lanka Journalist - Sri Lanka Reporters and Sri Lankan journalists political news

sinhala

  • Breaking News

    මාධ්‍ය නිදහස සහ ශ්‍රී ලංකාවේ කැලෑ නීතිය – සුනන්ද දේශප්‍රිය

    මාධ්‍ය නිදහස සහ ශ්‍රී ලංකාවේ කැලෑ නීතිය – සුනන්ද දේශප්‍රිය

    facebook

    Saturday, July 23, 2016

    වසර 33 කට පෙර සිදු වු කළුජූලිය සියෑසින් දුටුවෙමි

    * ජ. වි. පෙ, ලසසප හා කොමියුනිස්‌ට්‌ පක්‍ෂය තහනම් කරයි
    * චිත්‍රපට අධ්‍යක්‍ෂක වෙන්කට්‌ද ඝාතනය වෙයි
    * චාල්ස්‌ ඇන්තනී මරා දැමීම නිසා ප්‍රභාකරන් පලිගත් හැටි

    1983 ජුලි 23 දා මෙරට සිදු වු කළුජූලිය හෙවත් අවාසනාවන්ත සිද්ධිය පිළිබඳව එම සිදුවීම් නොඳුටු පාර්ශව විවිධ තොරතුරු හෙළි කිරීමේ යෙදී ඇත.

    එහෙත් සිදු වූයේ කුමක්‌ද යන්න අපි එදා සියෑසින් දුටුවෙමු. මෙයට වසර 33 කට පෙර සිදු වු එකී විනාශකාරී සිද්ධියට හේතු වූයේ පලාලි තිරුනවලි මාර්ගයේ දී හමුදා භටයන් රැගත් වාහනයක්‌. බිම් බෝම්බයකට ගොඳුරුවීම නිසාය. එදා බිම්බෝම්බවලට ඔරොත්තු දෙන බපල් රථ හමුදාවට තිබුණේ නැත.

    මෙම බිම්බෝම්බ පිපිරීමට දින අටකට පෙර එනම් 1983 ජුලි 15 දා ප්‍රභාකරන්ගේ සමීපතම සගයා වූ චාල්ස්‌ ලූකස්‌ ඇන්තනී හෙවත් සීලන් යාපනයේ මේසාවලි ප්‍රදේශයේදී හමුදා ප්‍රහාරයකින් මරුමුවට පත් විය. සිලන් යනු ප්‍රභාකරන්ගේ විශ්වාසවන්ත සගයායි සීලන්ගේ මරණයෙන් කෝපයට පත් ප්‍රභාකරන් ඊට පලි ගැනීමක්‌ ලෙස හමුදා භටයන් රැගත් වාහනය බිම්බෝම්බයක්‌ අටවා විනාශ කළේය.



    මෙහිදී ලුතිනන් ඒ. පී. ගුණවර්ධන මාණ්‌ඩලික සැරයන් එස්‌. ඒ. තිලකරත්න (බණ්‌ඩාරගම) ප්‍රේමසිරි පෙරේරා (හෝමාගමට කෝපරල් ජී. පී. පෙරේරා (බත්තරමුල්ල, ලාන්ස්‌ කෝපරල් එස්‌. කුමරතුංග) ගනේමුල්ල, කේ. පී. කරුණාරත්න (කඩුවෙල ඒ. ටී. විඡේසිරි (කෑගල්ල) ගාමිණී රාජතිලක (කෑගල්ල එම්. බී. සුනිල් නාවලපිටිය) ජෝශප් ප්‍රනාන්දු (පුත්තලම) අතුල දිසානායක මහනුවර බී. සී. රොබට්‌ (කළුතර) සරත් මනතුංග (පොල්ගහවෙල) යන හමුදා නිලධාරීහු මරණයට පත් වූහ.

    මේ සිද්ධිය පුවත්පත්වල පලවීම වසන් කිරීමට එවකට සිටි ඡේ. ආර්. ජයවර්ධන රජය ක්‍රියා කළේය. එහෙත් හමුදා නිලධාරීන් දහතුනක්‌ මිය යැමේ පුවත ලැව්ගින්නක්‌ මෙන් ශ්‍රී ලංකාව පුරා පැතිර ගියේය. එම තත්ත්වය මහ රජය උතුරේ බිම්බොම්බ පිපිරීමකින් හමුදාභටයන් මියගිය බවට නිවේදනයක්‌ නිකුත් කළේය.

    මියගිය හමුදාභටයන්ගේ සිරුරු පසුදින එනම් 24 වැනිදා යාපනයේ සිට කොළඹට ගෙනවුත් ඔවුන්ගේ ඥාතීන්ට බාරදීමට රජය අදහස්‌ කලත් ගම්මානවලට එකී සිරුරු ගෙන ගියහොත් කලබල ඇති වනු ඇතැයි සිතා රජයේ බලධාරීන් එම සිරුරු කොළඹ කනත්තේ වල දැමීමට තීරණය කළහ.

    කොළඹට ගෙනඑනු ලැබූ එම හමුදාභටයන් වෙනුවෙන් පාංශකූලයදීමට පවා රජය ඉඩදුන්නේ නැත.

    කොළඹ කනත්ත අවට පොලිස්‌ භටයන් රැසක්‌ද යොදවා තිබුණි. රජයේ මෙම අන්තනෝමතික ක්‍රියාකලාපය නිසා ජනතාව කෝපයට පත්ව සිටියහ. මේ සමයේ හමුදාපති වූයේ ජනාධිපති ඡේ. ආර්. ජයවර්ධනගේ ඥාතියකු වූ තිස්‌ස වීරතුංගයි. හමුදා භටයන්ගේ සිරුරු ඥාතීන්ට භාරනොදීම නිසා ඥාතීන් අතර දැඩි කෝපයක්‌ හටගෙන තිබුණි.

    මේ පසුබිම මැද කොළඹ ද්‍රවිඩ ජනතාවට සහ කඩසාප්පුවලට එරෙහිව මැර කණ්‌ඩායම් හා බඩු කොල්ලකන්නන් පහරදීම ක්‍රියාත්මක කළහ. බොරැල්ලේ මැගසින් මාලිගය නැමැති සාප්පු සංකීර්ණය ගිනි දැල්වලින් වෙලී ගියේය. ද්‍රවිඩයන් සතු කඩසාප්පු කොල්ලකද්දී පොලිසිය බලාසිටියේය. බොරැල්ලේ කනත්ත අසලට පැමිණි සද්දන්ත පොලිස්‌ නිලධාරියකු වූ ගපූර්ගේ හිසටද ගල් පහරක්‌ එල්ල වි ලේ ගලා ගියේය. ප්‍රසිද්ධියේම කොල්ලකෑම් සහ ඝාතන සිදුවෙද්දී ඡේ. ආර්. රජය බලාසිටියේය.

    එවකට ශ්‍රී ලංකා දුම්කොළ සංස්‌ථාව නැමැති රජයේ සංස්‌ථාවට අයත් ත්‍රිරෝද රථවල පොලු මුගුරු සහිතව නැගී මරුවේශයෙන් යන පිරිස්‌ අපට දක්‌නට ලැබුණි. මේ දුම්කොළ සංස්‌ථාව එවකට සිටි ඇමැතිවරයකුට අයත් විය. කොළඹ බණ්‌ඩාරනායක සමරුහලේ සෝනි සමාගමේ මාධ්‍ය සාකච්ඡාවක්‌ සඳහා අප පැමිණ සිටි අවස්‌ථාවේ පිටකොටුවේ සෝනි මන්දිරයද ගින්නෙන් දැවී යන බව වාර්තා විය. කොළඹ ආමර්වීදියේ විශාල සාප්පු සංකීර්ණයක්‌ කොල්ල කෑ මැරයෝ ඊට ගිනි තිබූහ.

    මෙලෙස මැර කල්ලි කොළඹ ගිනිතබද්දී ඔවුන්ව මර්ධනය කරන ලෙස පොලිසියට හා හමුදාවට නියෝගයක්‌ ලැබුණේ නැත.

    මේ විනාශකාරී තත්ත්වය බොරැල්ලේ වැලිකඩ සිරගෙයටද පැතිර ගියේය. එවකට ත්‍රස්‌තවාදී කටයුතු සම්බන්ධයෙන් රදවා සිටි ද්‍රවිඩ සිරකරුවන් 30 කට අධික සංඛ්‍යාවක්‌ද අනිකුත් සිරකරුවන් විසින් ඝාතනය කරනු ලැබීය. නිවාස වෙළෙඳසැල් විශාල සංඛ්‍යාවක්‌ ගිනි ජාලාවලින් වැනසී ගියේය.

    ප්‍රභාකරන් බලාපොරොත්තු වූයේ මෙවන් අවස්‌ථාවක්‌ එනතුරුය. 1983 ජුලි 30 දා ඡේ. ආර්. ජයවර්ධන රජය කැකිල්ලේ තීන්දුවක්‌ ප්‍රකාශයට පත් කළේය. ඒ සිදු වූ කලබල පසුපස කොමියුනිස්‌ට්‌ පක්‍ෂය, ලංකා සම සමාජ පක්‍ෂය හා ජනතා විමුක්‌ති පෙරමුණේ සිටින බව කියමින් එම පක්‍ෂ තහනම් කිරීමට රජය ක්‍රියා කිරීමයි. ඉන්පසු රජය පැවසූවේ සොරකම් කළ භාණ්‌ඩ ආපසු බාර දිය යුතු බවත් නැත්නම් පියවර ගන්නා බවයි.


    මෙම සිදුවීම්වලින් පසු කොළඹ හා තදාසන්න ප්‍රදේශවල ද්‍රවිඩ ජනතාව කැනඩාව බ්‍රිතාන්‍ය, ජර්මනිය, ප්‍රංශය ස්‌විට්‌සර්ලන්තය ඇතුළු බටහිර රටවල තානාපති කාර්යාලවෙත ගොස්‌ දේශපාලන රැකවරණ ඉල්ලා සිටියහ.

    එහි ප්‍රතිඵලය වූයේ මෙරට ද්‍රවිඩයන් විශාල පිරිසකට විදේශ රටවල දේශපාලන රැකවරණ ලැබීමයි.

    කොළඹ දී මැර කණ්‌ඩායම්වල ප්‍රහාරවල ගොදුරු වුයේ කෝටිපති පිරිස්‌ නොවේ. මහමග සිටි අහිංසක සපත්තු මහන්නන්, නාටාමිවරුද ඝාතනය විය. කළුබෝවිල මාර්ගයේදී සුප්‍රකට චිත්‍රපට කරුවකු වූ වෙන්කට්‌ ඔහුගේ රථය තුළ දීම ගිනිතබා මරා දැමීමේ ශෝචනීය සිද්ධියද වාර්තා විය.

    මරුමුවට පත්වීමට මාස කීපයකට පෙර වෙන්කට්‌ අපව හමුවිය. මගේ චිත්‍රපටයක ගීතයක්‌ තිබෙනවා. සිනහවෙන් හෝ කතාවෙන් බෑ මනින්නට මිනිසා කියලා මං ඒ කතාව විශ්වාස කරනවා යෑයි සිනහවෙන් ඔහු කියා සිටියේය.

    වෙන්කට්‌ තැබු විශ්වාසය තහවුරු විය. ඔහුව කළුබොවිලදී අමු අමුවේ ගිනිජාලාවකට දමා ඝාතනය කළේ ඒ මිනිසුන්ය. විශාල එකළ සාවද්‍ය වෙබ් අඩවි නොතිබුණි. ජංගම දුරකථනද නොවීය. ඡේ. ආර්. ජයවර්ධන පාලනය කලබලවල වරද පැටවූයේ ජවිපෙ, ලසසප සහ කොමියුනිස්‌ට්‌ පක්‌ෂයටය. එහෙත් බොරැල්ල, වනාතමුල්ල, දෙහිවල, කළුබෝවිල වැනි ප්‍රදේශවල සිටද ගෝතමී පාරේ සිටද, පැමිණි මැර කණ්‌ඩායම් කලබලවලට හා කොල්ලකෑම්වලට මුල්විය. එදා එකී විනාශකාරී ක්‍රියා සිදුවන අවස්‌ථාවේ රජය බලාගෙන සිටියේය. ශ්‍රී ලංකාව ද්‍රවිඩයන් මරණවා යන පුවත මුළු ලොවටම ප්‍රචාරය විය. එහෙත් බටහිර රටවල් අද මෙන් ඡේ. ආර්. පාලනයෙන් එම විනාශයට වගවීමක්‌ ඉල්ලා සිටියේ නැත. බොහෝ සිංහල පවුල් අනාථ වූ ද්‍රවිඩ පවුල්වලට ආරක්‌ෂාව සලසනු ලැබීය. රජය නීතිය ක්‍රියාත්මක කරන විට විනාශය සිදුවී හමාරය. ප්‍රාභාකරන් මේ විනාශය ජාත්‍යන්තරකරණය කළේය . ඊට ඉන්දීය ලේකා ඇනිටා ප්‍රතාප් සහය විය.

    * කීර්ති වර්ණකුලසූරිය

    No comments:

    Post a Comment

    facebook

    Video

    lakdiva news

    root

    Culture