම තත්වයට මුහුන දීම සදහා අවශ්‍ය කරන නීති හා ප්‍රතිපත්ති සෑදීමේ බලය ඇත්තේ පාර්ලිමේන්තුවටය. පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැර තිබෙන නිසාත් පරණ පාර්ලිමේන්තුව කැදවීමේ බලය ජනාධිපතිට ඇතත් එසේ නොකරන බව ජනධිපති ප්‍රකාශ කර තිබෙන නිසාත් මේ ප්‍රශ්නයට විසදුමක් දීමේ හැකියාව පාර්ලිමේන්තුවට නැත. ජනාධිපතිට නීති සම්පාදන බලයක් නැති නිසා ජනාධිපතිටද ප්‍රශ්නයට විසදුමක් දිය නොහැකිය. දැන් ප්‍රශ්නයට විසදුමක් ලබාදීමේ වගකීම පැවරී ඇත්තේ අධිකරණයටය.

අර්බුදයට විසදුමක් ලබා ගැනීම සදහා අධිකරණය ඉදිරියට යාමේ හැකියාව මැතිවරණ කොමිෂමටද තිබුණි. ඒ සදහා මැතිවරණ කොමසාරිස් වරයාට මග පෙන්වීම් ලබා දෙන ඉතා වැදගත් අධිකරණ තීන්දුවක් ද තිබුණි. කොමිෂම එම වගකීම අවිදිමත් ලෙස ජනාධිපති මත පටවා අධිකරණය ඉදිරියට යාමෙන් වැලකී සිටියේය. ජනාධිපතිවරයාද කොමිෂමේ මග පෙන්වීම අනුව අධිකරණය ට ගියේ නැත. පරණ පාර්ලිමේන්තුවද නැවත කැදවීමෙන් වැලකී සිටියේය. විරුද්ද පක්ෂද අධිකරණය ඉදිරියට යාමට උනන්දුවක් දැක්වූයේ නැත.

අවසානයේ ප්‍රශ්නය අධිකරණය ඉදිරියට යනු ඇත. ඒ සමග අධිකරණය තියුනු උරගා බැලීමකට ලක්වනු ඇත. එය ලංකාවේ අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වය හා සාධාරණත්වය තියුනු උරගා බැලීමකට ලක්කෙරෙන අවස්තාවක් වනු ඇත. සියලු පාර්ශව වලට පිලිගත හැකි නීතියට අනුකූල සාධාරණ හා ප්‍රායෝගික විසදුමක් සොයා ගැනීමට නොහැකි වෙතොත් ලංකාව වසංගත තත්වයක් තුල අරාජිකත්වයකට ගිය රටක් ලෙස ඉතිහාසයට එකතුවනු ඇත.

වික්ටර් අයිවන්

ඉතින් ආයුබෝවන් ලක්‌ මවුනි ගරු... ශ්‍රී වික්‍රම රාජසිංහ චරිතාපදානය නැවත කියවීමක්‌

"අස්‌ගිරියේ අලුත් විහාරයේ නේත්‍රා පින්කමට රජ්ජුරුවෝ පැමිණියේ මව් බිසෝ සාමීන් හා මැද වාහල උන්නාන්සේ ද (සොහොයුරිය) සමගය. ඒ වන විට එතුමාගේ වයස අවුරුදු විසි එකකි. උඩරට ජනතාව එතුමාට බොහෝ ආදරය කළහ. එතුමා ද බුදු සසුනේ චිරස්‌තිථිය සඳහා කටයුතු කළේය. පිළිමතලව්වේ හා ඇහැලේපොළ යන මහ නිලමේලාත්, සංඝයා වහන්සේලා විශාල ප්‍රමාණයකුත්, උඩරට නිලමේලා බොහෝ ගණනකුත් එදා එතැනට රැස්‌ වී සිටියහ. උඩස්‌ගිරිය හා කහවත්ත ඇතුළුව විහාරයට පූජා කරනු ලබන ගම්බිම්වල තොරතුරු ඇතුළත් තල්පත අලුත් විහාරයේ බුද්ධ ප්‍රතිමාව ඉදිරියෙහි තැබූ මේසයක්‌ මත තබා පූජා කරන ලදි. ඉන් පසුව රාජකීය පිරිස විහාරය වටා ප්‍රදක්‌ෂිණාවේ යෙදුනාහ. සැතපෙන බුදු පිළිමය නෙළන ලද ගල් පර්වතයෙහි සුදුසු තැනක්‌ දුටු රජතුමා නියෝග කළේ, තල්පතෙහි ලියන ලද පුද පූජා පිළිබඳ විස්‌තරය එහි කොටවන ලෙසත්, එය පරීක්‌ෂා කිරීම සඳහා යළිත් තමන් විහාරයට පැමිණෙන බවත්ය. පැවසූ පරිදිම පෝය දෙකක්‌ ගෙවී ගිය තැන රජතුමා නැවතත් විහාරයට පැමිණියේaය. ඇහැලේපොළ නිලමේ විසින් තල්පත කියවන විට එය නිවැරදිව කොටා ඇත්දැයි පරීක්‌ෂා කර බැලුවේ රජතුමා විසින්මය. අස්‌ගිරි මහානායක හිමියෝද එතැන වැඩ සිටියහ. ශිලා ලේඛනය කෙටූ ශිල්පීන් ගැන සතුටට පත් රජතුමා මහ අරමුදලෙන් ඔවුන්ට ගෙවීම් කරන ලෙසටද නියම කළේය" (GAZETTEER OF THE CENTRAL PROVINCE OF CEYLON ˙ A'C' LAWRIE පිටුව 74)

1859 දී මෙම විස්‌තරය කර ඇත්තේ අස්‌ගිරි විහාරවාසී හිමි නමක වූ බෝවල තෙරුන්නාන්සේ විසිනි. ඉන් කියවෙන්නේ 1801 දී පිළිමතලව්වේ මහ අදිකාරම විසින් අස්‌ගිරියේ විජයසුන්දරාරාමයේ කරවන ලද අලුත් විහාරයේ නේත්‍රා ප්‍රතිෂ්ඨාපන පින්කමට ශ්‍රී වික්‍රම රාජසිංහ රජු සහභාගී වූ අවස්‌ථාව පිළිබඳවයි.

මෙම රජු කඩවසම් පුද්ගලයෙකු වූ බව ඔහුගේ හැඩරුව පිළිබඳව තොරතුරු දැක්‌වෙන විදේශීය වාර්තා අනුව පෙනී යයි. ඒවාට අනුව රජුගේ උස අඩි හයක්‌ පමණ වේ. ලොකු කලුවන් නෙත් සඟලකින් යුක්‌තය. ප්‍රසන්න මුහුණේ තිබූ ඔපකළ රැවුල නිසා ඇත්තේ තේජවන්ත පෙනුමකි. එසේම එතුමා ප්‍රාංශු දේහධාරීය. රජු පිළිබඳ මෙම විස්‌තරය පවසා ඇත්තේ ඉංග්‍රීසීන්ගේ අත් අඩංගුවට පත්වීමෙන් පසු එතුමාගේ වෛද්‍යවරයා ලෙස කටයුතු කළ හෙන්රි මාර්ෂල් විසිනි. (රසවාහිනී - 1966 පෙබරවාරි - පිටුව 110 ) ශ්‍රී වික්‍රමයන් රූපශ්‍රීයෙන් යුතු පුද්ගලයෙකු බව ජෝන් ඩොයිලිගේ ප්‍රකාශයකින් ද හෙළිවේ. ඔහු කියා ඇත්තේ රූපය හැරුණු විට කථා කරන්නට තරම් වෙනත් ගුණයක්‌ රජු සතුව නැති බවකි.

1798 දී ශ්‍රී වික්‍රම රාජසිංහ නමින් උඩරට සිංහාසනයට පත්වූයේ කන්නසාමි නම් වූ ආතක්‌ පාතක්‌ නැති නායක්‌කර් වංශික කුමාරයෙකු බව ඇතැම් මූලාශ්‍රවල සඳහන්ය. එහෙත් අස්‌ගිරියේ විජයසුන්දරාරාම ශිලා ලේඛනයෙහි ඔහු ගැන සඳහන් වන්නේ"-... කීර්ති ශ්‍රී රාජසිංහ දෙවි ස්‌වාමි දරුවාණන්ගේ භාගිනෙයවූ... ශ්‍රී වික්‍රම රාජසිංහ..." යනාදී වශයෙනි. භාගිනෙය යනු සොහොයුරියගේ පුතා හෙවත් බෑනාය. ඒ පිළිබඳව පැහැදිලි කිරීමට තරම් තොරතුරු නොමැති වුවත්, ඔහුගේ දෙමව්පියන් පිළිබඳව පැවසෙන ප්‍රසිද්ධ ජනප්‍රවාදයක්‌ පවතී. ඊට අනුව ඔහුගේ මව රාජාධි රාජසිංහ රජුගේ යකඩ දෝලියකි. නමින් ඇය සිරියම්මාල් වේ. රාජාධි රාජසිංහයන්ගේ ප්‍රියතම අන්තඃපුර කාන්තාව වූ ඇය සිය මව සමග මල්වත්ත මාලිගයෙහි වාසය කළාය. කන්නසාමිගේ පියා පිළිබඳව නම් කියෑවෙන්නේ විවිධ තොරතුරුය. ඒ සිරියම්මාල් දේවිය පිළිමතලව්වේ මහ අධිකාරම සමගද රහස්‌ සම්බන්ධතාවයක්‌ පැවැත්වීයයි කියෑවෙන හෙයිනි. මදුරාපුර රාජ වංශය නම් පැරණි විත්තිපොතේද මෙම සම්බන්ධය ගැන සඳහන් වෙතැයි සිංහල සාහිත්‍ය වංශයේ කියෑවෙන හෙයින් එය සත්‍යයක්‌ බැව් පැහැදිලිය. කුඩා කන්නසාමි කුමරුගේ හිසේ ගෑමට අවශ්‍ය තෙල් සිඳීම සඳහා රජු රන් තැඹිලි ගෙඩි පහක්‌ යවන විට පිළිමතලව්වේ රන් තැඹිලි ගෙඩි දහයක්‌ යෑව්වේලු. ("මධ්‍යම ලංකා පුරාවෘත්ත" නාවුල්ලේ ධම්මානන්ද හිමි, පිටුව 181)

පිළිමතලව්වේගේ සම්බන්ධය රජුට හසුවූයේ ඔහුගේ සැරයටියක්‌ මල්වත්ත මාලිගයේ තිබී හමුවීමෙනි. එහි නැවතත් නොයන ලෙසට අදිකාරමට නියෝග කළ රජු ඉන් නතර නොවී, අවේලාවේ පැමිණෙන්නෙකු වේ නම් ඔහු නසන ලෙස පවසා රාජකීය කඩුව කන්නසාමිට දුන්නේය. කන්නසාමි ලවා පිළිමතලව්වේ මැරවීමට රජු සැලසුම් කළත් සිදුවූයේ අනෙකකි. දිනක්‌ රාත්‍රියේ සුපුරුදු පරිදි රජු අසු පිටින් මල්වත්ත මාලිගයට පැමිණියේය. එම ශබ්දයෙන් අවදි වූ කන්නසාමි -...කව්දැයි... ඇසූවද, තිගැස්‌සීම නිසා රජුට පිළිතුරු දී ගත නොහැකි වූයෙන් රාජ නියෝගය ක්‍රියාත්මක වී සිය දිවි අහිමි විය. ඇතැම් තැනෙක සඳහන් වන්නේ පිළිමතලව්වේ විසින් කඩුවක්‌ ලබා දී මෙම ඝාතනය කරවූ බවකි. කෙසේ හෝ සිදු වූ දෙයින් ශෝකයටත්, බියටත් පත් වූ කන්නසාමි ඇතුළු පිරිස අස්‌වසා, රජුගේ මරණය හදිසි අනතුරෙකැයි සියල්ලන්ටම ඒත්තු ගන්වන්නට පිළිමතලව්වේට හැකි විය. උඩරට සිංහාසනය අයත් විය යුත්තේ තමන්ටයයි පිළිමතලව්වේ කල්පනා කළත්, රජවාසල අනෙකුත් රදළ පිරිස්‌ ඊට අකමැති වන බැව් දැන සිටි ඔහු කළේ සිය සිතැඟි පරිදි උඩරට රාජ්‍යය කරවන්නට උපායක්‌ යෙදීමයි. ඒ අනුව රජකම ලබා දුනහොත් තමන්ට කීකරුව රජකම් කරන්නේදැයි ඇසූ විට, කන්නසාමි ඊට කැමති වූයෙන් ඇත් ගොව්වන්ට අල්ලස්‌ දී ඇතු මෙහෙයවා ඔහු ඉදිරිපිට දණ ගස්‌වන්නට පිළිමතලව්වේ සමත් විය. කන්නසාමිගේ මතු නොව පිළිමතලව්වේගේත්, රටේත් ඉරණම තීන්දු වී තිබූ පරිදි කන්නසාමි උඩරට සිහසුනට පත්වූයේ ඒ අයුරිනි.

ශ්‍රී වික්‍රමයන් සිංහාසනාරූඪ වීමෙන් පසු පිළිමතලව්වේ තමන්ගේ පස මිතුරන් සංහාරය කිරීම ඇරඹුවේ ඔවුන් නව රජුට විපක්‌ෂ යෑයි පවසමිනි. ඊට හොඳම නිදසුන වන්නේ රාජාධිගේ දෙවන අධිකාරමව සිටි ඇරැව්වාවල නිලමේ ඝාතනය කිරීමයි. එය සිදු කරන ලදැයි කියවෙන්නේ 1799 දී පමණය. කන්ද උඩරටින් පිටුවහල් කිරීමට රජු විසින් නියම කළේ යයි ඇරැව්වාවල රවටා ගන්නොරුවට ගෙනගොස්‌ පිළිමතලව්වේ පාක්‌ෂිකයෝ ඔහුගේ හිස ගසා දැමූහ. තමාගේ ඝාතනය රජුගේ අණක්‌ නොව පිළිමතලව්වේගේ අවශ්‍යතාවට සිදුවන්නක්‌ බව ඇරැව්වාවල ප්‍රකාශ කළේයයි සඳහන් වන්නේ, 1800 දී ඉංග්‍රීසි තානාපති මැක්‌ඩෝවල් සමග උඩරටට ආ දූත පිරිසෙහි සිටි ජෝන් ඩි විල් නම් ප්‍රංශ ජාතිකයාගේ දින පොතෙහිය. ඇරැව්වාවල මරණයට අභීතව මුහුණ දුන් ආකාරය පිළිබඳව ඇසූ ජෝන් ඩි විල් විසින් ඔහුගේ හිස්‌ කබල එල්ලා තිබූ ගස මුල ස්‌මාරකයක්‌ ලෙස ගලක්‌ තැන්පත් කළ බවද ලියා ඇත.

පිළිමතලව්වේගේ බලය කොතරම්දැයි කිවහොත්, ඔහු රජුට එරෙහිව ප්‍රසිද්ධියේ පෙරළි කරන තුරුම ඇරැව්වාවල ඝාතනය පිළිබඳව රජු දැනුවත් කිරීමට සමත් වූවෙක්‌ රාජ සභාවේ සිටියේ නැත. එම සිද්ධිය දැන ගත් විට රජු පවසා ඇත්තේ.. මහ නිළමේ කෙනෙකුට අනිකෙකු හිස ගසා දමා මැරවිය හැකි නම්, මටද අදිකාරම් කෙනෙකු හිස ගසා දමා මැරවිය හැකිය... යනුවෙනිs. (ලෝරි - පිටුව 227 ) උඩරට පිළිගත් නීතිය අනුව උසස්‌ පවුල්වල අයට ශාරීරික වද හිංසා පැමිණවීමේ බලයක්‌ අදිකාරම්වරුන් සතු වූයේ නැත.

රජු ජනතා අප්‍රසාදයට ලක්‌ කිරීමද පිළිමතලව්වේගේ සැලසුමේ එක්‌ අංගයක්‌ විය. ඔහු ඒ සඳහා උපක්‍රමිකව කටයුතු කළේය. රඹුක්‌වැල්ලේ රතනජෝති හිමියන්හට කෙවුල්ගම විහාරය පවරමින් රාජාධිරාජසිංහයන් විසින් දෙනු ලැබූ සන්නස, මැණික්‌දිවෙල උන්නාන්සේ නම් යටිනුවර හිමි නමකට පැවරීම එක්‌ අවස්‌ථාවකි. එහෙත් රඹුක්‌වැල්ලේ වෙඩික්‌කාර ලේකම් විසින් එම අයුක්‌තිය පිළිබඳව රජු දැනුවත් කළ හෙයින්, පිළිමතලව්වේගේ අරමුණ ඉටු නොවීය. එහෙත් රජු කළ තර්ජනයෙන් ඔහු අතිශයින් බියට පත්වූ බව කියවේ. (ලෝරි - පිටුව 457)

පිළිමතලව්වේ ඊළඟට උත්සාහ කළේ රජවීම සඳහා ඉංග්‍රීසීන්ගේ ආධාර උපකාර ලබා ගැනීමටය. 1798 මැද භාගයේදී රජවූ ශ්‍රී වික්‍රමයන්හට සිහසුනේ හරිහැටි හිඳ ගැනීමටවත් කාල වේලාවක්‌ නොලැබිණි. 1799 පෙබරවාරියේදීම පිළිමතලව්වේ ගල්මුල්වල එල්ලී කඩුගන්නාවේ හෙළ බැස්‌සේ, කොළඹට ගොස්‌ -ෙµඩ්රික්‌ නෝර්ත් ආණ්‌ඩුකාරතැන හමුවී රජු මරා තමන්ට රජවීමට ආධාර ඉල්ලීමටයි. එහෙත් සීතාවකින් එම ගමන නතරවූයේ ඒ වන විට කොළඹ වසූරිය පැතිරී තිබුණු හෙයිනිs. නෝර්ත් ආණ්‌ඩුකාරතැනද, පිළිමතලව්වේ කොළඹ එනවාට අකමැති වී සීතාවකට පැමිණියේ, පිළිමතලව්වේ ඇතුළු පිරිස කොළඹට පැමිණිය හොත් ඔවුනට සංග්‍රහ කිරීමට සිදුවීමෙන් ගබඩාවල තිබූ සහල් ටික ඉවර වේයයි බියෙනි. පිළිමතලව්වේ විසින් තෙවරක්‌ ඉංග්‍රීසි නියෝරජිතයන් හමුවූ අතර ඒ සෑම අවස්‌ථාවකදීම පවසා ඇත්තේ, කුඩා කල සිටම තමන් නායක්‌කර් වංශිකයන්හට වෛර කරන බවත්, එබැවින් රූකඩ රජු වූ ශ්‍රී වික්‍රම රාජසිංහ ඝාතනය කොට තමාට සිංහාසනාරූඪ වීමට උපකාර කරන ලෙසත්ය. එසේ වුවහොත් ඉංග්‍රීසීන්ට රට පවරා දිය හැකි බවද ඔහු පවසා ඇත. ෙµඩ්රික්‌ නෝර්ත් ආණ්‌ඩුකාර තැන මෙම යෝජනාව සෘජුවම ප්‍රතික්‌ෂේප කළ බව කියවේ.

පිළිමතලව්වේ මහ අදිකාරම ඉංග්‍රීසීන් හා සාකච්ඡාවලදී පවසා ඇත්තේ රජුට හොරෙන් කොළඹ සිට උඩරට හරහා ත්‍රිකුණාමලයට පාරක්‌ කපන ලෙසටය. එය කළ නොහැකි බව පැවසූ ඉංග්‍රීසීන්, 1800 දී මැක්‌ඩෝවල් තානාපති තැන උඩරටට යවන්නේ රජු හා ඇති කර ගැනීමට බලාපොරොත්තු වන ගිවිසුමට ත්‍රිකුණාමලයට පාර තැනීම පිළිබඳ අදහසද ඇතුළත් කරමිනි. රාජ සභාවේදී තානාපති විසින් ගිවිසුම විස්‌තර කරන විට රජු කළේ තමන් ඇඳ පැළඳ සිටි ඇඳුම් ආයිත්තම් හා මැණික්‌ ආදිය, ඉහවහා ගිය මාන්නයකින් යුතුව දූත පිරිසට ප්‍රදර්ශනය කිරීම බව ඡේම්ස්‌ කෝඩිනර් පවසයි.

''A DESCRIPTION OF CEYLON'' (පරිවර්තනය ( "ලංකාව ගැන වර්ණනාවක්‌" නිශ්ශංක පෙරේරා - පිටුව 655 )

රාජ්‍යතාන්ත්‍රිකමය අවස්‌ථාවකට අනුචිත අයුරින් මෝඩයෙකු සේ රජු හැසිරුණු නිසා සිය ගිවිසුමද හකුළා ගෙන ආපසු කඩුගන්නාව හෙළ බසින්නට මැක්‌ඩෝවල් දූත පිරිසට සිදුවිය. මහ අදිකාරමගේ කුමන්ත්‍රණ ගැන මේ වන විට රජුද දැන සිටි හෙයින් ඔහුගේ අනුදැනුමද ඇතිව පැමිණි දූත පිරිස මගහැරීමට රජුට අවශ්‍ය වූ නිසා, ඒ අයුරින් හැසුරුනා වන්නටද පුළුවන. එසේ කියන්නේ ටික දිනක්‌ ගතවීමෙන් පසු ගිවිසුමක්‌ ඇතිකර ගැනීම ගැන දන්වා, රජු විසින් ලෙව්කේ දිසාව ලවා කොළඹට ලියුම් ලියවූ බවක්‌ සඳහන්වන හෙයිනිs. රජුට අවශ්‍ය වූයේ අතීතයේ දී ලන්දේසීන් හා උඩරට අතර පැවති ආකාරයේ ගිවිසුමක්‌ ඇති කර ගැනීමට බව කියවේ.

මැක්‌ඩෝවල්ගේ දූත ගමන අසාර්ථක වූයෙන් පිළිමතලව්වේට අළුත් සැලසුමක්‌ ගැන සිතන්නට සිදු විය. ඉංග්‍රීසි ප්‍රදේශවල සිට උඩරට රාජ්‍යයට පැමිණි මුස්‌ලිම් වෙළඳුන් හැත්තෑ එක්‌ දෙනෙකු අල්ලා ඔවුන්ගේ දේපළ කොල්ල කෑමත්, තාඩන පීඩන කිරීමත්, පිළිමතලව්වේ සිදු කළේ ඉන් පසුවය. ඒවා රජුගේ ගිණුමට බැර කිරීම තුළින් උඩරටට ඉංග්‍රීසීන්ගෙන් ප්‍රහාරයක්‌ එල්ල කරවා ගැනීම ඔහුගේ අභිලාෂය විය. ඒ අතරම නෝර්ත් අත්අඩංගුවට ගැනීමටද ඔහු උපක්‍රම යෙදුවේය. මෙම කූටෝපක්‍රම පිළිබඳව දැන සිටි නෝර්ත් 1803 දී උඩරට ආක්‍රමණය කළ හමුදාවන්ට උපදෙස්‌ දුන්නේ, රජුගේ ජීවිතයට හානි වන ආකාරයේ කිසිම දෙයක්‌ නොකරන ලෙසට බව ඡේම්ස්‌ කෝඩිනර් සඳහන් කරයි.

1803 ආක්‍රමණය ඉංග්‍රීසීන්ට මුළුමනින්ම වැරදුණු අවස්‌ථාවක්‌ විය. වාගොල්ලේ සටන නමින් හැඳින්වෙන මෙම සටනේදී සිංහල හමුදා ඉංග්‍රීසි හේවායනට කළ කී දෑ වැලිගල මුදලිඳු නම් කවියා විසින් "ඉංග්‍රීසි හටන" නම් කවි පොතෙහි විස්‌තර කර ඇත්තේ...

උලා දණින් හම යන තුරු ඇද ඇද පඳුරක්‌ පාසා

විලාප කියමින් හඬවා උන්ගේ ඉංග්‍රිසි බාසා

රිලා මොටුන් ලෙස පෙරළා ගෙන කපමින් කන් නාසා

තලා මුගුරු ගෙන ඇට බිඳ හරිමින් යුදයෙහි ආසා

ආදී වශයෙනි. (සාහිත්‍යය ෙත්‍රෙමාසික සඟරාව 1966 පිටුව 130)

මෙම ග්‍රන්ථයේදී ශ්‍රී වික්‍රම රාජසිංහයන්ව ශක්‍ර දේවේන්ද්‍රයන්ට සම කරන වැලිගල කවියා පිළිමතලව්වේ හඳුන්වා ඇත්තේ සීතාවකට ගොස්‌ කුමන්ත්‍රණය කළ අනුවණයෙකු වශයෙනි.

පිළිමතලව්වේගේ කෙළවරක්‌ නැති කුමන්ත්‍රණවලින්a කෝපයට පත් රජු පෙළඹෙන්නේ ඔහු ඇතුළු රදළයන්ගේ බලතල කප්පාදු කිරීමටය. ඒ අනුව සත් කෝරළය හා ඌව සබරගමුව යන පළාත් දෙකට කඩා එකිනෙකා හා අමනාප පුද්ගලයන්හට ඒවායේ දිසා පදවි පැවරුවේය. එතරම් වැදගත් පවුලක්‌ ලෙස නොසැලකුණු මොල්ලිගොඩ පවුලට තනතුරු ප්‍රදානය කළේය. උඩ ගම්පහේ හා පල්ලෙ ගම්පහේ අදිකාරම් තනතුරු දෙක හැරුණු විට සියපත්තුවේ අදිකාරම යනුවෙන් අළුත් තනතුරක්‌ ඇති කළේය. එසේම තනතුරු ඉඩකඩම් ආදී වරප්‍රසාද දෙමින් සිය නායක්‌කර් වංශික ඥාතීන් බල ගැන්වූවේය.

මෙම පියවරවලට එරෙහි වූ පිළිමතලව්වේ ඇතුළු පිරිසගේ කෝපය පුපුරා ගිය අවස්‌ථාවක්‌ ලෙස දැක්‌විය හැක්‌කේ 1808 දී රජුට එරෙහිව සත් කෝරළයේ ඇති වූ කැරැල්ලයි. ඊට පිළිමතලව්වේගේ තිබූ සම්බන්ධය ජෝන් ඩොයිලි ගේ දිනපොතෙන් හෙළි වන අතර, රජුද එය දැන නොසිටින්නට ක්‍රමයක්‌ නැත. රාජෙද්‍රෝහීවීම සම්බන්ධයෙන් පිළිමතලව්වේට දැඩි දඬුවම් දීමට අවකාශ තිබුණත්, ඉක්‌මන්වීමට තරම් රජු මෝඩයෙක්‌ නොවීය. අනෙක්‌ අතට රජු ඒ අවස්‌ථාවේ ක්‍රියාමාර්ගයක්‌ නොගත්තේ, පිළිමතලව්වේට යම් දඬුවමක්‌ දුන්නොත් උඩුනුවර හා යටිනුවර ජනතාව තමන්ට එරෙහි වෙතැයි යන බිය නිසාද වන්නට පුළුවන. මේ වන විට පිළිමතලව්වේ රජු කෙරෙහි කොපමණ වෛරයකින් පසුවූවේදැයි කිවහොත්, රජුව හඳුන්වා ඇත්තේ "අවජාතක අහංකාර මන්දබුද්ධිකයා" යනුවෙනි.

පිළිමතලව්වේගේ කුමන්ත්‍රණ පිළිබඳව කෝපයෙන් දැවෙමින් සිටි රජුට නියම අවස්‌ථාව උදාවූයේ කීර්ති ශ්‍රී ගේ මිණිබිරියක්‌ සිය පුතුට විවාහ කර දීමට පිළිමතලව්වේ ගෙනා යෝජනාවෙනි. රජ පවුලට නෑකම් කීමට ඔහු දැරූ ප්‍රයත්නය පිළිකෙව් කළ රජු වහාම මහ නඩුව කැඳවා තමන්ගේ නමින්ද, එසේ නැතිවද පිළිමතලව්වේ කළ අපරාධ පිළිබඳ තමන් දැන සිටි සියලුම තොරතුරු ඉදිරිපත් කළේය. නඩු විභාගයෙන් ඔහු වරදකරු වූවෙන් දඟගෙට නියම කෙරිණි. කිසියම් හේතුවක්‌ නිසා ටික දිනකින් ඔහු නිදහස්‌ කොට ඊළඟ නියෝගය නිකුත් කෙරිණි. ඒ උඩුනුවර ඔහුගේ ගමට යන ලෙසටය. ඉන් පෙනී යන්නේ අවශ්‍ය නම් සිය ජීවිතය රැක ගැනීමේ ඉඩ ප්‍ර්‍රස්‌ථාව රජු ඔහුට ප්‍රදානය කළ බවයි. ආපසු උඩුනුවරට ගොස්‌ සාමාන්‍ය වැසියෙකු ලෙස ජීවත්වීම තම ඉරණම නොවේයයි කල්පනා කළ පිළිමතලව්වේ මහ වාසලෙහි සේවය කළ ජා මුහන්දිරම් කෙනෙකු ලවා රජු මැරවීමට සැලසුම් කළේය. රජුගේ මරණයත් සමගම උඩුනුවර හා යටිනුවර වාසීන් කැරැල්ලක්‌ දියත් කළ යුතු වීමද සැලසුමේ කොටසක්‌ විය. රෑ මැදියමේ සිරියහන් ගබඩාවට ගිය ජා මුහන්දිරම් දුටුවේ රජු අවදිව සිටින බවකි. ඔහු බියෙන් ත්‍රස්‌තව පළා ගියෙන් රජුගේ දිවි රැකිණි. මේ බව නොදත් දෙනුවර වැස්‌සෝ කැරළි ගැසූහ. අවසානය සිදුවිය යුතු පරිද්දෙන්ම සිsදු විය. පිළිමතලව්වේත්, ඔහුගේ බෑණා වූ රත්වත්තේත් හිස ගසා මරා දැමුණු අතර, පුත්‍රයාටද මරණ දඬුවම නියම වුවත්, එය ලිහිල් කොට හේවාහැට සිර කෙරිණි. අවශ්‍ය වීනම් මෙම අවස්‌ථාවේදී පිළිමතලව්වේ පරපුරම මුළිනුපුටා දැමීමේ හැකියාව රජුට තිබුණත් ඔහු එසේ කළේ නැත. තවත් සත් දෙනෙකු ඇතුන්a ලවා පාගා මැරවීයයිද කියවේ. පිළිමතලව්වේගේ ඝාතනයෙන් සරොස්‌ වූ දෙනුවර ජනතාව රජුට චෝදනා කළේ, රජු සිය පියා මැරවීයයි කියමිනි.

සිහසුනේ සිටි අවදියේදී ශ්‍රී වික්‍රමයන්ගේ මානසික තත්වය කෙසේවීදැයි යන්න පිළිබඳව අවබෝධයක්‌ ලැබිය හැක්‌කේ, වෛද්‍ය හෙන්රි මාර්ෂල්ට ඔහු කර ඇති ප්‍රකාශයකිනි. රජු කියා ඇත්තේ ඇතුළතින් හා පිටතින් පැමිණෙන කුමන්ත්‍රණ පිළිබඳව බියෙන් සිටි හෙයින්, යහන් ගතවුවද කිසිම අවස්‌ථාවක සුව නින්දක්‌ තමාට නොලැබුණු බවයි. නිදි යහනේදී ඝාතනයට ලක්‌වනු ඇතැයි සැකයෙන් සිටීම ඊට හේතුවයි. තමන් හොඳින් නිදා ගත්තේ ඉංග්‍රීසීන්ගේ අත්අඩංගුවට පත්වීමෙන් පසුව යයි රජු තව දුරටත් පවසා ඇත. රජකම මතු නොව ජීවිතයද රැක ගැනීමට සටන් කිරීමට සිදුවීමෙන් රජු කෲරතම පාලකයෙකු වූ බව මේ අනුව පැහැදිලි වේ.

මෙවන් මානසිකත්වයකින් යුතුව රජු විසින් සිදු කළ කුරිරු ඝාතන රැසකි. මාම්පිටිය ලොකු බණ්‌ඩාර, පරණාතල හිමි, ඇහැලේපොල පවුලේ සාමාජිකයන් ආදීන් ඝාතනය කිරීම අද පවා රජුට එරෙහිව නැගෙන චෝදනාවන්ය. මේවා පිළිබඳව විමසා බලන විට රජුට පමණක්‌ වගකීම පැවරීම සාධාරණදැයි සැකයක්‌ ඇතිවේ. මාම්පිටියේ යනු කීර්ති ශ්‍රී රාජසිංහයන්ගේ හා මාම්පිටිය දුග්ගන්නා උන්නාන්සේගේ (යකඩ දෝලිය) පුත්‍රයෙකි. සිය නැඟණියක සමගින් පවත්වා ගත් අයුතු සම්බන්ධයක්‌ පිළිබඳව ආරංචි වූ විට, රජු පවසා ඇත්තේ රාජවංශයට ගැලපුණද රටේ සිරිතට නොගැලපෙන දෑ නොකරන ලෙසටය. අනතුරුව කොණ්‌ඩදෙණියේ ජීවත් වූ මාම්පිටියේව ඔහුගේ ගමවූ මාම්පිටියට පිටුවහල් කළේ කොණ්‌ඩදෙනියේ දේපළද රාජසන්තක කරමිනි. එම දඬුවම දී සුළු කාලයකින් නැවතත් ඔහු මහනුවරට කැඳවූ රජු දළදා මාලිගාවේ දියවඩන නිලමේ ධූරයද පැවරුවේය. එහෙත් රජු දැක්‌වූ සුහදත්වයට මාම්පිටියේ ගරුසරු නොකළේ පිළිමතලව්වේ ගිය මගම යමිනි. ඇහැලේපොල සබරගමුවට වී පෙරළි කරමින් සිටියේ එම වකවානුවේදීය. මාම්පිටියේ සිය ඥාතියෙකු වූ ඇල්ලේපොල නිලමේ හා එක්‌ව, ඇහැලේපොල සමගින් රහසින් ලිපි හුවමාරු කරන බව රජුට ආරංචි විය. ඒ අතරේම අරාවේ මඩුවේ ලේකම්ගේ නායකත්වයෙන් උඩුනුවර වැසියන් කැරැල්ලක්‌ දියත් කළේ, මාම්පිටියේ සිහසුනට පත් කර ගැනීමේ අරමුණෙනි. මාම්පිටියේට පමණක්‌ නොව ඇල්ලේපොලටද මරණ දණ්‌ඩනය නියම වුවත්, රජු විසින් ඇල්ලේපොලගේ දඬුවම ලිහිල් කොට ඔහු ගැටඹේ වෙල්අත්තේ අටුවේ සිරකර තබා, මාම්පිටියේ බණ්‌ඩාර ගැටඹේ හුණු කොටුවේදී කෑලිවලට කපා ඝාතනය කරවූයේ 1812 දීය.

පරණාතල හිමියන් යනු මොරතොට ධම්මක්‌ඛන්ධ හිමියන්ගේ වැඩිමහල් සොහොයුරාගේ පුත්‍රයාය. අන්තඃපුර කාන්තාවක්‌ සමගින් අනිසි සම්බන්ධයක්‌ පැවැත් වූයේය යන්න එම හිමියන්හට එල්ල වූ චෝදනාවයි. දෙවරක්‌ නොසිතාම මරණ දණ්‌ඩනය ක්‍රියාත්මක විණිs. එහෙත් එම චෝදනාව අසත්‍ය බවත්, නායකත්වය සම්බන්ධයෙන් භික්‌ෂූන් වහන්සේලා අතර ඇතිවූ කුමන්ත්‍රණයක අවසාන ප්‍රතිඵලය එය වූ බවත් පැවසේ. "හයගිරි විහාරයේ නිවේදනයක්‌"යනුවෙන් මධ්‍යම ලංකා පුරාවෘත්ත ග්‍රන්ථයට ඇතුළත් කර ඇති ලිපියකින් එය සනාථ වේ. (පිටුව 220 )

ඇහැලේපොල දරු පවුල ඝාතනය කිරීම අහස පොළොව නොඋසුලන අපරාධයක්‌ බව අමුතුවෙන් කිව යුතු නැත. එහි වගකීම රජු මෙන්ම ඇහැලේපොලත් රජුට උපදෙස්‌ දුන් පුස්‌සැල්ලේ මහ ගබඩා නිළමේ වැනි නිළමක්‌කාරයනුත් අතර සමව බෙදී යා යුතුවේ. රජුගේ පාර්ශ්වයෙන් බලන විට ඇහැලේපොලට දඬුවම් දීමට, අවශ්‍ය ප්‍රමාණයටත් වඩා හේතු රජුට තිබිණි. ඇලපාතගේ මරාල බද්දෙන් කොටසක්‌ සඟවා ගැනීමේ චෝදනාව ඇතුළුව ඔහුට එරෙහිව තිබූ කරුණු විභාග කිරීම සඳහා ඇහැලේපොල මහනුවරට කැඳෙව්වද, කිසිම දඬුවමක්‌ නොදී ආපසු සබරගමුවට යැමට රජු ඔහුට ඉඩ දුන්නේය. එහෙත් ඇපයට ඇහැලේපොල දරු පවුල මහනුවර නවත්වා ගත් බව පෙනී යයි. පිළිමතලව්වේ හා මාම්පිටිය මෙන්ම ඇහැලේපොලද රජුගේ හිත හොඳකම නිවට කමක්‌ ලෙස සැලකුවා වැන්න. දරු පවුලේ ජීවිත අවදානම පිළිබඳව හෝ මදකුදු නොතැකූ ඔහු සුපුරුදු ලෙසම රාජෙද්‍රෝහී ක්‍රියාවල යෙදුණෙන්, මොල්ලිගොඩ අදිකාරමට රජු අණ කළේ ඇහැලේපොල අල්ලා ගෙන එන ලෙසය. මෙම නියෝගය ආරංචි වූ විට ඇහැලේපොල ඉංග්‍රීසීන් වෙතට 1814 දී පළා ගියේය. ඔහුගේ අභිලාෂය වූයේද ඉංග්‍රීසීන්ගේ පිහිටෙන් උඩරට කිරුළ පැළඳීමය.

වෛරයෙන් උමතු වූ රජුගේ අතපොවන මානයේ සිටියේ ඇහැලේපොල දරු පවුලය. ඔවුනට සිදු කළ සාහසික අපරාධය තැඹිලිපොලේ කිවිඳු නමැත්තෙකු විසින් ලියන ලද -පෙරලි හටන නම් කවිපොතේ විස්‌තර කරන්නේ

...කඩා කවව් අඬුවෙන් මස්‌ උන්නේ

අඬා විලාපෙන් ඔළු කොටවන්නේ

කඩා ඉසුනි ලේ මූණට උන්නේ

අඬා බිසව් දෙරණත වැළපෙන්නේ ...

යනාදී වශයෙනි. රජු මේ විපත සිදුකර ඇත්තේ අධික ලෙස මත්පැන් පානය කර සිටි අවස්‌ථාවක දී යෑයි අසන්නට ලැබේ. නින්ද නොයැමේ රෝගයෙන් පෙළුණු රජුට ඊට ගැලපෙන ඖෂධයක්‌ ලෙස වයින් පානය පුරුදු කළේ පුස්‌සැල්ලේ මහ ගබඩා නිළමේ බව සඳහන්ය. එසේම රාජෙද්‍රෝහීන්ගේ පවුල්වලට පෙර සිරිත් පරිදි දෙන ලද දඬුවම් පිළිබඳව විස්‌තර සපයා ඇත්තේද ඔහුය. එම උපදෙස්‌ නිසා මහත් විනාශයක්‌ සිදු වූ බව වටහා ගත් රජු, පසුව පුස්‌සැල්ලේවද ඝාතනය කළේ මුලින් අත් පා ගලවා වද විඳින්නට සලස්‌වා ඉන් පසුව හිස ගසා දැමීමෙනි.

රජුගේ කුරිරු ඝාතන රැල්ල ආරම්භ වී ඇත්තේ 1811 සිටය. ඊට පෙර පිළිමතලව්වේ සමග ගැටෙමින් වුවද, මහනුවර අළුත් වැව හෙවත් කිරි මුහුද තැනවීම, මාළිගාවේ වාහල්කඩ හා පත්තිරිප්පුව තැනවීම, කුමරුප්ප වීදියේ සිට තල්වත්ත දක්‌වා දිය අගලක්‌ කැප්පවීම, කුණ්‌ඩසාලේ මාලිගාවක්‌ කරවීම ආදී ව්‍යාපෘති රැසක්‌ රජු අරඹා තිබිණි. වැව බැඳීම සඳහා යොදා ගෙන ඇත්තේ සත් කෝරළයේ මිනිසුන්වය. ඒ රාජකාරි ක්‍රමය යටතේය. මේ නිසා සත් කෝරළ ජනතාව අතර රජු අප්‍රසාදයට පත්විනැයි කියෑවේ. ඉංග්‍රීසි ආණ්‌ඩුකාරවරයෙකු වූ -විලියම් ග්‍රෙගරි පවසා ඇත්තේ රජුගේ රසඥතාව, වැව ඉදිකිරීමෙන් ප්‍රකට වන බවයි. එහි මැද ඇති දූපතෙහි කුණ්‌ඩශාලාවක්‌ද ඉදිකර, එහි යාම සඳහා හැකිලිය හැකි පාලමක්‌ද තනා තිබූ බව සඳහන්ය.

මේ සියලුම ව්‍යාපෘති රජු සඳහාම විය. රජකම් කළ කාලය තුළදී මහජනතාව වෙනුවෙන් ඔහු කිසිදු දෙයක්‌ නොකළේද යන ගැටලුව මෙහිදී ඇතිවේ. ඩොයිලිගේ දිනපොතෙන් පෙනෙන්නේ, නවීන ආර්ථික විද්‍යානුකූලවම අත්‍යවශ්‍ය භාණ්‌ඩ මිල පාලනයක්‌ ක්‍රියාත්මක කිරීමට රජු කටයුතු කළ බවයි. ඒ අනුව වී පෑලක මිල පයිසා දාසයකට හෙවත් මස්‌සකට නියම වූ අතර, පොල් ගෙඩියක්‌ සල්ලියකටත්, ලුණු සේරුවක්‌ පයිසා එකකටත් නියමකර ඇත. වීවල පාලන මිල ස්‌ථාවරව පවත්වා ගැනීම සඳහා රජුගේ බණ්‌ඩාර අටුවල වී ද, වී අටු දෙකක්‌ අයිති පුද්ගලයන්ගේ එක්‌ අටුවක වී ද පාලන මිලට අලෙවි කළ යුතු යයි නියෝග කොට ඇත. (THE DIARY OF MR: JOHN DOYLY - පිටුව 115) එපමණක්‌ නොව උඩරැටියන් අතර මත්පැන් පානය වැනි දුරාචාර පැතිරෙන බව දුටු රජු එයද, සත්ව ඝාතනයද තහනම් කරමින් නීති පැනවීය. මෙම තොරතුරු වලින් පෙනී යන්නේ පිළිමතලව්වේ ඇතුළු පිරිසගේ රාජෙද්‍රෝහී ක්‍රියා නොවී නම් ජනහිතකාමී පාලකයෙකු වීමට ශ්‍රී වික්‍රමයන් හට අවස්‌ථාව මෙන්ම වුවමනාවද තිබුණු බවයි.

එහෙත් රජුට සිදුවූයේ ඒ සියල්ල අමතක කොට ජීවිතය රැක ගැනීමේ සටනක යෙදෙන්නටය. ඩොයිලිගේ දිනපොතෙහි 1811 ජනවාරි 25 දින සටහන අනුව ශ්‍රී වික්‍රම රාජසිංහයන්හට දියණියකද සිට ඇති අතර ඇයද, රජුගේ කිරි අම්මාද සතියක්‌ තුළ මියගොස්‌ ඇත. ඒ හැරුණු විට සුළු කාලයක්‌ තුළදී රජ වාසලට සම්බන්ධ මියගියවුන්ගේ සංඛ්‍යාව තිහක්‌ පමණ වන බව කියෑවේ. මාලිගයෙහි යක්‌ෂ දෝෂයක්‌ පවතින බවත්, නිරන්තරයෙන් ජනෙල් දොරවල් ඇරෙන වැහෙන අතර විවිධාකාර ශබ්ද ඇසෙන බවත් ඩොයිලිට සිය ඔත්තුකරුවන්ගෙන් ආරංචි වී ඇත. ඒ නිසාම රජු කුණ්‌ඩසාලේ මාලිගාවට පදිංචියට ගොස්‌ ඇති බවද ඔහු සඳහන් කරයි. උඩරැටියන්ගේ අංගම් හදි හූනියම් වලටද රජුට මුහුණදීමට සිදු වී ඇති සෙයක්‌ මෙම තොරතුරුවලින් පෙනී යයි.

පිළිමතලව්වේ විසින් රජු අහංකාර මන්දබුද්ධිකයෙකු ලෙස හැඳින්වුවද, කොන්වෝලිස්‌ නැවේ එතුමා භාරව ඉන්දියාවට යාත්‍රා කළ -විලියම් ග්‍රැන්විල් පවසා ඇත්තේ, අන් අයගේ චරිතයන් විනිවිද දැකිය හැකි තරම් වූ ඥාන ශක්‌තියක්‌ රජුට තිබූ බවකිs. තමා ඉතා වැදගත් කෙනෙකු යයි සිත තුළ වැඩුණු ගර්වයක්‌ කුඩා කල සිට තිබූ හෙයින්, එම ගර්වය මැඬලීමේ හැකියාවක්‌ රජුගේ විරුද්ධවාදීන්ට නොතිබුණු බවත් ඔහු පවසා ඇත. එසේම තමන් දැක පුරුදු දන්නා දේ ගැන මිස සිය නොදැනුqවත්කම පළ කෙරෙන කිසිම දෙයක්‌ ගැන එතුමා කථා නොකළ බවත්, කටවැරැද්දකින් හෝ නොදැනුවත්කම පළ කෙරෙන යමක්‌ කියවිනි නම්, වෙනත් කරුණු කාරණාවලින් එය යටපත් කර දැමීමට රජු අති දක්‌ෂ බවත් -ග්‍රැන්විල් තව දුරටත් පවසයි.

1815 පෙබරවාරි 18 දින රජු අත්අඩංගුවට ගන්නා විට රජුට බිසෝවරුන් සතර දෙනෙකු සිටි බවත්, දෙදෙනෙක්‌ රජු සමගද, ඉතිරි දෙදෙනා රජුගේ මව සමගින් උඩ දුම්බර හංවැල්ලේද සිටි බවත් ඩොයිලිගේ දින පොත පවසයි. රටේ සිරිතට නොගැලපෙන දේ නොකරන්නැයි මාම්පිටියට නියෝග දුන් රජු එම සිරිත් උල්ලංඝනය කරමින් 1813 දී අවසන් වරට විවාහ කර ගෙන ඇත්තේ වැඩිවිය නොපත් දැරියන් දෙදෙනෙකි. කෙසේ වුවද මෙම බිසෝවරු සතර දෙනාට මෙන්ම මවටද රජු මහත් ආදර ගෞරවයක්‌ දැක්‌වූ බව 1815 පෙබරවාරි 22 දින සටහනෙන් හෙළිවේ. එහිදී ඩොයිලි ලියා ඇත්තේ රජු එම කාන්තාවන් පස්‌දෙනාගේ අත් රැගෙන ඩොයිලිගේ දෑතෙහි තබා ඔවුන්ගේ මතු ආරක්‌ෂාව ඔහුට පැවරූ බවයි. රජුට කිසියම් කරදරයක්‌ ඉංග්‍රීසීන්ගෙන් සිදුවනු ඇතැයි බියවූ මව, රජු අත්අඩංගුවට ගත් බව දැනගත් මොහොතේ සිට ඒ වන තුරුත් සිටියේ හැඬූ කඳුලින් බවද ඩොයිලි සටහන් කර ඇත.

ඉංග්‍රීසීන්ගේ ආක්‍රමණය සැලවූ වහා පළා ගිය රජු සැඟවී සිටියේ මැද මහනුවර බෝමුරේ අප්පුහාමි ආරච්චිරාළගේ ගෙදරය. තෙල්දෙණියේ හංවැල්ල ගමේ වෙල්යායේදී අල්ලා ගත් කොලු ගැටයකු මගින් රජු සැඟවී සිටි තැන සොයා ගත් බව ලියා තිබෙන්නේ ඉංග්‍රීසී යුධ හමුදාවේ භාෂා පරිවර්තක තැන වූ ඩී.වී.ඒ. දියෙස්‌ විසිනි. එම ලිපියේ සඳහන් වන පරිදි වැල් පටකින් බැඳි කොලුවා ඉස්‌සර කර ගෙන එක්‌නැළිගොඩ ඇතුළු සබරගමුවේ මිනිසුන් යන විට, මෙම භාෂා පරිවර්තක තැනද ඔවුන් සමගින් ගොස්‌ ඇත. රජු සිටින්නේයයි කොලුවා පෙන්වූ ගෙදරට එක්‌නැළිගොඩ සෙනඟත් සමගින් ගොඩ වැදුණි. සැතපෙන ගෙයි අප්පුහාමි කෙනෙක්‌ ඔහු දැක ලන්සයකින් ඇන්නේය. එවිට සබරගමුවේ මිනිසුන් අප්පුහාමි අල්ලා උඩ දැමූ අතර, ඔහුගේ සිරුරට කුමක්‌ වීදැයි තමන් නොදුටු බව භාෂා පරිවර්තකතැන තව දුරටත් ලියා ඇත. බලහත්කාරයෙන් එළියට ගත් රජුට එක්‌නැළිගොඩ සැලකූ ආකාරය පිළිබඳව පිළිකුලෙන් විස්‌තර කර ඇති දියෙස්‌, එසේ කටයුතු කිරීම නොහොබිනා බව ඔහුට පැවසූ විට -...ඔතන කීම ගන්ට අපි මෙහෙ ආවා නොවේය... කියා තමන්ට සැරෙන් පැවසූ බවද ලියා ඇත. සිරකරුවෙකු ලෙස රැගෙන යාමට සූදානම් වන විට, රජු විසින් බෝමුරේ ආරච්චිරාළට කෘතඥතාව පළ කර ඇත්තේ කඳුළු පිරි දෙනෙතිනැයි කියවේ. මෙහිදී අවධානය යොමු කළ යුතු කරුණ වන්නේ රජු විසින් සිය ආරක්‌ෂාව බෝමුරේ ආරච්චිරාළ වැනි සුළු මුලාදෑනියෙකුට පැවරීම පිළිබඳවයි. ඉහළ තනතුරු දැරූ රදළයනට රජු එපා වූවද, සුළු නිලධාරීන් විසින් රජු ආරක්‌ෂා කළ බව මින් පැහැදිළිය. එසේම ශ්‍රී වික්‍රම රාජසිංහයන් සාමාන්‍ය මිනිසුන්ගෙන් දුරස්‌ථ වූ පුද්ගලයෙකුද නොවේ. එය ප්‍රකට කෙරෙන සිදුවීමක්‌ ලෝරි සිය කෘතියෙහි දක්‌වා ඇත. කිසියම් වරදක්‌ කළ නිසා උඩුදුම්බර ගමක්‌ම රජු විසින් තරාතිරමෙන් පහත හෙළුවේ, ඉර හඳ පවතිනා තුරු එසේ තිබිය යුතු යයි ගලකද කොටවමිනි. එහෙත් ඉංග්‍රීසි ආක්‍රමණයට මාස අටකට පමණ පෙර දිනෙක සිය ගම හරහා මැද මහනුවරට යාමට රජු එන බව ගම්මුන්ට ආරංචි විය. ඔව්හු දැකුම්ද රැගෙන රජු හමුවට ගොස්‌ සිය දුක්‌ ගැනවිල්ල ඉදිරිපත් කළහ. එය අසා සිටි රජු ඔවුන්ගේ දැකුම් පිළිගෙන නැවතත් තරාතිරම ඉහළ දමා ඇත.

ඩොයිලිගේ දිනපොතට අනුවත්, දියෙස්‌ගේ ලියවිල්ල අනුවත් එක්‌නැළිගොඩලාගෙන් බේරා ගත් රජු හා පිරිස, ඉංග්‍රීසින් විසින් මැද මහනුවර සිට කැඳවා ගෙන පැමිණ ඇත්තේ ගෞරව බහුමානයෙනිs. දූල්වල තානායමේ රැයක්‌ ගත කළ රාජකීය පිරිස, එතැනින් වෑඋඩ, කුරුණෑගල, අහුගොඩ, දඹදෙණිය හරහා ගිරිඋල්ලට ගෙන ගොස්‌ කොළඹට යෑවීම ඩොයිලිගේ සැලසුම විය. දූල්වල තානායමේ රාත්‍රිය ගත කිරීමෙන් පසු රාජකීයයන් වෑඋඩට යවා ඩොයිලි ආපසු මහනුවරට ගියෙන්, ඉන් පසුව ඔවුන් පිළිබඳ තොරතුරු දිනපොතෙහි ලියා නැත. එහෙත් 1815 දී සන්දනංගම සිද්ධාර්ථ නම් හිමි නමක විසින් රචිත -මීවැව විහාරයේ විත්ති පොත නම් පැරණි ලියවිල්ල අනුව රජු ගෙන ගොස්‌ ඇත්තේ, අහුගොඩින් පසුව මීවැව, විහාරේගම, කරගහගෙදර, පනාවිටිය යන ගම් හරහා ගිරිඋල්ලටය. මීවැව ගම මැදින් රැගෙන යන රාජකීයයන් බැලීමට එගම විහාරස්‌ථානයේ වැඩ සිටි සන්දනංගම සිද්ධාර්ථ හිමියන්, සිය ගුරු හාමුදුරුවන් වූ මීවැවේ සෝණුත්තර හිමිද සමග ගොස්‌ ඇත. පුවක්‌ගොල්ලේ මැණික්‌රාළ හා පුංචිරාළ යන මොහොට්‌ටාලවරුද ඒ සමග ගොස්‌ තිබේ. රජතුමා ඔවුන් සමග කථාබස්‌ කොට සිය දෙපා දෝලාවෙන් පිටතට දැමූ බවත්, මොහොට්‌ටාලවරු දෙදෙනා රජුගේ දෙපා සිඹ හැඬූ බවත්, එසේම දෝලාවේ සිටම රජු විසින් භික්‌ෂූන් වහන්සේලා දෙනමට නමස්‌කාර කළ බවත් එම විත්ති පොතෙහි සඳහන් වේ. (කුඹුක්‌ගැටේ විනීත නාහිමි අභිනන්දන සමරු කලාපය පිටුව 25 ගරු මීවැවේ ගුණානන්ද හිමි) මෙහි සඳහන් මැණික්‌රාළ මොහොට්‌ටාලට රජු විසින් සිය රාජාභරණ හා කඩුද සහිත පෙට්‌ටියක්‌ ආරක්‌ෂාව සඳහා භාර දී තිබූ බවට ජන ප්‍රවාදයක්‌ මීවැව ප්‍රදේශයේ පවතී. එය සත්‍ය බවත්, රජු මැද මහනුවරට පළා යාමට ප්‍රථම එම පෙට්‌ටිය දී ඇත්තේ මහ වාසලේ සේවය කළ සිය මීමුත්තාවූ මැණික්‌රාළ මොහොට්‌ටාලට බවත්, ගොඩගම්වෙල පුරාණ විහාරාධිපති ගරු මීවැවේ ගුණානන්ද හිමියෝ පැවසූහ. එම තොරතුර ආරංචිවීමෙන් පසුව පැමිණි ඉංග්‍රීසි සොල්දාදුවන්හට පෙට්‌ටියේa තිබූ වටිනා කඩු හතක්‌ පමණක්‌ භාරදී, ඉතිරිවා ගෙදර අය විසින් සඟවා තිබේ. එම භාණ්‌ඩවල අගය නොදත් පසුකාලීන පරම්පරාවල අය ඒවා වරින්වර විකුණා ඇතැයි වැඩිහිටියන් කියනු තමා කුඩා කල අසා ඇති බවද උන්වහන්සේ ප්‍රකාශ කළහ. මෙයින්ද ප්‍රකට වන්නේ රජු හා සුළු මුළාදෑනීන් අතර තිබූ විශ්වාසවන්ත භාවයයි.

කොළඹට රැගෙන ගිය රජු 1815 මාර්තු 06 වෙනිදා සිට 1816 ජනවාරි 24 වෙනිදා දක්‌වා කොළඹ කොටුවේ රඳවා තැබිණි. එම වකවානුව තුල රජු කල් ගෙවූයේ සංගීතයට සවන් දෙමින් හා තමා සමග සිටි කලාකරුවන්ගේ හැකියාවන් අගය කරමින් යයි මාර්ෂල් පවසයි. ඩොයිලි සිය දිනපොතෙහි සඳහන් කර ඇති පරිදි විවිධාකාරවූ කුරුල්ලන්ගෙන් සමන්විත කුරුළු මඬුවක්‌ද මහනුවර සිටියදී රජුට තිබී ඇත. ඔහු සංවේදී හදවතක්‌ තිබූ මිනිසෙකු යෑයි කීමට මීට වඩා සාක්‌ෂි අවශ්‍ය නොවේ. එවන් පුද්ගලයෙකු කෲර ඝාතකයෙකු බවට පත් කරන ලද්දේ රාජ්‍ය ලෝභීන් විසිනි.

1816 ජනවාරි 24 වන දින මෙරටින් නැව් නැග්ගේ ශ්‍රී වික්‍රම රාජසිංහයන් පමණක්‌ නොවේ. මෙරට ස්‌වාධීනත්වය නැව් නැග්ගේද එදාය. එම ව්‍යසනය සිදුවූයේ රජුගේ කෲරතම උන්මත්තක ක්‍රියා නිසා යයි කියවුනද, විදේශීය මූලාශ්‍රයන් අධ්‍යයනය කරන විට පැහැදිලි වන්නේ රජු පමණක්‌ පව්කාරයා කොට ගල් ගැසීම අනුචිත බවකිs.

රජු සිහසුනෙන් නෙරපීමට ක්‍රියාත්මක වූ පිළිමතලව්වේ, ඇහැලේපොල ආදීන්ගේ පරම්පරා ඉරණම කුමක්‌ වීදැයි සඳහන් නොකළහොත් එය අඩුවක්‌ සේ හැඟේ. පිළිමතලව්වේගේ එකම පුත්‍රයා ඉංග්‍රීසීන්ට පක්‌ෂපාත වී තනතුරු ලැබ ගත්තද, පව් සමාකර ගැනීමට මෙන් 1818 කැරැල්ලට සම්බන්ධ වූයෙන් මුරුසියට පිටුවහල් කරන ලදි. පසු කාලයේදී ලංකාවට පැමිණ 1833 දී මිය ගොස්‌ තිබේ. ඔහුට දරුවන් සිටි බවක්‌ හෙළි නොවන හෙයින් එම පරපුර ඔහුගෙන් අවසාන වන්නට ඇත.

ඇහැලේපොල පරපුර අවසන් වූයේ 1814 දීමය. කොළඹ සිට උඩරටට පැමිණි ඇහැලේපොල, පිළිමතලව්වේගේ දියණිය විවාහ කර ගත්තත් දරුවන් ලද බවක්‌ අසන්නට නොලැබේ. ඇහැලේපොල අවිශ්වාස කළ ඉංග්‍රීසීන් පසුව ඔහුද මුරුසියට පිටුවහල් කරන ලදී. එහි සිටියදී, කුදු ගැසුණු සිරුරින් යුතුව බිම බලාගත් වනම ඇවිදින ඔහුගෙන් -කුමක්‌ සොයන්නේදැයි යමෙකු ප්‍රශ්න කළහොත් -උඩරට නැතිවුණු ස්‌වාධීනත්වය සොයනවා යයි පිළිතුරු දුන් බව කියවේ. 1829 දී ඔහු මිය ගියේ පිටුවහළෙකු ලෙසය.

මාම්පිටියේට සිට ඇත්තේ එක්‌ සොහොයුරෙක්‌ පමණි. ඔහු 1847 දී මිය ගිය අතර ඔහුගේ පුත්‍රයා අවිවාහකයෙකු ලෙසම මිය ගියෙන් එම පරපුරද නිමාවිණි. මුලින් ඉංග්‍රීසීන්හට පක්‌ෂපාතී වූ ඇල්ලේපොල හිස ගසා දැමීමෙන් ඝාතනය කරන ලද්දේ ඉංග්‍රීසීන් විසින් 1818 දීය. ඒ ඔහුද උඩරට මහ කැරැල්ලට සම්බන්ධවීම නිසාය. ඔහුගේ බිරිඳද කාත් කවුරුත් නොමැතිව වසූරිය රෝගයෙන් මිය ගොස්‌ ඇත්තේ ඒ වන විට ඔවුන්ගේ දරුවන්ද ජීවත්ව නොසිටි හෙයිනි.

සිය පියා යයි හැඳින් වූ එක්‌ අයෙකු ඝාතනය කොට සිහසුනෙහි හිඳ ගත් ශ්‍රී වික්‍රම රාජසිංහ රජු එම සිහසුන රැක ගැනීමට පියායයි කියවුණු අනෙකාද ඝාතනය කළේය. විවිධ අතවර මැද දාහත් වසක්‌ උඩරට රාජ්‍යය කරවූ ඔහුද, ඉන්දියාවේ වෙල්ලෝරයට පිටුවහල් කරන ලදුව 1832 ජනවාරි 30 වන දින මිය ගියේය.

 පද්මිනී සෙනෙවිරත්න 

ඉර්ෆාන් ඛාන්: 'අතිදක්ෂ' බොලිවුඩ් රංගන ශිල්පියෙකුගේ නික්ම යාම

ස්ලම්ඩෝග් මිලියනයර් (Slumdog Millionaire) සහ ජුරාසික් වර්ල්ඩ් (Jurassic World) වැනි චිත්‍රපටවල රඟ පෑ භූමිකාවන් හේතුවෙන් ජාත්‍යන්තර ප්‍රසිද්ධියට පත් බොලිවුඩ් රංගන ශිල්පී ඉර්ෆාන් ඛාන් අභාවප්‍රාප්ත වී තිබේ. මිය යන විට ඔහුගේ වයස අවුරුදු 53ක් විය.

ඔහුගේ සූක්ෂම භාවමය රංගනය පිළිබඳව නිසි අගැයීමක් සිදු නොවුණ ද, බොහෝ දෙනෙකු ඔහු ඉන්දියාවේ අතිදක්ෂ රංගන ශිල්පීන් අතරින් කෙනෙකු ලෙස හඳුන්වති.

අතිශය ගෞරවයට පාත්‍ර වූවෙකු වන ඉර්ෆාන් ඛාන් සමග වැඩ කිරීමට ඇති කැමැත්ත නිසා ම චිත්‍රපට අධ්‍යක්ෂ වෙස් ඇන්ඩර්සන් ඔහු වෙනුවෙන් චරිතයක් නිර්මාණය කළේය.

තමන්ට හෝමෝන නිපදවෙන සෛල ආශ්‍රිතව ගෙඩියක් නිසා ඇති වූ දුර්ලභ ඝනයේ රෝගී තත්ත්වයක් ඇතැයි ඔහු 2018 වසරේදී අනාවරණය කළේය.

පසුව ඔහු හෝමෝන නිපදවන සෛලවලට බලපා තිබූ රෝගී තත්ත්වයකට ලන්ඩන් නුවර රෝහලකින් ප්‍රතිකාර ලබා ගත්තේය.

ඔහුගේ මරණය සැලවීමත් සමග සමාජ මාධ්‍ය ඔස්සේ බොලිවුඩ් ශිල්පීන් මෙන් ම දේශපාලනඥයින් ද ඔහුට ගෞරවය පළ කර තිබිණි.


"ඇදහිය නොහැකි දක්ෂතාවක්... කරුණාවන්ත සගයෙක්... ලෝක සිනමාවට විශිෂ්ට දායකත්වයක් දැක්වූවෙක්... විශාල රික්තයක් නිර්මාණය කර කලින් ම අප අතහැර ගිහින්...," යනුවෙන් ඉර්ෆාන් ඛාන් සමග පිකූ (Piku) සිනමා පටයේ රඟපෑ බොලිවුඩ් සුපිරි නළු අමිතාබ් භච්චන් ට්විටර් පණිවුඩයක් පළ කර තිබිණි.

බොලිවුඩ් නිළි රවීනා තන්ඩන් ට්විටර් ඔස්සේ සඳහන් කර තිබුණේ, ඔහු "අපූරු සම තාරකාවක්, විශිෂ්ට නළුවෙක් සහ සුන්දර මිනිසෙක්," යනුවෙනි.

බොලිවුඩ් සිනමාවේ සිට හොලිවුඩ් පුරවරය දක්වා
බොලිවුඩ් සීමාවෙන් ඔබ්බට ගිය ඉර්ෆාන් ඛාන් හොලිවුඩ් දක්වා ද සිය සිනමා දිවිය පුළුල් කළේය.

කොල්ලකරුවෙකු බවට පත් වූ ඉන්දියාවේ ප්‍රමුඛ පෙළේ මලල ක්‍රීඩකයෙකුගේ ජීවිත කතාව අළලා නිර්මාණය කරන ලද Paan Singh Tomar නමැති චිත්‍රපටයේ ඔහු රඟපෑ ප්‍රධාන චරිතය වෙනුවෙන් 2013 වසරේදී ඔහුට ඉන්දියාවේ ජාතික සිනමා සම්මානය හිමි විය.

ඔහු රඟපෑ අනෙකුත් ජනප්‍රිය සිනමා පට කිහිපයක් වන්නේ, ලන්ච්බොක්ස්, පිකූ සහ හින්දි මීඩියම් යන සිනමා පටයි. ඔහුගේ අවසන් චිත්‍රපටය වූ ඇන්ග්‍රේසි මීඩියම් තිරගත වූයේ පසුගිය මාසයේදීය.


ඔහු ජාත්‍යන්තර අවධානයට ලක්වූයේ, අසිෆ් කපාඩියා අධ්‍යක්ෂණය කළ බ්‍රිතාන්‍ය - ඉන්දීය චිත්‍රපටයක් වූ බැෆ්ටා සම්මානයට පාත්‍ර වූ 'ද වොරියර්' (The Warrior) චිත්‍රපටයෙනි.

එම චිත්‍රපටය ඇකඩමි සම්මාන උළෙලේදී බ්‍රිතාන්‍යය නියෝජනය කිරීමට නිර්දේශ වුව ද, හින්දි භාෂාව බ්‍රිතාන්‍යයේ දේශීය භාෂාවක් නොවූ හෙයින් එම අවස්ථාව අහිමි විය.

චිත්‍රපටයේ තීරණාත්මක සාර්ථකත්වය ඔහුගේ සිනමා දිවිය ආරම්භ කළ අතර ඔහු වසරකට චිත්‍රපට පහකට හෝ හයකට පමණ දායක විය.

නාට්‍ය පාසලේදී ඔහුගේ හැකියාවන් හඳුනාගත් එහෙත් සලාම් බොම්බේ චිත්‍රපටයෙන් ඔහු ඉවත් කළ මීරා නයර් සමග ඔහු සබඳතා පැවැත්වීය. ඔවුන් දෙදෙනා එක්ව 2006 වසරේදී ද නේම්සේක් (The Namesake) සහ 2010 දී 'අයි ලව් යූ' සහ 'නිව් යෝක්' යන චිත්‍රපට නිර්මාණය කළහ.

'අ මයිටි හාර්ට්' (A Mighty Heart) චිත්‍රපටයේ පාකිස්තාන පොලිස් කපිතාන්වරයෙකුගේ චරිතයක් සඳහා මයිකල් වින්ටර්බොටම් ඉර්ෆාන් තෝරාගත් අතර, ඔහු සමග වැඩ කිරීමට ඇති කැමැත්ත නිසා ම ද ඩාර්ජිලිං ලිමිටඩ් (The Darjeeling Limited) චිත්‍රපටය සදහා වෙස් ඇන්ඩර්සන් ඉර්ෆාන් වෙනුවෙන් ම සුළු චරිතයක් නිර්මාණය කළේය.

ඔහුගේ රෝග තත්ත්වය පිළිබඳව ප්‍රසිද්ධ කිරීමෙන් මාස දෙකකට පමණ පසු ඔහු පිළිකා ප්‍රතිකාර සහ "ජීවිතයේ අනිත්‍යබව" පිළිබඳව සිය අත්දැකීම් ඇතුළත් විවෘත ලිපියක් ලිව්වේය.

එම ලිපිය හේතුවෙන් ඔහුට ලොව පුරා සිටින රසිකයින්ගේ සහයෝගය නොමඳව ලැබිණි.

ඔහුගේ මහජන සම්බන්ධතා සමාගම ඔහුගේ අභාවය තහවුරු කරමින් නිකුත් කළ නිවේදනයක දැක්වුණේ, "ඔහුගේ ප්‍රේමයෙන් වට වී, ඔහු වඩාත් සැලකිලිමත් වූ ඔහුගේ පවුල අතහැර ඔහු ස්වර්ගය බලා නික්ම ගියේ සැබවින්ම තමාගේ ම උරුමයක් ඉතිරි කරමිනි. ඔහුට සමාදානය පතා අපි සැවො ම යාච්ඤා කරමු," යනුවෙනි.

.bbc.com/sinhala

මාධ්‍ය නිදහස සහ ශ්‍රී ලංකාවේ කැලෑ නීතිය – සුනන්ද දේශප්‍රිය

කබ්රාල්-නැඟණිය ඇලෝසියස් රඟපෑ තහනමට ලක් වූ ජේම්ස් බොන්ඩ් 1 - උපුල් ජෝශප් ප්‍රනාන්දු

කබ්රාල්-නැඟණිය ඇලෝසියස් රඟපෑ තහනමට ලක් වූ ජේම්ස් බොන්ඩ් 1 - උපුල් ජෝශප් ප්‍රනාන්දු

ගෙදර මිදුල නොව මේ සුද්ද කරන්නේ මහා රක්‍ෂිතයකි (කැලෑ පාළුවා යන්නට සමාන වචනයක්‌ වේ නම් ඒ දේශපාලුවාය)

මාධ්‍යවේදී නිමලරාජන් ඝාතනය කර වසර 15යි. ඝාතකයින් තවමත් සුවසේ නිදැල්ලේ?

අන්තර්ජාලයෙන් සිහින ලෝකයට පිවිසෙන ලාංකික නිරුවත් ම්ලේච්ඡයෝ -- W3Lanka

ඉන්දියාවේ හිටපු ජනාධිපති ආචාර්ය අබ්දුල් කලාම් ලංකාවේදී කියු කතාව ...... දේශපාලනඥයින්ට හොඳ ආදර්ශයක්..